Frsluflokkur: Dgurml

a er Frost Helvti.

rssnenska stafrfi.g hef sennilega tt afar undarlegur unglingur. g notai hluta fermingarpeninganna minna til a kaupa Lingaphone-nmskei Rssnensku og l svo yfir v lngum stundum; fi mig a spyrja hvar salerni vri og hvar sporvagninn stoppai. Maur var a lta sem maur vri frostbitinn og dofinn vngum, lta orin myndast hstakirtlunum ea efst brjstinu, til a frambururinn yri sannfrandi. Jablaka: Epli; Knga: Bk; Morosne: Rjmas.

Letri virtist eins og rnir vi fyrstu sn, en svo s maur a flestum tilfellum var aeins bi a vxla tknum, var lti ml a lesa. P var R, X var H og C var S. Esshljin voru arna fyrirferamest og ttu au flest tkn fyrir misjfn blbrigi essa hljs. R spegilskrift var Ja og N spegilskrift var og H var N. Svo var Grskum bkstfum hrrt arna saman vi eins og Lamda, Gamma og P. etta var einskonar dulml a lta. g hafi oft gert dulml fyrir leyniflgin okkar strkanna. Svarta Hndin tti sitt og Silfurkpan anna, svo etta var ekki algerlega framandi fyrir mr..

lrdmuretta var skemmtileg stda, en g hef ekki hugmynd um hvers vegna etta fangai huga minn. Lklegast var a Ngranni minn Helgi, hafi haft hrif ar . Hann var mikill kommi og prfessor fornslavneskum sgnum, giftur Rssneskri konu, Dnu og kenndi vi menntasklann. g hafi fengi vintrapltuna Brmensk Msikant lnaa hj honum og reyndi a ra hva sagt var sngvunum. Gtarog, Ibbtk-voru greinilega gtar og hani. Helgi og pabbi rifust stundum um kommnismann yfir glasi og var oft fjr v karpi, hnefar borum og hoppandi gls, srstaklega ef Jn Baldvin var me. Hann bj j sama hsi og Helgi auk Gujns Fririkssonar Reykjavkursagnfrings. Gfur essara manna heilluu mig. Heimsborgarabragurinn og leurbttu flauelsjakkarnir, ppurnar og eiginleikar eirra til a glma vi lfi strra samhengi en laut a veri og fiskveium, fyllti mig lngun til a kanna andans vfemu lendur.

lagginnEkki hafi g nokkurn grun um a essi lrdmur myndi ntast mr, hva aeins ri sar. etta var eins og einhverskonar forvitrun. Brur frndi minn og Einar skuflagi minn, sem voru rinu eldri, fru siglingu me Hofsjkli og sgu mikil vintri af sr egar heim kom. g vildi reyna etta lka og munstrai mig Lagarfoss gamla, sem var mibyggur klfur me strum strompi eins og skipin Tinnabkunum. Hann var orinn gamall og reltur; hnoaur saman en ekki rafsoinn. Skip af smu kynsl og gamli Gullfoss.

a vakti undarlegan firing maganum a sj sland skkva kjlsogi. Eftirvnting, sknuur, vissa. g hafi aldrei t fyrir landsteinana komi. Ekki lengra en a stikla t steina flarmlinu heima. Fjlskyldan hafi j fari til Mallorca, en g kaus a vera heima og fann enga freistingu v a upplifa a sama og allir arir hfu upplifa. Grsaveisla, sangra, matareitrun og hellaferir. , nei, ekki hugsuurinn g. g fyrirleit alla slka hjarhegun og kldraist forinni heima, hli a fyrstu sprum alkhlismans og samdi lj um tilgangsleysi allra hluta.

mrmansk  dagg var smyrjari vl samt Dodda nokkrum. Vi urum bestu kunningjar og skottuumst me koppafeiti um vlarmi og smurum koppa ea bensnrifum vlarhluti. a var mikilfenglegt arna niri. Risastrir strokkar og sveifar sem bulluu og sprautuu olu um allt. g tri varla strinni essu. Vi skautuum fram og aftur um stlglfin eins og skautahlauparar egar veltingurinn var sem mestur og vorum alslir me starfi. Lagarfoss var stttskipt skip me afbrigum. Vi Doddi vorum me sr messagutta, sem jnai okkur tveim til bors. Svo var vlamessi fyrir vlstjra, yfirmannamessi, hsetamessi, restrasjn og sr “Plss” fyrir skipstjra og fyrsta vlstjra. a var rkmannlegur salur, sem hefi geta rma alla hfnina. ar hfu eir jnustustlku og svo hfu eir ernu a auki, til a rfa undan sr. Lagginn var lka faregaskip v ar voru nokkrir faregaklefar, en aldrei man g eftir farega um bor. a var vst liin t a spjtrungar, menntamenn og skld sigldu me fragtskipum milli landa.

eir sem lgst voru settir, svfu aftur “hundakofa”, sem var smlyfting aftast skipinu, me eins manns klefum, sem fullir voru af kakkalkkum, svo a snarkai undan ftum manns ef maur gleymdi a kveikja ljsi ur en fari var r koju.

hfnin  mrmanskFyrsti fangastaurinn var Mrmansk. Nyrsta nrassgat, sem siglt var til. a var hlfgert sjokk a koma anga. Maur s reykjarmkkinn yfir borginni lngu ur en hn kom ljs. Mefram innsiglingunni voru sokkin skip og afvelta kafbtar fr heimstyrjldinni eins og arna hafi ori strorrusta. etta var eins og a sigla inn fordyri helvtis. Gamlir kafbtar voru enn a dugga um hfnina og allar manneskjur voru daar smu langsaumuu gru vattflkurnar, hnpnar og gleisnauar a sj. g minnist ess ekki a hafa s nokkurn mann brosa essari borg. arna var enga sgu a sj, aeins grngrar blokkir mefram breistrtum, sem skru borgina einangru hverfi, ekki lkt austurborg Reykjavkur. Enga ara borg hef g s minna meira Mrmansk, hva skipulag varar.

illmenni Lenina voru fir blar arna. Aalega risastrir trukkar me seglyfirbreislum og dapurlegir strtisvagnar me gormhlykk miju. Einn og einn Rssajeppi skottaist hj ea Moskowitch me dularfullum mnnum leurhttum. Yfirleitt voru eir fullsetnir eins og a glpafjlskylda gamanmynd vri sunnudagsbltr. allri essari stru borg sst nnast enginn ftgangandi. Flestir voru hermenn me kaskeiti, sem voru frnlega str og kjuleg eins og farsa eftir Dar F. Frosti smeygi snum kldu krumlum inn a beini og vonleysi fyllti lungu manns hverjum andardrtti. etta var hi sannkallaa helvti. Og a var frost helvti, a get g bori.

Vniski kaldastrsins var alsrandi arna og flk fr undan flmingi ef maur yrti a ensku. etta var hfuborg ttans og niurlgingarinnar. Vi skipuum upp frenum fiskblokkum . Ef kassi datt sundur, hvarf hann augabragi inn kvi verkamannanna. Vi mttum ekki fara me myndavlar land og hermenn tku passann af okkur skiptum fyrir srstakan landgngupassa. Ekkert var hgt a fara nema sjmannaheimili og ar gtum vi drukki vestrnar veigar n ess a vera spurir um aldur. arna gi saman rumpul af llum jernum. “J from land? Me from land too, Christmas land. Captain Cook. Yes?”

usssarna var g tekinn afsis af alvrugefnum manni, sem vildi fra mig um Lenn og hina strkostlegu byltingu. Hann gaf mr fullt af bkum um hamingjulandi, en eitthva tmahlj var sannfringu hans. Or hans voru lka hrpandi mtsgn vi a sem fyrir augu bar. g skildi ekki kommnisma frekar en Krsjoff, en visgu sonar hans er sagt a Krssjoff hafi aldrei geta tskrt essa hugmyndafri fyrir syni snum og fari undan flmingi er hann var spurur. Allt var vont Rsslandi nema heitt braui, sem vi fengum um bor. Af v var sterkt gerbrag en a var gott svona heitt og ferskt. Skkulai var eins og kak steypt tlg, lmonai smakkaist eins og safi af niursonum perum og sgaretturnar hfu sta angan sem minnti blndu af srheyi, brunnu gmmi og tflu. Allt Rssland bar ennan stsra, velgjukennda fnyk.

Utan vi sjmannaheimili voru “Bsarnir”. a voru svartamarkasbraskarar, sem vildu kaupa Amerkansk sgarettsk, Tjng gmm og muna eins og gamlar gallabuxur, sk, varaliti. Sumir voru svo djarfir a spyrja um vestrna tnlist me mikilli leynd. “J xeve Jra Xeep? Easy living, yes?” etta voru miklir tffarar sna landsvsu en Gu minn gur hva okkur fannst eir sorglega hallrislegir allt of stuttum gallabuxum, slitnum btlaskm og leurjkkum, sem stu eim beini. Lgreglan sveimai arna kring gulum og blum Rssajeppum en lt essa verslun a mestu reitta. ttinn leyndi sr ekki hj bsunum og stundum hurfu eir s svona eins og jrin hafi gleypt . Lgreglan reyndi stundum a leggja fyrir okkur snrur. Eitt sinn stoppuu eir okkur og spuru: “Porngrafa?” Vi knnuumst ekkert vi slkt. drgu eir upp snja mynd af konu sundbol me hndina eggjandi aftur fyrir hnakka. etta var ekki lkt ilmspjldunum, sem svo lengi voru hvimlei leigublum hr. Vi gtum ekki anna en brosa. “No pornografa, sorry.” etta spjald var sennilega opinber tlbeita, sem eim var thluta fr flokkstjrninni til a stemma stigu vi vestrnni rkynjun essari hborg menningarinnar norri.

byltingin og brnin hennarg var feginn egar Mrmansk hvarf aftur mengunarmistri og shafi blasti vi stafni. Mr var ljst mnum unga huga a hr hafi veri framinn strfenglegur glpur. Byltingin, sem raupsamir sparikommar uppi slandi rmuu sngvum snum, gaf engin fyrirheit um slkar hrmungar. “Sj roann austri!” Sungu eir blindri ffri. a var augljst llu a eir hfu anna hvort ekki komi til Sovtrkjanna, ea a eir hfu veri teknir sightseeing a htti flokkseltunnar og seti veislur Nmenkladunnar, sem var viurkennd forrttindasttt.

rssabarna a taka eignartt af flki var til ess a drepa lfsvilja ess og huga til vaxtar. Marx og Engels hfu gert regin feil hugmyndafri sinni ar. a er me llu skiljanlegt hvernig essi menntuu gfumenni gtu mynda sr a hgt vri a afnema einstaklingseli, persnufrelsi og steypa flk eitt allsherjarmt vlrnna egna, me hugmyndafrilegu pennastriki. a sst dauum augnarum flksins Mrmansk. essir Gyinglegu dekurdrengir fr skalandi, sem su fyrir sr nja herleiingu heimsins til hins fyrirheitna lands samneyslunnar, hfu voga sr menntahroka snum og sjlfhverfu a a vri vert a lta slkar hugmyndir reyna n tillits til frnarkostnaar samborgara sinna. eir eiga alla mna fyrirlitningu skili.

A vsu var kommnisminn skrumskldur Sovtrkjunum eins og allstaar annarstaar. a ir ekki, eins og margir segja, a etta s g hugsjn raun, vri henni fylgt hrgul. a er aumkunarver ffri. Skrumsklingin tti sr sta vegna ess a a var ekki hgt a fylgja henni hrgul. Hugsjnin fl sr grundvallar yfirsjn, sem er hi treiknanlega mannlega eli. Fyrir a ltu 50 milljnir manna lfi Sovtrkjunum einum og eru enn a deyja dag.

Framhald essarar sgu birti g svo sar.


Mann-virki.

mannvirki 2g hef veri a hugleia streitu og hrif hennar okkur. g hef enga lknismenntun en apparati maur er eitt af mnum mrgu hugasvium. Til a draga saman skilning minn streitu langar mig a segja litla dmisgu.

Hugsum okkur mialdarvirki me vgalegum virkisgari, sem tla er a verja bana fyrir utanakomandi rsum. etta virki er undir elilegum kringumstum vakta af nokkrum vrum, sem spgspora fram og aftur um vegginn og standa vr vi hlii. eir athuga gaumgfilega , sem koma utan a og vilja inn, skjta jafnvel ara, sem ekki snast frisamlegir. gum degi eru verirnir tiltlulega fir og afslappair. Sumir dotta jafnvel verinum.

varnir miju kastalans br leitoginn vi tiltlulega gott atlti. Abnaur hans er betri og urftafrekari en hj llum rum enda mikilvgt a hann s jafnvgi og li vel. Hann sr nokkra dygga jna og rgjafa sem hann treystir. Hann metur og vegur allt, sem honum berst og tekur kvaranir um hvernig bregast skuli vi. Leitoginn vakir yfir llu og reynir a stra hj misklum skynsaman mta og stjrna samflagi snu af rttlti. Hann er vel liinn og vitur og flki treystir honum tt hann taki stundum afar hart v, sem raskar jafnvgi samflagsins. Hann jnar flkinu og flki jnar honum.

mannvirkiSamflag flksins er milli virkisveggjar og kastala. a virist margtt og flki en er a raun ekki. Hver hefur sitt svi til lfsviurvris og sinnir v af dygg. Menn rkta og halda dr, vefa, sma og hreinsa gturnar, svo eitthva s nefnt. Hvert starf er einhverskonar gildi, ar sem brnum eru kennd strf foreldranna og taka vi af eim, eins og var mildum. Allir hafa ng a bta og brenna. Vatn er stt , sem rennur skammt fr og eldiviur fenginn skgi rtt utan vi virki. n essa og akurrktar, vri lfi allsendis mgulegt.

Einn daginn, fru leitoganum a berast frttir um allskonar astejandi gnir me sgumnnum utan r heimi. ljsir hfingjar stu um a rast virki. Hamfaravetri var sp og stormum. Menn stu um a brenna skgana og akrana, menga ea stfla nna og taka fr eim lfsviurvri.

Ekkert var a sj utan virkisveggjanna, sem benti til essarar utanakomandi rsar, en ef menn su reyk ea jreyk fjarska, var v vallt teki sem hugsanlegu merki um a vinurinn vri a draga sig a. Leitoginn var undir rstingi rgjafanna um a gera eitthva mlunum, svo hann setti alla vinnufra menn a styrkja virkisveggina og raai eim xl xl virkismrinn til a vakta vininn. Allir sem urftu t fyrir mrinn til a afla nausynja hfu me sr hp vara til a gta eirra.

montyverira var stigvaxandi uppnm og innan mrsins, enda var miki rask samflaginu. Varsveitirnar voru urftafrekar og skiluu engu til baka samflagi ru en a gta ryggis. Vinnulag jkst konur og brn og eir fu, sem su um nauurftir voru strfum hlanir. Flk var rmagna undan essu lagi og sumir risu gegn standinu, en voru bldir niur af hrku. Virki var a verja hva sem tautai og raulai og jin urfti a fra frnir til ess.

Brnin komust illa legg og sultur svarf a alunni, v varsveitirnar heimtuu allt og liu engar umkvartanir. Leitoginn fr meira a segja a finna fyrir skorti. Hirusemi sat hakanum og sorpi safnaist upp til betri tma. flun nauurfta var hgari og skilvsari, enda var aeins brot jarinnar a sinna v og nnast a rmagnast. Flk veiktist og d og margar inir sem su um innri uppbyggingu, lgust nnast niur. Miki efni og mannafl fr a styrkja mrinn og a var fr flkinu teki n endurgjalds.

mannslkaminnSkortur var eldivi og mat og fr flki a brenna hsmuni sr til hita og bora hsdr sn, sem gfu nausynlegar afurir af sr ur. Loks uru uppreisnir og sundrung innan mrsins og varliarnir snerust gegn eigin samborgurum v a reyna a stilla til friar. Flki hataist vi leitogann og stjrn hans liaist sundur einingu. Hann einangrai sig af tta vi tilri og lifi vatni og braui, sem honum var frt af eim fu, sem hann treysti. Ekki lei lngu, ar til rki etta lei undir lok. gnirnar utanakomandi reyndust munnmli ein ljsi sgunnar.

Vrnum mannslkamans er svipa htta. Vi hfum tvskipt taugakerfi, (sjlfrtt og sjlfrtt), sem stjrnast af heilanum eftir skynjun hans. sjlfra kerfi skiptist Sympathetic og Para-sympathetic kerfi. Para-Sympatska kerfi ("Rest and Digest"), sr m.a. um a bera nringu til innri lffra og verja lkamann skingum. nmiskerfi er fali essu kerfi. Blrsinni er strt herslustai og ber nringu til lffranna og heilans ar sem unni er bakterum og gkynja meinum, auk ess a vinna nringu r funni. Sympatska kerfi ("Fight or Flight") sr um varnirnar, stokerfi og vvana “fight or flight” ea bardaga, basl og fltta. Vi astejandi gnir fer hersla blrsarinnar t etta kerfi og tekur fr hinu kerfinu nringu og ara virkni, svo vi verum varnarlausari fyrir skingum, vinnum verr r nringunni og roskumst hgar a innanveru. stainn verum vi sterkari og sneggri.

ahfua er okkur elilegt a grpa til essarar skiptingar til a bregast vi astejandi vanda og afla okkur viurvris en vari etta stand lengi, hrynja innviirnir eins og lst er dmisgunni. A auki sr sta svipu breyting herslum heilanum okkar. Ennisblai, sem sr um hugsun og rkhyggju httir a f nringu en bakhluti heilans, sem sr um vibrgin er ess meir virkur. Vi venjulegar astur, skynjum vi me mihluta heilans, metum og yfirvegum me framhluta hans og bregumst vi fr bakhlutanum. Athafnir okkar eru v yfirvegaar og rttar. Vi gn, skynjum vi aeins og bregumst svo strax vi n yfirvegunnar. ess vegna sjum vi oft hve rkrnt flk verur, egar a reiist ea verur stressa. a gengur bara tveimur. Einnig virist tminn la hgar slku standi, v skynjunina vantar. a veldur oftar en ekki meiri streitu. Vi missum hugann undan okkur vibragi vi komnum gnum og erum fst framtarhyggjum. Heilsunni hrakar og vi reynum a bta hana hlaupabrettum en gerum hlutina aeins verri egar til langs tma er liti. En eru gnirnar raunhfar?

Hva nauurftir varar, urfum vi i lti. Skjl og yl, einhver grmm af fu og 1-2 ltra af vkva dag, auk srefnis. gnir samtmans ttu v ekki a vera af skorti. r eru bundnar vi hyggjur af hugsanlegum skorti.

Sjnvarp og arir fjlmilar eru vfrttir okkar tma. a heyrir til undantekninga a sj og heyra eitthva jkvtt ar. Terroristar sitja um lf okkar og illar jir hatast vi okkur. Jrin er vonarvl og okkur ba skelfileg grurhsahrif, fl og stormar, urrkar og orkuurr. Sjkdmsfaraldrar spretta upp og eru efni heimsfaraldra, sem geta lagt mannkyni a velli. SARS, Fuglaflensa, Eyni og hva a n heitir allt saman. Hagkerfi er ani og hrun er alltaf nsta leyti. N er uppgangur og v best a leggja allt til hliar og vinna eins og hgt er mean gri varir. Kreppan er handan vi horni. Vi skuldbindum okkur til framtar til a n sem strstum bita af kkunni og megum ekki missa r dag vinnu n ess a vera eftir me greislur og verum v a leggja enn harar a okkur ef vi missum r. Annars hrynur spilaborgin og lnveitendur hira allt, sem vi hfum rla fyrir. Vi erum viti okkar fjr af tta, orsins fyllstu merkingu. essar astejandi gnir eiga hug okkar allan svo vi num ekki a gefa okkur tma til a hugleia gang okkar og stu.

innri manneskjaEkkert af essum gnum eru nnasta sjnmli. r eru allar “hugsanlegar” gnir. Vi hfum hugann framtinni og gnum hennar og berjumst vi skuldbindingar fortarinnar. Vi erum v ekki hr og n, ar sem lfi sr sta. Ekki lengur vistdd eigi lf.

Lfi sr sta nna, me hverjum andardrtti sem vi drgum. Anna er mist fari ea komi. Komi gnir og ran, koma r og vi bregumst vi vi eim egar og . a er engin lei a gera a hr og n.

Ea eins og maur sandlum sagi eitt sinn:” btir ekki spnn vi fi na me hyggjum.”


Bambusstangir og brravg.

PrayKnightHaustmorgun einn ri 1208 kraup Kolbeinn Tumason goi og skld kn dggvott grasi Vinesi. Mistur var lofti og kj fugla fjarska. Vitund hans galopin og skr. Ilmur grandans fyllti vitin og fjarlgur kliur vaknandi heimshvslai eyrum. Ofar llum veraldarni og hugarvli rkti mikilfengleg kyrrin, sem umluki hafijarlfi fr upphafi vega. Kyrr hins eilfa og almttuga. ennan dag skyldi skldi deyja orrustu, sem ekki var umflin. Innst inni hafi hann dpri vitneskju um au rlg. Hann ba v Gu um mildi og forsj...”minnst mildingur mn”. Aumkt hans var djp og stt hjarta yfir hverju sem koma vildi. Hann myndi lta vilja alvaldsins hvernig sem fri. “ g er rllinn inn. ert drottinn minn.”

Trumbull%20Battle%20of%20Bunker's%20HillMske s hann villu sna essari stundu. A deilur um jarnesk og hverful mlefni hfu komi honum ennan sta. vermska, grgi, fund og vantraust forsj og mildialvaldsins hafi skapa honum essi rlg.Kannski uppskar hann arna a sem hann hafi s til. Kannski stti irun a hjartanu. Kannski var ennrkrnn mguleiki a hverfa fr hildinni ef ekki vri fyrir duttlungafullar kennisetningar um heiur og skyldur sem mannleg gunnhyggni hafi biti skrifa sig. Daui hans var v umfljanleg niurstaa af hugsunum hans og gjrum en ekki kvrun einhvers mildings ofar llu mannlegu. Hver er sinnar gfu smiur. Enginn himnasmiur.

warboyMr finnst sem g gti sett mig spor Kolbeins egar g hugsa til pkastranna svoklluu gullnum dgum skuranna. annig upplifi g orrustudag aftureldingu. Vi kvum yfirleitt me dags fyrirvara a heyja str vi krakka nrliggjandi gtum ea rum bjarhlutum. Fjararstrtispkar gegn Bakkapkum; Efribjarpkar gegn Neribjarpkum. Ekkert srstakt tilefni var gefi a essum strum anna en landfrilegur askilnaur og eining um einingu.

battle_b_wStrax og str var handsala og staur og stund kvein, byrjai undirbningur. Sver voru smu, sem oft voru lkari lurkum en nokkru ru. Bambusstngum var stoli, snrispottar tbnir me hnt enda og jafnvel gnvekjandi kejustubbar voru teknir til handargagns. Allt voru etta strhttuleg tl ogfallin til a meia og limlesta. a var aldrei hinn sti tilgangur a meia, heldur var markmii a vera eins gnvekjandi og hgt var; a stkkva vininum fltta sem fyrst. Hafa htt, gra og hra. Upplifun strsins var meginatrii, tilfinningin fyrir og eftir. Eftirvntingin, sigurvman. essi truflaa athygli og rvekni, sem skapaist. Allt var einhvern veginn ljsara og skarpara stundirnar ur en skarst brnu. Hljin uru skrari, andrmslofti ferskara, heimurinn litauugri, bragskyni rkara og kyrrin yfir svo magnrungin a hn fyllti brjsti og yfirskyggi ttann. Hugurinn var tendraur til hins trasta en samt yfirvegaur. Tminn blekking ein.

LordoftheflieslgLklega var mr svipa innanbrjsts og skldinu a morgni skaparadgurs sns . g fann allavega samsmun orum hans. “Heyr himnasmiur, hve skldi biur. Komi mjk til mn, miskunnin n.”

Vi sfnuum grjti vasa, munduum barefli og vgum skildina armi. Mlmbrag munni, andir nasavngir, snrp orskipti, su eyrum. Vi stum reiubnir eilfu andartaki eins og riddarar lgum. Stundin var a renna upp. Vi enda gtunnar birtist vinaherinn me gunnfna og lensur lofti. ff...hva eir voru margir. Vi settum herarnar, bitum saman jxlum og reyndum a breia sem mest r hpnum; brum sverum skildi og yggldum brn. ttinn lddist inn. Veruleikinn. Saklaus hugmynd var orin dauans alvara.

g vildi ekki vera arna. g ttaist sur a meiast en a urfa a meia ara. etta voru j allt vinir og sklaflagar. Engum vildi g illt og engan hataist g vi. Hugurinn hvarflai til hentugra flttaleia. a gat enginn veri ekktur fyrir a lta hugfallast miri hlmgngu. Innbygg skylda sagi manni a yfirgefa ekki vini sna rlagastundu. essi hugsun var lklegast sammerk me okkur llum. Vi vildum ekki, en skyldum. Stri var sjlfsttt afl sem laut eigin lgmlum n tillits til langana soldtans um stt og fri. Til a last fri arf bl.

moviedaysrs! skrai einhver og bar fylkingar ustu mt hver annarri me samfelldu strsskri.Hpunum laust saman og hggin dundu skjldum, bambusstangir kvistuust sundur og flsar flugu r vopnum og verjum. Sumir hopuu, arir ekki og hpurinn leystist upp einangraa bardaga ar til skr stt var um a askilja fylkingar og safna lii a nju. N fru menn a leggja rin afmeiri kafa. ttinn efldi m. Margir voru hruflair hndum og hfi og enn arir me blnasir. Sjldur voru anin til hins trasta og horinn frussaist r nefi. “Fyrst ykjumst vi tla a rast beint en svo dreifir helmingurinn sr og kemst bak vi . Svo umkringjum vi .” sagi sjlfskipaur hershfingi hpsins, sem oftast var s hugaasti og fyrirleitnasti – ea s hrddasti.

facecrushAftur var gert hlaup sama mta, en etta skipti birtist risastr strkur hpi andstinganna. Hann var illilegur og gnarlega strvaxinn eins og risaela hpi maura. Hann veifai lurki str vi smastaur a manni fannst og virtist geta muli okkur alla undir sr. Rddin var djp og mikil svo strsskur okkaruru eins og hjrma mjlm samanburi. vinurinn margefldistvi tilkomu ursans og ddi ttalaus gegn okkur. g fann reiina svella brjsti vi etta rttlti og sklmai fram gargandi eins og lungun oldu.

benegar g leit sem snggvast um xl til samhfingar vi vopnabrur mna, s g aeins undir hvtar iljarnar gmmsknum eirra. eir voru lagir fltta! g var einn mti llum essum gnarher! g eytti skildinum og sverinu tt a vringjunum og tk til ftanna lka.a var v miur of seint. S fljtasti hpnum ni mr trppunum heima og bari mig bylmingshggi hfui me lurki. g fann skringilega kitlandi tilfinningu nefinu og hvr snn fyllti hfu mitt eins og stillimynd sjnvarpsins vri komin ar inn. Ljsflekkir blossuu fyrir augum og dimmrauur skuggi lagist eins og rumusk yfir vitundina. g rotaist um stund, en rankai aftur vi mr egar blst mur minnar rengdi sr inn vitundina. Hn hlt mr a sr og steytti hnefana mt innrsarhernum sem tvstraist eins og s fyrir vindi. Bli rann niur enni en g fann ekki til. g var feginn v a stri var bi. Mig skipti minnstu a vi hfum tapa.

00010266-LPP--69453Slkt er eli stra a niurlag er ekki sttanlegur endir. Hefndum skyldi n. Tap kallai betri undirbning, meira miskunnleysi, betri vopn og betra skipulag. Anna str var umfljanlegt og a yri strra og blugra en etta. a str unnum vi lka og hfum einnig leynivopn strabrur einhvers, sem reyndist ekki nausynlegt. Minningin um niurlginguna var innblstur okkar. Endurheimt rs heiurs r fr. Vi eltum vininn uppi og trum eim ofan skutunnur sem vi brum utan me sverum. Einn tkum vifanga sem vi drsluum upp fiskhjall og bundum vi staur og niurlgum me orum og pstrum. Svo hldum vi niur fjru og kveiktum eld, skiptumst hetjusgum rkum upp strsskur. Fanganum gleymdum vi sigurvmunni ar til sla um daginn a hyggjufullir foreldrar fru a leita hans. var honum sleppt me sparki rassgati og msum munnlegum notum.

standardSvona gengu strin vxl eins og blhefndin fyrr ldum og httu ekki fyrr en sklinn og skyldurnar drgu hugann fr eim. Enginn erfi neitt og allir uru vinir a nju ea svo til. Fanginn okkar hann Flosi var svolti lengi a taka okkur stt, en au sr greru um sir.

Str samtmans snast enn um vxlverkandi lnguvitleysu blhefndarinnar. er helsti drifkrafturinn tti ess sem hefur vi a glata v sem hann hefur. tti um skort og kapp um vihald lfsga sem eru langt umfram rf. eir sem skortinn la megna ekki str. eir hafa heldur ekkert a verja nema skortinn sjlfan. a eru forrttindi hinna efnameiri a heyja str. Okkar str snerist ekki um skort, grgi, vld n hgma. Okkar str kom okkur nnd vi alvaldi og fyllti okkur lfi. Okkar str uru okkur vakning um hverfulleikann, krleikann og aumktina eins og skldinu forum. Okkar str kenndu okkur a meta fri og vinttu a verleikum ef einhvern lrdm var af eim a draga.

Prisoner_Boy_Haunted_House_Costume_R12108g efa a essi reynsla hafi komi okkur til ga egar fram stti, nema ef vera skildi a fanginn Flosi hafi geta ntt sr hana sar vinni. Hannvar handtekinn Dubai ratug sar, fyrir a reyna a koma riffli me sr farangri snum. Vist hans ar var lengri og erfiari ar en hj okkur. a krafist millirkjasamninga og mikils fjlmilafrs a losa hann r eirri prsund. Dubaifanginn Flosi var ltinn laus fyrir srbnir yfirvalda og ttingja. v sjlfur Emrinn gat n ekki veri minni maur en hugumstrir Bakkapkar forum.


Geimfarinn g.

fingg fddist andvana. Skaust heiminn slmugur og blr. Lktst einna helst ofvxnum mjlkurgerli me mjkum og fitugum fellingum. Fjlublr vri nr lagi. Augun voru undrandi og opin og forvia slin skygndist t. “Hjlp! Stjrnst! a er eitthva miki a!”

Ljsin blinduu, fjarlgar slitrttar raddir, skrlt og skellir, randi heimur. Klippt lfina. “Eru i brjlu! Sji i ekki a g er vanda!” essi geimbningur var ekki a virka. ndunarvegurinn var stflaur og nringardlan titrai og hkti og ni ekki upp takti. Ekkert srefni, enginn bruni.

g var a losa mig r essari prsund, nota neyartganginn; mjka blettinn kollinum. Svfa mt alvitundinni a nju og gera mig klrann fyrir ara lendingu rum sta ru heimshorni ea rum heimi. Vera kannski Arabastrkur ea Knversk bndadttir, Klingon. Eitthva allt anna en etta!

g var tekinn upp ftunum og sleginn duglega baki hva eftir anna. Svo var mr dft fullan bala af kldu vatni; flengdur og hristur og slanga rekinn ofan loftrsina. losnai um stfluna. g kgaist og kokai, slmi gekk upp og g dr me fergju a mr ertandi lofti fullt af stthreinsiefnum og mannaef. Brjsti og kviurinn andist t og dlan hrkk gang. Srefni aut t arnar, fingurna og trnar. g hstai upp slmidreggjum og dr svo a mr lofti a nju eins og fsibelgur. Gargai af allri eirri orku, sem g gat dregi til. Herptist saman eins og namakur og gaf allt sem g tti skrin. Ntrai og skalf.

fsturRisastrir hrammar hldu mr lofti, skelfilegar strar grmur glenntu sig og geifluu, strir slargluggar, blsprungnir, efur, stingandi ljsnlar, randi kliur, nstandi kuldi. g klemmdi aftur augun, svo essi skelfilega martr hyrfi; andi mig enn meir. “g er httur vi! Ski um afturkllun leiangurs, nna!”

g flaug gegnum lofti, var klappaur bak og fyrir me grfri dulu. Gargai. Hakan skalf. Loks sveif g inn vermandi ru sem umlk mig eins og snilegur lknarbelgur. g drakk mig ylinn eins og svampur. Sefandi straumur fr um mig allann; slttur strrar dlu, titrandi bringa. Aaaa. Blleg rdd, glei, hamingja. , hva etta var notalegt. vlkur lttir. g sefaist og dr mig stina, reyndi a rna t um blgin augun. Var lklegast eins og drykkfelldur boxari framan.

Hmmm? Sj essi fallegu hvolf. Hva var etta svona glansandi og mjkt? Og arna efst var safarkt snu sem ilmai stlega. Matarbr, sttfullt af nringu og topurinn passai akkrat munninn. “ anga.”- kallar stjrnst. Aaaaaaaah. Glgg, glgg, glgg. Mmmmm... g var banhungraur eftir ferina, tlai a drekka eins og g gat. Ng til. Varatankur klr ef essi dygi ekki. Heit mjlkin rann ljflega niur me llum eim nausynlegu gerlum og nringarefnum, sem g urfti essu augnabliki. Allt til a koma meltingarflrunni af sta bningnum. Srhanna orkuskot fyrir mig.

geimbarng var fangasta. “rninn er sestur.” Kunnugleg sl smu tni og g, rann saman vi mna. Sama sl og kallai mig til sn fyrir nu mnuum egar g var allt og ekkert smu mund, bara orka, tifandi orka. Tnin hafi skyndilega fari a aukast og g var a litlum orkuhnt, tifai hraar og hraar og var agreindur fr annari orku hinu endalausa krafthafi. laist form, snilegt en askili ru. Svo svisssj...

g aut mt silfruum og ljmandi hnetti. Tni mn tti samsvrun ar. Einhverstaar arna uppi vi snhvta kollhfu. Helftin af mr dr mig til sn margfldum ljshraa. Sama tni skir a smu tni. Pls, mnus og sameindin g. annig virkar a. Svo kom kyrr, sla, stt, jafnvgi og friur. g var vitund, vaknai og samlagaist til a fullkomna renninguna sem myndar lf. Hsil. Geimbning fyrir mig. Fruma, sem var tvr frumur, fjrar, tta, sextn, rjtu og tvr, sextu og fjrar...

N var g orinn heilt flykki, sem l eins og kkkur ru enn strra flykki; dr mig nringu og lforku. Bddu n vi? arna var eitthva. Hrukku pylsa me litlum pylsum t r endanum? Var etta tengt mr? J! arna hreyfist einn dindillinn endanum og annar! Var a g sem geri etta? Prfum aftur. Einbeita sr. Upp me ennan minnsta. J! Hann hreyfist! Og svo ll pulsan. Ja, sko til. etta m nota. rsta forabri, aaaaah. Meiri mjlk. g gat strt bningnum!

spacewalkff, hva maur var rmagna. Hfgin sveif yfir og g lei inn ltinn straumhnt hfinu og skynjai ekkert fyrir utan; lt sjlvirkan bninginn sj um rest. Varla anna hgt en a kpla sr fr eftir svona stre. Fljga um gmlu heimkynnin um stund. Hitta ara orkubolta. F g r. Vinna r reynslunni.

g geri san lti anna en a sofa marga mnui eftir etta, svo rmagna var g. Vaknai bara til a drekka mjlkurbinu og f hleslu fr murslinni. Ef hn var ekki innan seilingar, var bara a beita sama bragi og leiddi mig a henni fyrst. skra. a klikkai ekki. Segi svo a maur lri ekki neitt.

etta var betra mean bningurinn var frumhnnun. var g tengdur beint vi murskipi og sveif um vkva, sem hjlpai til vi mtunina. a urfti mikla orku etta, svo a var ekki um anna a ra a hafa hgt um sig; mesta lagi a lika einn og einn skanka. Annars hafi g a nugt og hlustai hjartsltt aaldlunnar og stillti litlu dluna mna vi hana. Hlustai fjlbreyttann titring og blbrigi hlja, sem brust gegnum vatni. Heyri ekkert, fann a bara og skemmti mr oft konunglega.

geimgangaSvona bningur er vandasm og a eru skrilljnir frumna, sem koma til verks, hver me sitt srstaka hlutverk. Einstaklingar sem ra sn milli. Samhfing. Frumur, gerlar, bakterur, rverur. Heilu herfylkin. Bningurinn er raun ekki ein heild, heldur risastrt samflag, sem vinnur saman fullkominni verkaskiptingu og a er brjla a gera. Melta etta, losna vi hitt, byggja, bta, breyta, uppfra. Stugt samband vi verkstjrn. Verkstjrn tekur leibeiningar fr stjrnst, kemur eim til skila, hagrir, flytur, rekur fram, gefur fr, heldur rstihpum skefjum, hendir vitleysingum t, kallar nausynleg byggingarefni fr murskipi. trlegustu pantanir: Rjmas, eldsptnabrennisteinar, skkulai, sgarettuaska, strnur...

g hlt mig til hls og lt meistarana um verki. Saug mest umalinn og velti mr til a beini stjrnstvar. Svo kom kalli. Vkvinn tmdist skyndilega t og g klemmdist, nuddaist og kldraist. vlk glma. Svo kom essi hryllingur, sem g lsti. Ekki a fura tt a tki tmann sinn a jafna sig af fallinu. g hafi varla orku anna en a melta mjlkina. Var a hgja allri annari starfsemi mean og sofa, sooofaaa....

stjrnuokaKroppurinn var ttalegt slytti til a byrja me. Ein hreyfing tk alla einbeitningu og orku. Maur hlt ekki haus. Hann lagist bara til hliana, aftur ea fram eins og hnodeig. tsni var okukennt og takmarka. fjarska voru arar verur eins og reykjarslur. Raddirnar klingjandi eins og langt fjarska. Nr s g j hendurnar, athugai hvernig r brguust ef g var svo heppinn a hitta upp munninn mr. a var ekki auvelt. g remdist vi a halda eim inni rngu sjnsviinu en r hentust t r v me skrikkjum, ar til maur ni a einbeita sr ngilega til a hafa r fkus. Lyfta brnum, setja stt munninn, sprikla sm ooog...upp tllann!

undrunHendurnar voru til margs ntilegar og mtti me lagni grpa sngina og allskyns dt og fra etta allt munninn, slefa og smakka. Flest var algerlega tt. Samt var sumt gilega kalt og svalandi undir gm. Srstaklega a sem mmmuslin fri mr. a hringlai og var nungt og oft sl maur sig duglega hausinn me v egar maur reyndi a koma v gini sejandi. Anna var utan seilingar og a geri mann alveg rangeygan af einbeitingu vi a reyna a grpa. Hvlan mn var til dmis me fullt af fallega litum myndum, sem g reyndi a n til a smakka; reygi mig og sveigi ar til einn daginn a g var allt einu oltinn kviinn. var g binn a n v. Teygi t skankana og ruggai kvinum. Spriklai. Myndirnar nust samt ekki r tauinu sama hva g kroppai. a var vonlaust a reyna a kjamsa eim.

Near mr var anna par af hndum, virtist vera. r voru svolti klunnalegri og jlli. Maur gat gripi hitt og etta og eytt til, en haldi var slmt. g boxai v bara og hjlai me essu t lofti. a var oft bara heljarinnar stu. arna niri var g lka settur grfa og gilega dulu, sem g skildi ekki meininguna me. Svipa gilegt og nrbuxur r hessianstriga ef i eru a pla v. Frnlegt tfitt.

skoaMaur lak soldi hr og ar. Ef g var ltinn fljga upp a barmi mur minnar, rann stugur slefutaumur t um allt. Maur var j oft svo sttfullur eftir matinn og ekki var srstaklega varlega me mann fari. Maur gleypti stundum loft fergjunni sem blgnai eins og bolti bumbunni. var klappa ltt baki og boltinn losnai t um sttinn me ansi fyndnum hljum. Stundum kom slatti af mjlkinni me og eir gtu sjlfum sr um kennt, sem ekki hfu breitt sig tusku ur. a var skaplegur lttir a losna vi ennan rsting. gat maur eiginlega fyrst lti la almennilega r sr eftir matinn.

Verra var a sem kom t a nean. Stundum st glr bunan t lofti og ef a var ekki rifi fljtlega svei manni hina, sem var j afar vikvm og pen. Verst var hitt. Hnturinn mallanum, sem spennti mann allan svo upp og pirrai. Eina ri til a losna vi hann var a rembast ar til maur var orinn eins og eldhnttur framan; draga armana a sr og hnykla brnir, setja stt og munninn. Ntra sm. skutlaist etta t, heitt og klstra. Og brlan maur! a var lsanlegur fnykur fyrir svona fnt flende nebba og var bara um eitt a ra til a losna undan honum. skra.

skur var brigult. Maur vildi samt geta veri nkvmari, egar manni vantai eitthva. a dugi oft a skla sm ea mta svona: h,h. fkk maur athygli, en var oftast miskilinn. Maur var kannski a kafna r hita og mti og kom einhver og pakkai manni bara fastar inn sngina, svo maur gat sig hvergi hrrt. var alltaf lausn a garga. a dugi til ess a maur vri tekinn upp r svkjunni; hossa og klappa. Hressandi tilbreyting lka.

barn og stjrnumerkia var blendin tilfinning a f heimsknir. Geiflair munnar, fettur og brettur me allskyns hljum ki og frussi. gilega nrgngult kflum. Oft mjg vnt og illa egi en flestir voru samt borganlega fyndnir egar reyndi og a skrai inni manni vi a sj essar knstir. a var hgt a grpa nebba og reifa krumpuu og hrjfu skinni. Klpa sm. Stinga sig skeggi. Oft var lyktin ansi rmm fr essum slum og r sumum kom reykur, sem kitlai mann nefi. Fyrsti smkurinn. Aaaatsj! g var g algerlega forvia vi fyrsta hnerrann. Hentist til og herptist saman og s sveimandi ljsflekki fyrir augum. Svo var etta BARA fyndi.

Flagskapur var annars oftast vel eginn. Maur var miki einn a pla puttunum, dinglumdaglinu fyrir ofan sig ea myndunum snginni. a var j oftast ng, en hitt var skemmtileg vibt og a streymdi oftast hlja fr essum slum. a var helst a manni brygi vi essar sem komu me tildur nefinu og glerhlunka, sem geru augun allt, allt of str. var lti anna a gera en hrifsa eldsnggt etta drasl og eyta v burtu. Oftast var vel slkt teki.

g lri fljtt a apa hljin upp, sem slirnar gfu fr sr. Aaaaaa. Mmmmm. . a var gilegt a finna titringinn brjstinu og fa sig. etta fkk lka gar undirtektir. Murslin var me srstaklega bl hlj. a var auvelt a framkalla au. Fyrst hummai maur me lokaann munninn. “Mmmmm.”; svo opnai maur. “Aaaaaa.” a virkai vel saman. “Mmmmaaaaammmaaa....” Sl raunar algerlega gegn. Maur lifi lengi v nmeri og fkk allt upp hendurnar fyrir tilstilli eirra tfrahlja. Mammaaa.


egar g fr Str Fyrir sland II. - Forlgin brega leik.

Vi DjpavogHr kemur framhald fyrri frslu minnar um reynslu mna 200 mlna orskastrinu.

g var vakinn snemma morguninn eftir og mr fr brausnei og kaffisopi. Mr lei undarlega og fannst eins og a mig hafi dreymt allan ennan hildarleik. Tr var kyrr og ljsavlarnar mluu vinarlega. Mr fannst g urfa a fara ftur, a vri ekki sanngjarnt gagnvart rum a g lgi arna makindum og vri jna til sngur. En baki var stft og blgi og g gat mig hvergi hrrt.

Krnested kom inn spuri vinalega um lan mna og sagi mr a g yri settur land til a koma mr undir lknishendur. etta var sasta skipti, sem g tti orasta vi hann og finnst mr a miur dag a g skyldi aldrei komast til ess a akka honum fyrir. Skmmu sar var g astoaur vi a kla mig og var studdur t. g ni ekki a tylla niur ftum, v blossai logandi srsauki upp mjbakinu. g var v borinn einskonar gullstl t dekk. a var eilti mistur og morgunloft, sem jk draumkennt stand mitt. Menn voru glir og tminn virtist hafa viki sr fr um stund arna mynni Berufjarar. Spegilslttur sjr og fjarlgt kf mvum jk essa yfirveraldlegu tilfinningu.

Mn bei rltil trilla me tveimur litlum drengjum, varla meira ea 10 ea 12 ra. g var svolti undrandi. Va var brugi undir handakrikana mr og g var ltinn sga niur trilluna. Srsaukinn skrokknum var yfiryrmandi en g sagi ekki or. Svo var dugga me mig kyrr inn Djpavog. Strkarnir mltu ekki or og voru bafullir og niurltir eins og ferjumaurinn Styx. Mn bei Landroverjeppi bryggjunni og ekki var hru a sj utan blstjrans. g var hfur upp bryggju og lagur aftur skott jeppanum. Mr fannst etta allt svo raunverulegt en fann til feginleika vi a kldrast arna vi sng grkassans. etta var allt hlf skoplegt raun. Mr var drsla inn lknisbsta ea heilsugslu, ar sem g var lagur bekk ea vi andyri. ar fkk g a vita a enginn lknir vri stanum en a vri bt mli a augnlknir var einmitt vsiterandi orpinu og hann veitti mr ahlynningu og greiningu. ljs kom samtali okkar a hann var fr sama b og g og a hann var sklabrir og uppeldisflagi fur mns. Niurstaa hans af greiningunni reyndist san alveg rtt sar meir, tt a tki her lkna a stafesta a Borgarsptalanum sar. g var ekki lamaur, bara blginn og tognaur.

Ekki man g hva g var arna lengi en g hlt a hafa blunda arna bekknum, v g var vakinn og mr sagt a sjkraflugvl bii mn. Svo var hossast me mig Landrovernum t einhvern flugvll, ar sem ltil rella bei mn. etta var riggja farega smvl vegum Morgunblasins, sem hafi komi arna me blaamann blasins og Ragnar Axelsson ljmyndara, sem var kornungur og efnilegur ljsmyndari. g fkk sem sagt a hkka far me eim.

rellaMr var troi aftasta sti vlarinnar og svo var flogi af sta. Blaamaurinn tk vi mig stutt vital og Raxi tk mynd af mr, sem birtist blainu daginn eftir, undir fyrirsgninni: “Hlt a T myndi hvolfa.” egar g skoa essa mynd, s g a g var rauninni bara saklaust og bleygt barn, rtt fyrir allar manndmsraunir mnar.

leiinni fengu blaamennirnir skilabo um a keyrt hafi veri inn og brarvngurnn tekinn af honum. Stefnunni var breytt t miin og ar var fari einskonar steypiflug yfir inn og nlgar freygtur til a skrsetja atburina. g gleymdist greinilega essum atgangi, v g kulaist niur glf og urfti a vega mig upp sti me erfiismunum eftir hverja dfu. etta m segja a hafi veri einhverskonar umbein sjkrajlfun, v egar til borgarinnar kom, afakkai g sjkrabrur, sem biu mn, og haltrai til stis sjkrablnum.

borgarsptalanum var g tpa tvo daga og man g hva margir lknar og kanddatar voru kringum mig. a var lti miki me mig og g vakti greinilega forvitni og athygli sem hetja hafsins og strsmaur sjlfstisbarttu jarinnar. Seinni daginn var g orinn nokku styrkur og fkk strtisvagnamia hendur, var bent stoppistina ti, og sagt a g tti herbergi Hjlprishernum. “Courtesy of the Icelandic Coast Guard.” g var allslaus fyrir utan eitthva klink vsum. Fermingarrinu mnu hafi g tapa og myndavlinni fyrir mlstainn. Flestll strin stungu mig, str og sm jru.

Herbergi Hjlprishernum var einskonar yfirstr af fataskp, sem ni fami a breidd og rmri rmlengd hinn veginn. ar var myglulykt og sngurftin voru snj og bletttt. g var undarlega feginn essu athvarfi og rmgnun helltist yfir mig, svo g lagist strax og sofnai.

a var komi fram yfir mintti, egar g vaknai aftur. Mr var ungt fyrir brjsti og ni vart andanum. Skelfingarangist heltk mig og g heyri boafll sjvarins fyrir eyrum og raddir flaga minna T. Herbergi tk a halla meira og meira og rvntingu minni skrei g fram r og t gang. etta var svo raunverulegt. Allt hringsnerist fyrir hfi mr og g skrei og skakklappaist niur stigana og t r hinu skkvandi hteli. ljs rdd nturvararinns hljmai eftir mr: “Er ikke alt orden? Er du full?

ti hgt g me ekkasogum og ni loks a draga andann svlu nturloftinu. Enginn var ferli. g var sem einn heiminum og g gat ekki og ori ekki a standa kyrr. g gekk v alla nttina um borgina, upp a breiholti og til baka aftur, fram og aftur, fram og aftur, eins og hrtt dr. g raist undir morgun og veruleiki hversdagslfsins vaknai mr me borginni. g fr inn gamla Hlemm, sem leit t eins og potthlemmur lausu lofti og hringdi vestur fur minn r tkallasma. g hafi ekki heyrt flkinu mnu fyrr og s gamli hafi bara fengi frttir r mogganum. Hann var skekinn og hyggjufullur og sagi mr a fara strax til brur sns Stangarholti og koma svo vestur eins fljtt og mr vri aui.

Tr  deng fr svo niur Gslu til a n mr aur og mr er minnisttt hve persnulegt vimti var ar. Mr var sagt a g gti mtt til vinnu um bor T, sem yri slippnum, egar g treysti mr til. Svo yri athuga hvort anna plss losnai. g var feginn a f tkifri til a dreifa huganum og vinna eitthva og i etta. g dvaldi svo einhverja daga hj frnda mnum, sem veitti mr styrk og vinttu nau minni.

Tr tk ekki tt fleiri orskastrsbardgum. Hann trnai arna slippnum me sundurtttan skrokk og r honum runnu vatnstaumar lkt og honum blddi. g mtti til vinnu og vaskai upp, ryksugai og urrkai af eins og mr bar. g hafi ekki veri arna lengi, egar brytinn kom til mn fllyndur og vinveittur, reif af mr hnfapr, sem g var a urrka og sagi a g hefi hvorki erindi n leyfi til a vera arna. Hann vasai mr fr bori og g hef enn ekki skili hva honum gekk til. g var aumur og meir eftir a sem undan var gengi og andmlti engu, fann bara skiljanlegt rttlti brenna mig hjartasta. arna voru sustu viskipti mn vi Landhelgisgslu slands. g hef aldrei veri spurur um essa atburi n veri dreginn til vitnis um neit,t sem a eim laut. Jafnvel bk ttars Sveinssonar er nnast einvrungu stust vi gamlar blaagreinar og tala vi menn, sem sumir hverjir segja rangt fr ea eru uppfullir af einhverju skiljanlegu kallagrobbi og hetjudrkun.

egar g hringdi ttar og innti hann eftir v af hverju hann hafi ekki tala vi mig, ar sem minnst var mig bkinni, sagist hann ekki hafa fundi mig. a finnst mr hlfkringsleg rannsknarblaamennska. Ein af rangfrslunum er s a yrluskli hafi veri loka seinni rekstrinum. g var arna yrludekkinu og fkk freygtuna nnast fangi. eir sem eftir lifa af eim sem voru sklinu ttu a geta vitna um a. Sjrinn sklinu var heldur ekki myndun ein. Kannski var a tryggingarml a halda ru fram, en n finnst mr allt lagi a leirtta a.

g var nokkra daga hj brur pabba til a n styrk og stuningur hans og hlja voru mr metanleg essum erfia tma. Einn daginn egar g var rlti arna um Skipholti, s g skilti ti gtu, sem sagi a ar fri fram inntkuprf Myndlista og Handaskla slands. g hafi alltaf veri listhneigur, svo g fr arna inn og spuri hvort g mtti ekki taka tt. Mr var sagt a g gti svosem skr mig, seint vri, en g skyldi ekki gera mr neinar grillur um a komast a. Yfir hundra manns reyttu etta prf og aeins um 15 til 20 kmust gegn. g sagi a aukaatrii, v g hugsai etta aeins sem tkifri til a taka hugann af atburum sustu daga og sagi fr orskastrsttku minni. etta var eingngu hugsa sem sluhjlparatrii. Einskonar heimatilbin fallahjlp.

safjrurg tk svo etta prf og hlt a hafa haft eitthva til a bera, v g komst inn sklann og ar me uru essir atburir allir til a kvenda stefnunni lfi mnu. Fyrir mr hafi ekkert anna legi en a vera sjmaur. Pabbi geri t rkjubt og g hafi fari tra me honum fr 8-9 ra aldri. g hafi stunda sjinn smkoppum ur en g fr siglingar og lkai aldrei vistin n a andrmsloft hrku og karlmennskudrkunnar, sem sjmennskunni fylgdi.

A vsu fr g tra eftir etta sumrin, en a var bara til a bjarga fjrhagnum og framfleyta sjlfum mr.

g hugsa stundum um hversu undaarlega forlgin hguu fer minni og hvaa hrif etta hafi persnu mna og roska sar meir. Skmmu fyrir etta hafi g veri ltill og hyggjulaus drengur gmmskm, sem naut hinna bjrtu sumardaga me vinum mnum malargtum safjarar. Vi stum bjrtum sumarkvldum vi spegilslttann fjrinn og fleyttum kerlingar vi undirleik ldugjlfurs og kandi arfugls. a var friur hjrtum okkar og lfi var himnarki jru. Umskiptin fr sku til byrgar voru sngg og skyndilega var maur kominn mitt iu hinnar miskunnarlausu lfsbarttu.

Fyrir viki hef g alltaf leita aftur til essarar kyrrar og reynt a einfalda rk lfsins fyrir mr til samrmis v, sem g upplifi skjli hinna brttu fjalla. Afraksturinn er flkinn hugur og frisll maur, sem leitatst vallt vi a hreinsa hismi fr kjarnanum og upplifa augnabliki ar sem lfi sr sta. Hr og n. Framtin er ekki komin og v ekki a vera hyggjuefni. Fortin er farin og kemur ekki aftur nema rsrauum draumum skuranna. etta r var vendipunkturinn. etta var ri, sem g breyttist r barni mann.


egar g Fr Str Fyrir sland.

str  sj

egar g var 16. ri kva g a tylla mr tr og kkja heiminn handan fjallanna, sem hktu bum meginn fjararins og hldu slarljsinu fr bnum mnum mestan hluta rsins. etta var fyrir tma forsjrhyggju, ofvirkni, fallahjlpar og kvta. etta voru aflatmar, hetjutmar og uppgangstmar, ar sem enginn var maur me mnnum nema a hann ynni 16 tma vinnudag, drykki eins og berserkur og vri sigldur me tatt og allt. Vi ungmennin vorum ekkert undanskilin essu. eir, sem samsmuu sig ekki essari skipan og voru skjn, voru sendir vandraheimili ea sveit. a fylgdi dmsdagsungi slkum htunum.

JonSteinar strg munstrai mig v millilandaskip sem smyrjari. g sigldi Rssland me freinn fisk og tk vrur upp bakaleiinni m.a. skalandi. ar fkk g mr burugt tatt framhandlegginn melluhverfi borgarinnar, hj manni skuggalegri kjallaraholu. Hann leit t eins og rni Bergmann. g drakk og slarkai hfnum og var sannur maur me mnnum. g hafi veri handtekinn af KGB Lenngrad og fluttur um bor fylgd vopnara hersveita Bresnfs, fengi bornktis og tremma og klikkti svo t me a rota kokkinn, sem lenti sptala borg Lenns. a var mr ekki fyrirgefi og var g ltinn taka pokann minn egar heim var komi.

Einn og umkomulaus borg ttans, vldist g um og drakk og gisti me versta jal borgarinnar. g reyndi a koma mr plss ru skipi og fr m.a. niur Rkiskip til a reyna a komast strandferaskipin Esju ea Heklu, v enginn vildi hafa svona vandramann me til lengri siglinga.

TrEinn daginn var g a rlta vi gisgar og var nkominn r ranguslausri fer til Rkisskipa. vindur sr a mr ljsleitur maur kokkagalla og klossum og spuri mig hvort g hafi ekki veri a leita a plssi. g jtti v undrandi v a forsjnin skyldi elta mig uppi eftir allt mitt ranguslausa stre. Maurinn kynnti sig og spuri hvort g gti ekki komi fyrirvaralaust tr v skipi vri um a bil a losa enda. g leit aumlegan tgang minn, tvar flauelsbuxurnar og ykkbotna blruskna. Maurinn s etta og sagi mr engar hyggjur a hafa, g fengi algalla um bor. g ri mig me handabandi og spuri hvar skipi vri. Kokkurinn benti skip skammt fr og tk svo hendina mr og dr mig me sr. Fyrir framan okkur trnai varskipi Tr.

sland var hpunkti 200 mlna orskastrsins. g fkk matrsaft me merki gslunnar barmi og var gerur a messagutta yfirmannamessa. ar jnai g engu minni manni til bors en jhetjunni Gumundi Krnested.

etta reyndust viburarrkir tmar. Vi vorum skastir me klippurnar og vorum eltir af herskipum, sem voru minnst risvar sinnum strri en vi og drttarbtum, sem voru sterkir og illvgir. Vi klipptum trollin af togurum, sem voru me veiarfrin ti af dygg vi Drottningu breta, v ekki s g fiska nokkurt k. Togararnir reyndu a bakka okkur og hafnirnar sndu sr bera bossana, hentu sorpi a okkur og blstuust. Sjliar Bretadrottningar voru ekkert skrri. eir silgdu a okkur og okkur, jusu yfir okkur sj, helltu yfir okkur sorpi og ltu eins og apakettir bri. Krnested upplagi okkur a sna eim fyllstu viringu rtt fyrir etta, standa teinrttir og gera "Honnr". g skildi a ekki en a fyllir mig stolti dag.

Vi lentum nokkrum alvarlegum keyrslum, sem breyttu afturhluta Ts brotajrnshaug. Vivrunnarflauturnar gullu stugt skipinu, svo varla var nokkra hvld a f. a var j hluti af taugastri breta. Vi urftum nokkrum sinnum a fara inn Seyisfjr til a lta lappa upp okkur og var "rki", sem var brujrnshjalli vi sjnn, opna hvaa tma slahrings sem var, til a sefa strekktar taugar. jin st me okkur. Vi vorum hetjur.

g keypti mr Kodak Instamatic myndavl og byrjai a taka myndir af hasarnum fyrir Tmann, sem var mlgagn Framsknaflokksins. etta eru gleymdar myndir, sem mr fannst sumar hverjar einhverjar r bestu, sem teknar voru essu stri fr okkar sjnarhorni. Sumar sndu, svo ekki var um villst, hver var a sigla hvern.

tr og tartarSvo kom stri dagurinn. g man a a var spenna loftinu. Nimrod otur flugu lgflug yfir okkur me miklum gn og Freigturnar voru httulega nrgngular. egar svo st voru sem flestir af hfninni, benir um a vera yrlusklinu, sem var haft opi hlfa gtt. Um mijan dag var keyrt okkur. Freygta skellti hnfskrpum afturenda utan stefni okkur og geri okkur gat. Sjrinn flddi um alla ganga og dnur og sptnarusl var dregi saman til a stoppa gati. Krnested lt a ekki sig f og setti klippurnar t, herskrri sem aldrei fyrr. Freygtan Falmouth fylgdi okkur fast eftir og fleiri vinaskip voru nnd. N var greinilega eitthva strt uppsiglingu.

g var niri skipi egar fyrsti stri reksturinn var. g hafi veri beinn um a fra mnnum kaffi upp br og var lei frameftir gangi egar skellurinn kom. Skipi kipptist til me miklum skruningum. g heyri brothlj r eldhsinu en hlt fram a sinna skyldu minni. Skipi hallaist meira og meira og g gekk hgri kverk gangsins og hugsai einvrungu um a hella kaffinu ekki niur. egar g kom a vergangi, sem leiddi a stiganum, leiis upp br, var g nnast farinn a standa gangveggnum. g stikai mti hallanum vert skipi og fkk vart stai. g fr hnn og skrei, en hafi ekki augun af kaffinu. Loks var ekki vi hallann ri og g rann niur aftur og skall gangveggnum, svo kaffi skvettist um allt.

Hms FalmouthMr fannst etta vara heila eilf og tminn hafi hgt undarlega sr. Mr fannst eins og g gengi draumi, egar g skakklappaist aftur me gangveggnum lei inn eldhs, til a fylla aftur knnuna. egar a eldhsinu kom var skipi fari a rtta sig af n. g fyllti kaffi og hlt fram erindi mnu. a gullu hrp og kll r yrlusklinu og miki uppnm virtist vera, en g fr upp br me kaffi eins og ekkert hefi skorist. ar var allt rum endanum og menn mjg stir eins og elilegt var. Menn hfu hangi eins og tuskubrur rekkverkinu og horft grngolandi sjinn nean vi brargluggana stjrnborsmeginn. etta var eina skipti, sem g s Krnested skipta skapi. Hann var alltaf pollrlegur og traustvekjandi. Hann byrsti sig vi mig og sagi mr a andskotast niur aftur, arna vri enginn a hugsa um kaffi. a var j augljst. a urfti enginn a f neitt rvandi arna. ll skilningarvit voru anin upp gtt. eir voru lka fullu vi a stra skipinu, enda hldu eir fram og klruu a sem eir voru byrjair , a klippa togvra. a tkst eim og a hefur lklega fyllt mlinn hj bretum.

g fkk kkk hlsin og volgnai um augun yfir essar hrku fr manni, sem g leit svo upp til og fr aumjkur a urrka kaffi upp af ganginum. ar var mr sagt a g mtti ekki vera niri egar svona httustand vri, g yri a vera uppi skli. g hafi j ekki vita a arna sti fyrir dyrum grfasta rs sland fr seinna stri og var sr yfir hve g var misskilinn. g var j bara a gera a sem mr var sagt.

Enn einu sinni var yrludekki eins og brotajrnshaugur og hnausykkt stli undi, sklt og rifi rtt eins og Tr vri papprsbtur. a var rlti rrra og menn rddu milli sn atburina, hvar eir voru og hva eir su. Tveir voru spilinu fyrir klippurnar, sem var undir yrludekkinu, fru blakaf og hldu a eir myndu drukkana. Menn voru skeknir en trlega yfirvegair. 75 gru halli var sagt. Vlstjrarnir tluu a eftir pendl vlarrminu. Freygtan Falmouth lnai hj eins og gremjulegt villidr me stafninn rifinn og tttann lkt og vri hn me illvgt og hvasstennt gin. Hn var einatt kllu Bigmouth eftir etta.

a hmai a degi og g man ekki hva langur tmi lei. g var lglega afsakaur fr skyldustrfum og hlt mig og vi yrluskli. Tr var srur en harkai af sr og barttan hlt fram. g fr og ni myndavlina mna til a reyna a n mynd af freygtunni tt skuggsnt vri ori. Httumerki hafi veri gefi, en mennt tldu Falmouth ekki lklega til strra. Kld hafgolan lk um lubbann mr, ar sem g vappai lopapeysu me Kdakinn tilbinn. arna kom hn blvu t r rkkrinu rymjandi, slandi nr og nr skaplegum hraa eins froufellandi villidr. g stfnai upp og tri ekki mnum eigin augum. n ess a hugsa smellti g af mynd, svo flassi lstigrimmlegt ferlki upp. Svo skall hn okkur. g missti fturna og myndavlina og reyndi rvntingarfullt a staulast ftur og inn skli. Hvain var randi og jrni gli myrkrinu. Tr hallai hratt yfir stjrnbora. g s flaga mna stkkva upp Zodiac bta, sem tjrair voru bakborsmeginn sklinu. Kokkurinn hrpai mig og rtti hndina tt til mn. g teygi mig mti og hraai mr til hans. Fingur okkar snertust naumast eins og hj Adam og Almttinu Sixtsku kapellunni, en a var of seint a n gripi.

KrnestedTr var nnast kominn upp rnd og g fll vert yfir yrluskli og skall sjdlum, sem ar var raa. Sjrinn flddi inn og hlf fyllti skli. Falmouth keyri okkur kaf a aftan og sl ekki af. g svamlai sjnum og reyndi a krafla mig fram eftir sklinu til a komast inn skipi og undan sjnum. Hvain fr emjandi jrninu var randi. Falmout sigldi me okkur hring en rifnai svo fr me ltum. Tr fr a rtta sig af og g er handviss um a okkur hefi hvolft, ef skipin hefu ekki lst sig saman. Freygtan rifnai eina 11 metra inn bginn, svo stefni ni nnast vert yrir yrludekki.

g staulaist skelkaur ftur og a fjarai t r skipinu. Lopapeysan var ung af sj, mig srverkjai baki og fannst g varla geta stigi fturna. g fr r peysunni og klofai inn skipi. hgri hnd vi mig voru rair af bjrgunarvestum veggnum snert og notu. smu mund kom 1. strimaur strauur t r klefanum snum, sem var stjrnborsmeginn. Hann ni ekki a komast t vi reksturinn og horfi bara klefahurina hj sr eins og lofthlera fyrir ofan sig. g spuri hann stamandi hvort vi ttum ekki a fara bjrgunarvesti en hann svarai hastur a a vru engar kerlingar hr um bor og rauk svo upp br. Allt tal um ryggisml var kveifarhttur essum tma. a var hinn karlmannlegi tarandi.

Kunnuglegur kkkur kom aftur hlsinn mr og mig langai til a grta. Loftskeytamaurinn kom fram og s tganginn mr og spuri bllega hvort ekki vri allt lagi. g kyngdi grtnum og sagi j, mr vri bara svolti illt bakinu. Hann tk mig me sr inn loftskeytaklefa og setti mig niur og snri sr strax a tkjunum snum. g minnist hans enn me hlju. Hann var yfirvegaur og mjkmll og alger andstaa annara manna essari stundu. Hann sagi mr hva vri a ske. Blst bretanna brakai htlurum og uppnmi var greinilega miklu meira meal eirra en okkar. a var gefin skipun um a ganga fr okkur og drttarbtarnir stefndu til okkar. Menn komu inn klefann og sgu tindi. nnur skrfan var farinn og sat eftir bk freigtunnar, svo mikill var hallinn. Tr var beyglaur undir kjl, hlft yrludekki af og gat dekkinu bakborsmeginn svo sjrinn flddi inn vlarrm. etta hafi veri skld og treiknu mortilraun vopnuum mnnum. A vsu var ltil fallbyssa um bor, en hn var fr v um 1870 og var httulegra a vera fyrir aftan hana en framan.

Tr hkti hlfri fer tt a landi og drttarbtarnir fylgdu fast eftir me skipun um a sigla okkur niur. Vlstjrarnir brust hetjulega vi a auka afl vlarinnar, sem nothf var. g staulaist t r Loftskeytaklefanum og var n me nstandi srsauka bakinu. g harkai af mr og komst niur stiga og tlai mr koju. gat g ekki meir. g hlt mr handrii og lt fallast hnn og fann a skelfing atburanna var a vakna innra me mr. sama augnabliki kom Gumundur Krnested skipherra og laut yfir mig bllega og strauk mr um kollinn. Hann spuri hvort g fyndi til og notai ori vinur, sem snart mig djpt. g kom ekki upp ori. Hann reisti mig vi, studdi mig inn sjkraklefa og hjlpai mr a htta upp koju. Hann gaf mr pillu, sem hann sagi a myndi lta mr la betur, flestir hafi raun urft eina slka. Hann brosti bllega og hughreysti mig. Vi vorum a komast undan og brum kmumst vi var inn Berufjr.

g gleymi aldrei styrkleika og persnutfrum essa manns. Hann var furlegur, blur og traustur og engin pilla hefi styrkt mig meira en hann geri arna. g treysti honum fullkomlega fyrir lfi mnu. Hann gekk t og slkkti ljsin. Skmmu sar var g sofnaur.

g hef aldrei sagt essa sgu ur prenti og fannst a tilvali a nota bloggi til a skr hana. Sagan endai ekki arna en segja m a stri hafi endai arna, v diplomatsk lausn var fundinn rskmmu sar og tlenskir veiijfar hafa haldi sig utan vi fiskveiilgsgu okkar a mestu fr v. essi atburur var ru fremur valdur ess.

g segi svo framhaldi af essu sar, sem er ekki sur athyglisver saga.


Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband