Frsluflokkur: Vinir og fjlskylda

Berrassaur Strkur Fjalli.

barn  alheimiSj ra strkar vakna yfirleitt undan slinni norur undir heimskautsbaug. Hn er sein ftur rngum firi og maur var kominn t forugt sundstrti ur en hn gyllti eggjar Eyrarfjallsins. Lgstemmdur kliur fugla og fjruba fyllti lofti og rlti kul lagi inn fjrinn egar kalda lofti byrjai hitna, leita upp og draga kuli inn r djpinu. a ht innlgn.

svona hgltum jnmorgni gaf g mr gan tma til a vakna; sveigi fram ristarnar og glennti sundur trnar. (Nokku, sem g get ekki dag n ess a f heiftarlegan sinadrtt.) g teygi lnliina til lofts og rumdi stlega. Lktist meira kinu arfuglinum en alvru ljni eins og n. Svo l g eilti lengur og hlustai vlarhlj btanna sem sigldu til fiskjar. g ekkti alla af hljunum. arna fr sdsin og sng eins og bliki; Kveldlfur hans pabba tnai eins og munkur; Gunin svolti strri og dimmraddari; heldur kvenleg.

g var farinn a fella tennur. Strar og vgalegar framtennur bouu komu sna ar sem litlu tnnsurnar hfu ur seti. Undir tungu kenndi maur eirra eins og ltilla sagarblaa. Barnatennurnar voru undir kodda. Mr hafi veri rlagt a leggja r ar og ska mr einhvers. skai maur oftast einhvers fyrir okkur ll, systkini mn, pabba og mmmu. A pabbi yrfti ekki alltaf a vera sj. A vi eignuumst bl; gtum fari feralag saman. a rttist j einhverjum rum seinna en ekki beint eirri r.

firildastrkurg hafi ekki minnstu blygun yfir tannleysinu og brosti eftir sem ur eins og slargeisli; hl eins vellandi spi. kom hlturinn innana svo ekkert hlt aftur af honum. Hann var bak vi augun, undir indinni, handakrikunum, hlsakotinu og spkoppunum. hl maur allur egar maur hl. a eina, sem var meinlegt vi etta var a segja ess. a bgglaist t me flauti og blstrum og einhvervegin vldist orni alltaf me. egar g leit t eftir gtunni, s g a ssi og Svar voru komnir t; i og va. Ekki ngu gott. g taldi betra a finna mr eitthva anna til dundurs en a blstra nfnin eirra daginn t og inn.

a hitnai fljtt milli fjallanna egar innlgnin lt sig og slin ggist yfir brnir Ernis. Eimurinn steig upp af malargtunum og fiskilykt fyllti lofti. Slkt lofai gum degi. Allt kallai tilegu slku veri. Hefja sig til flugs og kra ekki sama steini. Frjlsir barnsandar krfust ess. Mamma smuri fyrir mig nesti. Brau me osti og eplasnei, sem hn setti brnan brfpoka. Skrgulur Assis brsi me rauu loki, sem nota mtti sem ml. Assis var appelsnusafi fr srael. daga ht djsinn Assis. Ekki gott a bera a fram og g urfti ess ekki heldur. Mamma las hugsanir og tbj alltaf a sem mig langai mest . g tlai skgarfer inn Tunguskg litla hjlinu mnu. Tunguskgur var inni fjararbotni. Hann st varla undir nafni heimsvsu; gisi kjarrlendi og lyngbrekkur me einstaka tlensku grenitr og birkihrslu stangli.

Mamma bleytti hndina undir vatni og reyndi a klappa niur finn kollinn mr. g var svolti rafmagnaur morgnanna, me strlta brska r tveimur hvirflum hnakkanum. Dralonpeysan mn magnai etta fram. egar g fr hana gnast hn og gneistai af sturafmagni. Hn var fallega mynstru og litfgur r nmins gerviefni, sem var svo rafmagna a papprsarkir loddu vi mann; kisa var eins og flskubursti ef g mundaist vi a klappa henni og eldglringar hrukku af llum snerlum, sem g snerti. Svo jafnai etta sig. g fkk koss enni hj mmmu, svo hjlai g af sta me nesti bgglaberanum.

strkaskinnInni skgi rkti kappra skgarrastanna. Grurilmurinn fyllti lofti, flugurnar suuu og logni var algert. g var heitur og valur skrokkinn eftir hjlreiatrinn. Lofti gldi hltt vi vangana. g lagi hjli kjarri, batt peysuna mna um mitti og gekk a Tungudals, sem niai fjarska. Peysan dr nttrlega til sn allt lauslegt r umhverfinu og breyttist hlfgert strpils augabragi. Hri st aftur endum. g klofai yfir gaddavrsgiringar og kldraist urru grasinu. in var kristaltr svo sj mtti hvern stein og slutaum botninum. g kraup niur og fkk mr svalandi sopa, bleytti hausinn til a hemja hri; gekk svo um bakkann og trampai niur fti til a fla bleikjurnar fram. Allt iai af lfi. g var bergnuminn yfir essari strkostlegu skrautsningu, sem tti sr svo fullkominn samhljm gleisng hjartans. Allt fyrir mig.

tunguskgurg hafi fyrstu hugsa mr a finna mr fallega laut til a bora nesti mitt , en var of uppnuminn til a setjast niur. Handan rinnar reis Hnfafjall. a var strt og stlltt fjall augum strks sem hafi lona rassa, og aan af verra, augnh egar hann skrapp sund. Hva skildi vera toppnum? Skyldi maur sj til tlanda? g fr r skm og sokkum og bretti upp sklmarnar. Vatni var kalt. Nfrelsaur snjr ofan af heium sem gusaist upp mjnulega leggina. Steinarnir rbotninum voru sleipir og slmugir en volgir vikomu. hinum bakkanum lmdust str og mosi vi tsurnar, svo g sleppti v a fara sokkana aftur. Hvta og svarta strigaskna hafi mamma nveri gefi mr, svo g tiplai r blautum mosanum bakkanum ur en g fr aftur. Ekki vildi g sra hana me v a drulla t.

Hlin blasti vi eins og hn vildi hvolfast yfir mig. g hlt fullhuga og glaur brattann. Tjaldurinn tsti, spinn vall graut og lan og hrossagaukurinn sungu samsng. Flugur suuu, og mosinn fjarai eins og ykkt teppi undir fti. g sng me mr lag, sem g hafi lrt sklasng. a tti bara svo vel vi arna og kom reynslulaust eins og andadrtturinn.

Vorvindar glair,
glettnir og hrair,
geysast um lundinn rtt eins og brn.
Lkirnir skoppa,
hjala og hoppa,
hvld er eim ng s ea tjrn.
Hjarta mitt litla, hlustau ;
har n smalinn brninni fr.
Fossbinn kveur,
ktir og gleur,
frjlst er fjallasal.

slbag reyttist smtt og smtt gngunni. hvert sinn sem g taldi mig vera a n toppnum, tk nr hjalli vi. Rtt eins og lfinu sjlfu. Hvassgrtt ur tk vi af mosanum og grurinn var gisnari. g var svolti fatlaur eftir slys bernsku, me sninn og mislangan ft, fatt og hlykkjtt bak. egar srsaukinn lrum og mjbaki var slmur stoppai g og kastai minni; leyfi honum a last upp hrygginn og hnakkagrpina uns hann lei eins og reykur upp r hvirflinum. a var gileg tilfinning. g einsetti mr a lta ekki til baka fyrr en g ni tindinum og hafi augun varla af brninni. Mr fannst g lttari og slli, eftir v sem ofar dr. etta var mn raun; minn sigur.

Loks var tindinum n. Svalur andvari kldi svitann vi hrsvrinn. Lkaminn var eins og mistvarketill; heitur og rakur. Roi kinnum og hvrmum kitlai eins og milljn litlar nlar og hjarta dansai taktfast brjstinu. Murinn svall hverri . g fann fyrir mr llum fr hvirfli niur tr og fannst g geta flogi; sigra allt. arna blasti fjrurinn minn vi. Eyrarfjall og Ernir stu haus spegilslttum sjnum og breiddu fam sinn mt blleitri Snfjallastrnd. Fegurin var lsanleg. g s yfir allan heiminn og handan hans. Heiblr himinninn skartai lauflttum skjaslum; lttar pensilstrokur, sem dregnar voru fr norurskautinu og yfir hfu mr. Allt fyrir mig.

g var alsll og lagist baki. Hitinn streymdi fr brjstinu og g lygndi aftur augunum me bros vr. a var eins og rafmagnaur hjpur umlykti mig. Mr fannst sem g sytrai t lyngbreiuna eins og vkvi ar til g samlagaist sverinum. Eins og tbr lei verund mn saman vi lofti og g fann ekki lengur fyrir lkamanum; var a agnarsmum ljspunkti milli augnanna og leystist svo algerlega upp; htti a vera til um lei og g var a llu sem var, eins og sldardropi sem samlagast hafinu; missir form og lgun en verur hafi sjlft smu stundu. Allt en samt ekki neitt.

jrin okkaretta virtist vara eilf en samt eitt augnablik. Vitundin smeygi sr inn eldingarhraa. g hrkk upp og var brugi fyrstu. J g var arna enn. Hendurnar, puttarnir, fturnir. Var g lengi burtu? etta var eins og draumur og g fann mikla slu blossa upp innan mr. g hafi uppgtva einhvern leyndardm, sem engin lei er a endursegja; vissi allt sem urfti a vita. g reis ftur og fr r bolnum. a var svo heitt. Svo flugu buxurnar og skrnir og loks nrurnar. arna st g kviknakinn og baai t rmunum; lt goluna leika um mig allan, baki, magann, hlsinn, rassaling og tippaling. Svo hljp g hringi og steypti stmpum eins og klfur a vori. “Jh!”

g brosti mnu tanngisna brosi, svo mig verkjai spkoppana. Brosti me llu sem g var. Og g var allt. Allt var g. Ef Kafas stiprestur hefi stai arna llum snum skrklum, hefi hann blikna samanburi vi meistaraverki mig og ef hann hefi spurt me vanknun hvort g vri sonur Gus, hefi g hiklaust svara j og horft augu hans me hfugt bros ess sem hndla hefur viskuna.

slarlagsstrkurg breiddi undir mig peysuna og settist vi a bora nesti mitt. Murst hverjum bita. a kmdi mr. Ef a mamma si mig nna. g lagist magann og leyfi slinni a kyssa mig baki og rassinn. Tminn hafi brugi sr fr eitthvert sem hans var frekar rf. Hr hafi hann ekkert erindi. Flugurnar suuu og ilmurinn af blbergi, lyngi, blgresi og rjpnalaufi fyllti vit mn. Puntstrin kitluu nebbann.

Hr var eilfin. Hr var g, berrassaur strkur fjalli, sextuogsex grum norur og tuttuguogtveim vestur, vi fegursta fjr heimi vogskorinni eyju langt norurhafi. Eyju me glitrandi jklum, djpgrnum mosabreium og svrtum sndum. Eyju trblum hnetti me snjhvtum skhvirflum. Blrri stjrnu sem sindrai kvldhimni hinum meginn himingeimnum og speglaist augum dreymandi strkpjakks, sem kannski var lka berrassaur og sll eins og g.


Dagar Mnir Undralandi,

sa er skrti, egar maur fer a hugsa til bernskudaganna, hva rifjast upp svona forvarandis. Maur seilist niur brunn minninganna eftir einhverju tilteknu og me botnfallinu yrlast upp mis atvik, sem maur taldi sig hafa gleymt. etta eru stutt brot, myndir, ilmur, or. g man ljs brot frumbernskunnar. Litlir fingur a kroppa bastvgguna, kfnunartilfinning vi sngina yfir andlitinu, langir skuggar og raddir kring. g man dfurnar bitanum fyrir framan kvistgluggann bakarinu, ar sem vi bjuggum, ki og kurri og vinskap minn vi r. Ilmur af nbkuu braui, sem fyllti lofti.

g var frekar bttaur og rlegur sem barn og ngjusamur me afbrigum. Fair minn var oftast sj og mir mn vann ti. a var oft hgt a skilja mig eftir svo tmunum skipti me rsnur undirskl og g undi mr vi r rlegheitunum milli ess sem g talai vi dfurnar. J, g talai dfuml. a var fyrsta mli, sem g lri, segir mir mn. g st stl vi gluggann og dfurnar komu til a halda mr flagsskap. K, k, krur.

dfuregar g fkk a vera ti, var g bundinn vi snrustaur og hafi um mig leurbeisli me blum og rauum glerperlum. Vi hvern hring, sem g gekk um ennan takmarkaa heim, minnkai umfang hans. a ngi litlum stubb a kanna skrtna steina og skeljabrot, slta upp ffla, moka holur og fylgjast me flugum nnum dagsins, sem spannai allt eirra viskei. Heimurinn eirra var siginn fiskur staur og str stangli.

a var v ekki a undra tt g fengi einskonar vttubrjli, egar mr var sleppt lausum. g var landknnuur nkominn framandi sl. a var rannsknarefni a stappa pollum forugum gtunum. Gtum sem nguu af slorvatni, sem rann af fiskflutningablunum lei af bryggjunni og upp frystihs me dna fiska, sem voru alltaf svo furu lostnir framan. Stundum fann maur bla me svo glitrandi fna hjlkoppa a maur tk andkf. a vakti lka ktnu a sj heiminn spspegli eirra.

etta var tmalaus heimur. Fjllin stu haus spegilslttum firinum; mvarnir hnituu gargandi yfir og allar manneskjur sndu flskvalausa blu og klppuu manni kollinn. “Hver ig vinur?”

strkur  polaSvo breyttist allt einn daginn. g st og fylgdist me glalegum mnnum slgja orska, sem voru str vi mig og gogga eim til og fr stum inni fiskverkunarhsinu. Stra rennihurin var opin t gtu og fyrir mr var slorugur spotti me hnt endanum. Hann hkk arna niur r loftinu og bau upp a eitt a hann yri toga. g geri a lka. Miklir skruningar fylgdu. Mennirnir litu upp fr vinnu sinni og um stund var sem allur heimurinn sti kyrr. Risastr stlrennihurin kom skrandi niur af himnum, svo hratt a ltill hugur nam a ekki. Hn skall lri mr og kubbai sundur ftinn. Eitt skref til ea fr adraganda essa, skildi milli feigs og feigs.

strkur  gifsi.g man ljst eins og draumi handaganginn og sui fyrir eyrunum, spurningar, klapp vanga, fiskilykt. Svo var g borinn inn bl, sem var einn tffasti bllinn bnum, Simcan hans Ba, hvt me rauum toppi og glitrandi krmlistum. Rau leursti, glitrandi handfng og snerlar. g sagi ekki or. mti ekki einu sinni. Fann ekki til. a var ekki fyrr en inni sptala, ar sem buxurnar mnar voru klipptar sundur og g settur inn gnvekjandi rjmagula vl, sem kurrai og burrai, a g kom til sjlfs mns. Fyrst essi forskammaa eyileggingarnttra a skemma buxurnar mnar og svo mamma. Hn kom grtandi og skekin dyrnar rntgenherberginu og komu trin mn lka.

g var tvo mnui sptalanum. Mest af tmanum me ftinn strekk og beint upp lofti eins og skrpamyndunum. g greri vitlaust saman og lfur Gunnarsson lknir, sonur Gunnars Gunnarsonar sklds, skar mig upp og setti nagla og pltur ftinn til a laga hann. g man eftir svfingunni. Mlmgrind me grisju, risastrt ljs, lykt af klrformi, sem minnti mlm ea bl ea brag af brenni. Skururinn var langur og ljtur me mrgum litlum verrndum og vi klluum hann rennilsinn daglegu tali.

sjkrahsi.g get ekki kvarta yfir sptalavistinni v g var allra yndi. Stna gamla, sem spjallai vi mig alla daga og leiddi mig svo, egar g lri a ganga upp a ntt. Gamla flki, sem fkktrs fyrir st sna, sem var orin stain eftir einveru margra ra. a er nefnilega annig a ef stin fr ekki a fla gegn, stanar hn og breytist sknu, sorg og bitur. ess vegna arf maur alltaf a leyfa henni a renna til annarra og endurnja sig. Hn er lfsvatni, sem arf sna hringrs til a haldast ferskt. g man eftir messu ganginum me samhfum sng; heimsknum mmmu me malt flsku og brottfarardeginum. g var ekkert v a fara svo a mr vri fr n ullarlpa me strum tlum. g sagi mmmu a koma seinna. g kmi kannski brum heim.

g var mjg rr eftir leguna og urfti a lra a ganga upp ntt. g studdist vi veggi, ofna og bor og tinai eins og gamalmenni.

gamall maurEinn daginn var banka eldhsdyrnar og ar var kominn hann Konni gamli Konnavita. Konnaviti var ltil kramb ea skr, ar sem pabbi og kallarnir hittust brlum og spjlluu, reyktu, sjssuu sig og keyptu nausynjar eins og tbak og vettlinga. arna voru glerkrukkur me marglitum brjstsykri, bismark, haltu kjafti, knga og praln. g stari etta draumstolnum augum og mn hlja bn var alltaf heyr af Konna, sem seildist me silfurtng ofan essar krukkur og gaf mr nokkra mola kramarhsi. g var einn af mnnunum og spi og speklerai lfinu me brjstsykursgl kinn.

N var Konni enn kominn til a veita vini snum af gsku sinni . Hann hafi saga nean af gamla gngustafnum snum og fri mr hann, svo g gti sleppt veggjum og gengi um eins og maur me fulla sjlfsviringu. g var svona eins og lti gamalmenni me staf, sem g staulaist me, ar til g hafi n styrk n.

Konni gamli brann inni skmmu sar. Hann var einbi og hafi veri a drekka. g hafi fari til hans me pabba og s hann liggja veikan rminu me haug af bkum kring og glandi rafmagnsofn. essi ofn var honum vst a aldurtila.

etta voru breytingatmar. Fallvaltleiki lfsins saist smtt og smtt inn og hin rugga, glega og tmalausa verld hvarf sjnum tmans rs.

President Kennedyetta haust breyttist heimurinn lka. Flki, sem hafi teki n glei sna eftir hrmungar strranna og noti veraldlegs vaxtar kjlfar friarins, var lka minnt fallvaltleikann. Einn daginn, egar g var um a bil a sleppa stafnum, kom vinur pabba eldhsgttina og var framan eins og srt barn. Hann sagi hrilegar frttir: “eir voru a drepa hann Kennedy.”

Hver essi Kennedy var vissi g ekki en a var augljst af llu a hr var maur sem st flki nr. a rkti andrmsloft vantrar, vonbriga og sorgar og augljst a heimurinn yri ekki samur n. Ill og treiknanleg fl voru kreiki og hr eftir skyldi engin ganga t fr frii sem gefnum hlut. S hefur lka ori raunin . Dagar mnir undralandi, heyru sgunni til.


Klifurktturinn og lg landnmsmannsins.

Sgandafjrur Fjalli Spillir fjr. febrar 59 mtti g berskjaldaur til lfsins hildar. Afkomandi vkinga og varmenna me krkttann ttlegg til Haraldar konungs Hrfagra. gx dlan dreng eins og af blleitu vkingabli m vnta.Bakkapki kallaur sem barist vi rflana efrib me trsveri, tk menn til fanga og smi, fll orrustu trppunum heima en reis upp fr dauum me blandi haus. g var sigrandilandknnuursem leitai kunnra landa af stvandi tr og fergju.

Tanngisinn og smmltur prakkari fimmta ri var g me foreldrum mnum Suureyri vi Sgandafjr. ar hafi tilvist mn sprotti af einum krleiksneista egar mir mn, undirleit og feimin sextn ra yngismr, fll fyrir lngum og kmnum slna. a gerist egar hn fri honum pottflsku af kaffi ullarsokk niur bryggju. Pabbi var sjmaur. Hann tti happafleyi Kveldlf og lagi aflann upp Suureyri. Lfi var ltlaust . Vi ttum lti en enginn kvartai. annig var lfi og engin vimi um betra hlutskipti voru til a glepja flk. Ekkert sjnvarp n alnet og enginn glamr sem lokkai.

Mamma var varla meira en barn sjlf. Hn knsai mig og baai vottabala og naut ess a kla mig upp oggreia hrstri mitt upp kjl til a hafa mig fnann eins og Elvis. g var litla lifandi bran hennar sem hn elskai meira en nokku anna. Hn sng eins og engill og dansai me mig um glf litla steinhsinu okkar sem var me ykkum kastalaveggjum og ruggt skjl. a var ekki strra en svo a sar meir var gaflinn sleginn r v og v breytt blskr sem naumlega rmai einn smbl.

Suureyri.Suureyri var staur mikilla tfra fyrir stuttfttan heimspeking og speklant. arna var Steini Steins essi stri og gli maur. Hann tti hrtinn Mra, illlegan og strhyrndann, sem hann leiddi um bandi eins og hund. Hreppstjrinn spkai sig um fyrir framan Kaupflagi me voldugan hatt og silfurbinn staf eins og hann tti plssi, enda tri g v og varai mig a styggja hann ekki. ar var lka Halli klapp, sem st allan daginn og klappai saman hndum og sl sr lr vxl. Svi k um orpi me miklum drunum og frussi. Hann tti ekki bl heldur hlt hann gmlu blstri sem hann hljp me sleitulaust fr morgni til kvlds. Hann bakkai og splai upp brekkur, snri og bremsai me llum eim hljum sem v fylgdu. Einu sinni k hann t af og niur fjru. Hann sat ar fastur og var naumlega hgt a bjarga honum ur en hann flddi uppi. a urfti a kalla til olublinn stanum til a draga hann upp. Engu tauti var komi vi hann fyrr. Hann var sar dyravrur Hsklabi hj Berta brur snum en er n dinn.

klifurkettirJi Gunnubetu var arna lka me herakistil og undarlegt glott vr. Hann sagi ftt og okkur st stuggur af essum dkkleita manni sem stari snum svrtu augum og hddist a heiminum. Hann var hinn mesti lingur og vakti athygli sar sem Jhann Grnari. Hann fr me eftirhermur tvarpi sem allar hljmuu eins. Einnig bj til rlegt handgert dagatal sem slegi var upp dagblum hr eins og um strfrtt vri a ra. Svo var hann lka leikari Bdgum Fririks rs samt fleiri afrekum v svii. Hann d einn og afskiptur og var miklu yngri en g hafi haldi hann vera. Blessu s minning hans.

Hrefna og Ranka voru systur sem bjuggu hlfgerum torf miju orpi sem var svo feyskinn a bast mtti vi a hann hryndi ef einhver reskti sig of nrri. r voru eins og klipptar t r 18. ld alltaf peysuftum me skotthfur. a var eins og tminn hefi gleymt eim. r hfu gt mr sem kornabarni og tuggu saman sona su og myglaan mr me tannlausumgmum og mtuu mig mefingrunum. Barnamatur fortar.

Svo var a Gumundur gamli Plma sem kom hverjum morgni fr Staardal me mjlk brsum finni hestakerru, dreginni af lnum og horuum klr. Hann var me pottlok hfi, prddur ykku gru yfirskeggi eins og rostungur. Hann js mjlkinni brsa eirra sem kaupa vildu og hlt svo aftur heim eins vofa liinna alda. a var heldur ekki fjarri sanni. Allt vi hann var forneskjulegt. Hann var meira a segja svart-hvtu eins og gamalli ljsmynd. Ekki vottur af lit kerru, hesti n klum.

jsgum Jns rnasonar er sagt fr konu sem lagi hvtvoung sinn um stund vi rttarvegg mean hn gekk til verka. egar hn tlai a vitja barnsins var a horfi og fannst ekki hva sem leita var. Yfirkomin af sorg dreymdi hana sar lfkonu sem kom til hennar og sagi barni vera hj sr vi gott atlti. Daginn eftir fannst barni sama sta vi rttarvegginn og amai ekkert a v. etta barn varsystir Gumundar Plmasonar mjlkurpsts og ku hafa di skriufalli egar hn var gjafvaxta. lfum var a sjlfsgu kennt um a. Nr fornsgunum var ekki komist.

vkingurPabbi hennar mmmu, hann Alli fiskimann, var lka miki furuverk mnum augum. Fyrirmyndarafi fyrir fintrayrstan pka. Hann var alltaf ktur og glaur minningunni. Hann l dillandi hltri, hjak, hjak, hjak og var svo glysgjarn a a stirndi hann. Medalur og silkikltar prddu hann llum regnbogans litum ogspilai hann harmonikku og munnhrpu egar hann fkk sr nean v. Hann var skllttur en bar alltaf kaskeiti a skipstjrasi. Einn veturinn fkk hann sr a sem hann kallai “hrhfu” sem hann dsamai fyrir hlindi og praktk. Hfa og hr; tveir fyrir einn. Mamma harbannai honum a bera hana og blygaist sn fyrir hann v a var algerlega tilviljunum h hvort essi hrkolla snri rtt ea ekki.

g tti annan afa; Dra, sem var seinni maur mmu. Hann var str og mikill svo engir skr pssuu hann nema gmmskhlfar sem okkur strkunum fannst ngu strir til a geta ri t fjrinn. Hann var ljfur og gull kall sem strai kaffi sitt eldhsinu me lngum sogum vi tif eldhssklukkunnar. Hann rri stugt gri, hummai kennilegan lagstf sfellu og borai allan sinn mat me sama vasahnfnum nema a sjlfsgu spuna. Hann var af ftku vinnuflki og hafi lii miki harri bernsku.Sonur vinnuhja vistarbndum sem var barinn eins og hundur og svaf fjrhsi vi haran kost.


Innan um alla essa kynlegu kvisti voru svo vinir manns. Svert var einn af eim. Freknttur grallari me treiknanlegan huga undir rauum lubbanum. a var yfirleitt ekki vel lii a vi legum lag okkar saman v a endai oftast me skpum. Skarisgripir vorum vi kallair. Vi lkum okkur til fjru og fjalls endalausum rannsknarleingrum. Klifruum og veltum okkur niur hjallana ofan vi orpi ar til okkur var banna a og sagt a vi myndum f garnaflkju af v og deyja. arna fkk g uppnefni Nonni prakkari og arf enn a ba vi a vera kallaur v egar g lei vestur um firi.

Okkur Svert lk hugur a vita hva bj a baki fjallanna sem umluktu ennan sma heim. Sumir sgu a ar vru tlnd og a vildum vi kanna. egar vi vorum a ra etta okkar milli vorum vi varair vi a klifra fjllunum v ng hafi flk s af pstrum og skeinum okkar daglega brlti. Okkur var sagt a fjllunum byggju lfar sem ekki vru ktir me a brlt vri hskum eirra. v fylgdu lg og gfa. Efst fjallinu var okkur sagt a vri grf Hallvarar Sganda landnmsmanns sem barist hafi vi forfur minn Harald Hrfagra. haug hans varvst falinn mikill fjrsjur. Margir hfu freista ess a finna hann en a endai vstvallt me miklum skakkafllumea daua fyrir vikomandi. Ef hrfla vri vi haugnum myndi kirkjan Staardal lka sjststanda ljsum logum. a var aeins undanfari miki fleiri hrmunga a sgn manna.

Ekki sl etta huga okkar tt tlun flks me essum hrollvekjum vri nnur. Vi bjuggum okkur v nesti og hldum t me firi fjrsjleit. Uppgngustaurinn var fjalli Spillir, sem er eitt hugnanlegasta og brattasta fjall ar um slir. Vi vorum sigrandi og daulegir. Litum kirkjubruna sem hreinan bnus vi aufin sem vi tluum a fra heim. Eldur var eitthva tfrandi og heillandi brallarakollum okkar. lg ttuumst vi ekki.

kumlVi klifum snarbratta og grtta urina og vorum heitir skrokkinn. vintraeldurinn logai snarkandi innra me okkur egar virddum hva vi myndum gera vi aufin. Kaupa leikfng, bt, hest, bl og kannski kjl mmmu. Kannski svona kveikjara eins og Frissi Rokk tti. Frissivar eini tffarinn bnum og vitnisburur erlendrar menningar. Hann var me Brilljantn hrinumeuppbrettar gallabuxur og tmjum btlaskm. Maur sem var guatlu hj okkur krkkunum. Hann gat meal annars bi til myndaramma r tmum Camelpkkum og dregi tkalla t r tstum eyrum okkar.

Fjalli var svo bratt a a var engu lkara en a tlai a hvolfast yfir okkur. Mvarnir hnituu fyrir ofan okkur von um bl og eim var brtt a sk sinni. Skyndilegalosnai steinn sem g hafi gripi til a vega mig upp og ur en g vissi var g frjlsu falli. g endastakkst niur urina eins og tuskubra. Hvassar nibbur stungust skrokkinn mr og g nam ekki staar fyrr en vi bjargbrn ofan vi veginn t a Sta. g hafirotast og man ekkert fyrr en g rankai vi mr aftan bgglabera hjli mur minnar, alblugur og rifinn. g var reyrur me tusku vi mmmu sem hgrt og kallai Gu um hjlp. Hn hjlai eins og hn tti lfi a leysa heim orp. Svert hafi hlaupi inn eftir og sagt henni amla a g vri dauur. a mtti lka engu muna. g fkk heilahristing og sj gt hausinn sem enn pra hntt hfu mitt. Hallvarur hafi lagt mig valinn tt g risi upp til nrrar orrustu eins og vargi smdi. g hafi aeins loti duft einum bardaga en stri langt fr v tapa.

Mr finnstgott a rifja upp farinn veg og minna mig hvaan g kem. Minnast me akklti ess ga og fyrirgefa hi slma. er lklegra a maur rati rtta lei inn framtina og ni a halda stt vi Gu og menn. Lfi er oft hskafr og stundum ljfur leikur. a hefur sinn tma a elska og a hefur sinn tma a stra.

dag er g httur a stra a mestu tt einstaka sinnum urfi maur a bera fyrir sig hendur. Margir eru fallnir sem brust mr vi hli og landvttir, lfar og upprisnir landnmsmenn hrella mig ekki meir. Vopnabrurna hitti g sar. lgin eltu Svert alla t og n er hann farinn til Valhallar.g hitti hann fyrr en sar eins og Hjlmar Blukva svo listilega um.

Mnir vinir fara fjld,
feigin essa heimtar kld,
g kem eftir, kannski kvld,
me klofinn hjlm og rifinn skjld,
brynju slitna, sundra sver og syndagjld.

.


Kynngimgnu Smsaga Litum og Panavision.

par“, g er alveg a gefast upp essu.” Sagi Gurur og lagi fr sr nstranda faregaskipi.

Mjlnir leit upp og klrai kartfluuppskeruna um lei og hann rri yfir Kyrrahafi sefbt. :”Hva er a angra ig elskan? Spuri hann og framleiddi sjnvarpstt um hlaupfiska.

, g veit a ekki.” Svarai Gurn og jarai sendimenn byggingaeftirlitsins kotru. “a er bara eitthva svo tilbreytingarlaust hr.”

Mjlnir umturnai fjrmlaheiminum hugsi. “Hefur a eitthva me mig a gera? g jta a g gti vafalaust veri margbrotnari samskiptum mnum vi yur, elskan.” Hann hlammai sr vonsvikinn niur og geri upp otuhreyfilinnsem hann hafi unni glmu eftir ahann hafi loki vi a flytja Andesfjllin.

kona“Nei, nei, ekki elskan. etta er bara einhver efnaskiptasjkdmur mr ea breytingaskei.” Sagi Gurn skellihljandi og virkjai Vidals. “etta dettur svona yfir mig stundum. Fyrirgefu.”

Mjlnir stti tannleysi og lagi fram breytingatillgu um skipan ryggisrsins, svona til a dreifa athyglinni fr brennandi trsmaverkstinu. “Ekkert a fyrirgefa elskan. g ver sjlfur svona um hver tunglkvartil.”

ruvsiau brostu og eyddu miunum umhverfis landi me eitruum rungum, ng me hve oluboranir eirra heimskautasnum virtust takast vel. a gat stundum borga sig a leggja fram byltingakenndar kenningar kjarnelisfri.


Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband