Frsluflokkur: Feralg

lg Landnmsmannsins og Klifurktturinn Nonni Prakkari

Sgandafjrur Fjalli Spillir fjr.g fddist g safiri, 12. febrar 1959, afkomandi vkinga og varmenna me krkttann ttlegg til Haraldar konungs Hrfagra. g var lka frekar dll drengur eins og vkingi smir, enda rann mr bli til skyldunnar. Bakkapki, sem barist vi rflana efrib me trsveri, tk menn til fanga og smi, fll orrustu trppunum heima, en reis upp fr dauum me blandi haus. g var sigrandi konungur landnmi mnu og kannai kunn lnd af stvandi tr og fergju leit a huldum fjrsjum lfsins raka.

Tanngisinn og smmltur prakkari fimmta ri, var g me foreldrum mnum Suureyri vi Sgandafjr. ar hafi tilvist mn sprotti af einum krleiksneista egar mir mn, undirleit og feimin, fimmtn ra yngismr, fll fyrir lngum og kmnum slna. a gerist egar hn fri honum pottflsku af kaffi ullarsokk niur bryggju. Pabbi var sjmaur. Hann tti happafleyi Kveldlf og lagi aflann upp Suureyri. Lfi var ltlaust . Vi ttum lti en enginn kvartai. annig var lfi og engin vimi um betra hlutskipti voru til a glepja flk. Ekkert sjnvarp og enginn glamr sem lokkai.

Mamma var varla meira en barn sjlf. Hn knsai mig og baai vottabala og naut ess a kla mig upp oggreia hrstri mitt upp kjl til a hafa mig fnann. g var litla lifandi bran hennar, sem hn elskai meira en nokku anna. Hn sng eins og engill og dansai me mig um glf litla steinhsinu okkar, sem var me ykkum kastalaveggjum og ruggt skjl. a var ekki strra en svo a sar meir var gaflinn sleginn r v og v breytt blskr, sem naumlega rmai einn smbl.

Suureyri.Suureyri var staur mikilla tfra fyrir stuttfttan heimspeking og speklant. arna var Steini Steins essi stri og gli maur. Hann tti illlegan hrt, Mra, sem hann leiddi um bandi eins og hund. Hreppstjrinn spkai sig um fyrir framan Kaupflagi me voldugan hatt og silfurbinn staf eins og hann tti plssi, enda tri g v og varai mig a styggja hann ekki. ar var lka Halli klapp, sem st allan daginn og klappai saman hndum og sl sr lr vxl. Svi k um orpi me miklum drunum og frussi. Hann tti ekki bl, heldur hlt hann stri, sem hann hljp me sleitulaust fr morgni til kvlds. Hann bakkai og dreif upp brekkur, snri og bremsai me llum eim hljum, sem slku fylgdu. Einu sinni k hann t af og niur fjru, ar sem hann sat fastur og var naumlega hgt a bjarga honum ur en hann flddi uppi. a urfti a kalla til olublinn stanum til a draga hann upp. Hann var sar dyravrur Hsklabi hj Berta brur snum, en er n dinn.

klifurkettirJi Gunnubetu var arna lka me herakistil og undarlegt glott vr. Hann sagi ftt og okkur st stuggur af essum dkkleita manni, sem stari snum svrtu augum og hddist a heiminum. Hann var hinn mesti lingur og vakti athygli sar sem Jhann Grnari. Hann fr me eftirhermur tvarpi, sem allar hljmuu eins og bj til rlegt dagatal, sem slegi var upp dagblum hr, eins og um strfrtt vri a ra. Svo var hann lka leikari Bdgum Fririks rs samt fleiri afrekum v svii. Hann d einn og afskiptur og var miklu yngri en g hafi haldi hann vera. Blessu s minning hans.

Svo var a Gumundur gamli Plma, sem kom hverjum morgni fr Staardal me mjlk brsum finni hestakerru, dreginni af lnum og horuum klr. Hann var me pottlok hfi, prddur ykku, gru yfirskeggi eins og rostungur. Hann js mjlkinni brsa eirra, sem kaupa vildu og hlt svo aftur heim eins vofa liinna alda. a var heldur ekki fjarri sanni.

Allt vi hann var forneskjulegt. Hann var meira a segja svart-hvtu eins og gamalli ljsmynd. jsgum Jns rnasonar er sagt fr konu, sem lagi hvtvoung sinn um stund vi rttarvegg mean hn gekk til verka. egar hn tlai a vitja barnsins, var a horfi og fannst ekki, hva sem leita var. Yfirkomin af sorg dreymdi hana sar lfkonu, sem kom til hennar og sagi barni vera hj sr vi gott atlti. Daginn eftir fannst barni sama sta og amai ekkert a v. etta barn varsystir Gumundar Plmasonar mjlkurpsts og ku hafa di skriufalli egar hn var gjafvaxta. lfum var a sjlfsgu kennt um a.

vkingurPabbi hennar mmmu, hann Alli fiskimann, var lka miki furuverk mnum augum. Fyrirmyndarafi fyrir fintrayrstan pka. Hann var alltaf ktur og glaur minningunni, hl dillandi hltri og var svo glysgjarn a a stirndi hann. Medalur og silkikltar prddu hann llum regnbogans litum og svo spilai hann harmonikku og munnhrpu egar hann fkk sr nean v. Hann var skllttur en bar alltaf kaskeiti a skipstjrasi. Einn veturinn fkk hann sr hrhfu sem hann dsamai fyrir hlindi og praktk. Mamma harbannai honum a bera hana og blygaist sn fyrir hann, v a var algerlega tilviljunum h hvort essi hrkolla snri rtt ea ekki.

g tti annan afa, hann Dra, sem var seinni maur mmu. Hann var str og mikill svo engir skr pssuu hann nema gmmskhlfar, sem okkur strkunum fannst vi geta ri t fjrinn. Hann var ljfur og gull kall, sem strai kaffi sitt eldhsinu me lngum sogum vi tif eldhssklukkunnar. Hann rri stugt gri, hummai kennilegan lagstf sfellu og borai allan sinn mat me sama vasahnfnum, nema a sjlfsgu spuna. Hann var af ftku vinnuflki og hafi lii miki harri bernsku, ar sem hann var ltinn ba fjrhsi vi haran kost.

lfabarnInnan um alla essa kynlegu kvisti voru svo vinir manns. Svert var einn af eim. Freknttur grallari me treiknanlegan huga undir rauleitum lubbanum. a var yfirleitt ekki vel lii a vi legum lag okkar saman v a endai oftast me skpum. Skarisgripir vorum vi kallair. Vi lkum okkur til fjru og fjalls endalausum rannsknarleingrum. Klifruum og veltum okkur niur hjallana ofan vi orpi, ar til okkur var banna a og sagt a vi myndum f garnaflkju af v og deyja. arna fkk g uppnefni Nonni prakkari og arf enn a ba vi a vera kallaur v egar g lei vestur um firi.

staarkirkja.Okkur Svert lk hugur a vita hva bj a baki fjallanna, sem umluktu ennan sma heim. Sumir sgu a ar vru tlnd og a vildum vi kanna. egar vi vorum a ra etta okkar milli vorum vi varair vi a klifra fjllunum v ng hafi flk s af pstrum og skeinum okkar daglega brlti. Okkur var sagt a fjllunum byggju lfar, sem ekki vru ktir me a brlt vri hskum eirra. v fylgdu lg og gfa. Efst fjallinu, var okkur sagt a vri grf Hallvarar Sganda, landnmsmanns, sem barist hafi vi forfur minn Harald Hrfagra. haug hans var sagt a falinn vri mikill fjrsjur. Margir hfu freista ess a finna hann en a endai vstvallt me miklum skakkafllumea daua fyrir vikomandi. Ef hrfla vri vi haugnum myndi kirkjan Staardal lka sjststanda ljsum logum, sem var vst aeins undanfari miki fleiri hrmunga.

Ekki sl etta huga okkar tt tlun flks me essum hrollvekjum vri nnur. Vi bjuggum okkur v nesti og hldum t me firi fjrsjleit. Uppgngustaurinn var fjalli Spillir, sem er eitt hugnanlegasta og brattasta fjall ar um slir. En vi vorum sigrandi og daulegir. Vi litum kirkjubruna, sem hreinan bnus vi aufin, sem vi tluum a fra heim. Eldur var eitthva tfrandi og heillandi brallarakollum okkar. lg ttuumst vi ekki.

kumlVi klifum snarbratta og grtta urina og vorum heitir um skrokkinn. vintraeldurinn logai snarkandi innra me okkur egar virddum hva vi myndum gera vi aufin. Kaupa leikfng, bt, hest, bl og kannski kjl mmmu. Kannski svona kveikjara eins og Frissi Rokk tti. Frissivar eini tffarinn bnum og vitnisburur erlendrar menningar. Hann var me Brilljantn hrinu, uppbrettum gallabuxum og tmjum skm. Maur sem var guatlu hj okkur krkkunum og gat meal annars bi til myndaramma r tmum Camelpkkum.

Fjalli var svo bratt a a var engu lkara en a tlai a hvolfast yfir okkur. Mvarnir hnituu fyrir ofan okkur von um bl og eim var brtt a sk sinni. Skyndilegalosnai steinn, sem g hafi gripi til a vega mig upp og ur en g vissi var g frjlsu falli. g endastakkst niur urina eins og tuskubra. Hvassar nibbur stungust skrokkinn mr og g nam ekki staar fyrr en vi bjargbrn, ofan vi veginn t a Sta. g hafirotast og man ekkert fyrr en g rankai vi mr aftan bgglabera hjli mur minnar, alblugur og rifinn. g var reyrur me tusku vi mmmu sem hgrt og kallai Gu um hjlp. Hn hjlai eins og hn tti lfi a leysa heim orp. Svert hafi hlaupi inn eftir og sagt henni amla a g vri dauur. a mtti lka engu muna. g fkk heilahristing og sj gt hausinn, sem enn pra hntt hfu mitt. Hallvarur hafi lagt mig valinn, en g reis upp eins og endra nr. g hafi aeins loti duft einum bardaga, en stri langt fr v tapa.

Mr finnstgott a rifja upp farinn veg og minna mig hvaan g kem. Minnast me akklti ess ga og fyrirgefa hi slma. er lklegra a maur rati rtta lei inn framtina og ni a halda stt vi Gu og menn. Lfi er oft hskafr og stundum ljfur leikur. a hefur sinn tma a elska og a hefur sinn tma a stra.

dag er g httur a stra a mestu tt einstaka sinnum urfi maur a bera fyrir sig hendur. Margir eru fallnir, sem brust mr vi hli og landvttir, lfar og upprisnir landnmsmenn hrella mig ekki meir. Vopnabrurna hitti g sar, a eitt er vst. g geri v kvi Hjlmars Blu a niurlagi mnu:

Mnir vinir fara fjld,
feigin essa heimtar kld,
g kem eftir, kannski kvld,
me klofinn hjlm og rifinn skjld,
brynju slitna, sundra sver og syndagjld.

.


Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband