Bloggfrslur mnaarins, jl 2007

Andi Vsar Fjrsj.

fjrsjurMamma! Mamma! Pabbi! Vi erum rk! Vi erum rk! Hrpai Bergra litla me fangi fullt af glitrandi gulli, sem hringaist tal hlykkjum og flktist peysunni hennar. Pabbi hennar sat svartur upp fyrir haus eftir erfian dag smijunni og gflai sig kvldmatnum me nasablstri. Hann leit hugalaus upp og dttur sna og san okkur Einar vin minn, sem stum undarlega kmnir og niurltir fyrir aftan hana og teiknuum hringi me tnum glfi.

Hvern andskotann hafi i veri a gera nna!? gelti pabbi Einars svo fiskur og kartflur ultu t um fullan munninn. Sjaldan hafa jafn miklar gleifrttir vaki jafn litlar undirtektir. a var raunar sta til. Allstaar, ar sem vi vinirnir komum nlgt, voru einhver lymskubrg tafli. Flk var fari a ganga t fr v sem vsu. etta var enn eitt dmi um slkt og endai me lrung vangann, sem var ekkert smri, v s gamli var gamall boxari og var enn a bta sr upp niurlgingu sasta bardagans, sem lagt hafi hann endanlega valinn. a fylgdi essu samt undarleg fullngja og stolt. Vi vinirnir stum eftir etta grindverki me logandi raua vanga og su fyrir eyrum og sgum ekki or. Brostum bara glair og horfum hvorn annan me djfulleg klkindi augum. Vi vorum ellefu ra og nokku ngir me lfi.

ekktarormarVi hfum unun af a skipuleggja hrekki og sna flk. etta var oft svo thugsa og vsindalegt a mig undrar a enn dag. Svo var a etta algera viringarleysi okkar fyrir fullorna flkinu. a var eins og okkur vri alveg sama um refsingarnar. Vi brum enga viringu fyrir eim sem framkvmdu r og tkum r v ekki nrri okkur. ngjan af laumuspilinu btti lrunga og rassskelli margfalt upp.

Sennilegast var etta viringarleysi sprotti af v a okkur hafi lrst a a var lti a marka fullori flk. a bramlai allt og braut og js r sr svfiyringum undir hrifum fengis og lofai san gulli og grnum skgum daginn eftir. Nju hjli, feralgum og fatnai, en st svo aldrei vi neitt af v. a blvai og ragnai og sl mann svo munninn ef maur geri slkt hi sama. Pabbi var vanur a segja: Httu essu andskotans blvi drengur! g skil ekki hvaan helvtinu i hafi ennan andskota? egar strt er spurt er j jafnan ftt um svr.

Elsti brir Einars drkai Hitler og heimtai a vi heilsuum sr a Nasistasi hvert sinn sem vi mttum honum. Heil Hitler!

hitlesska fyllerum spilai hann grammafnpltur me rum Hitlers svo brujrni skrlti utan hsinu. nen Jden slagten svne hnden nt sjse idioten gassen brennen im der hulen!! fannst okkur Hitler garga murskislega.Hitler agnaisan snggt og rstutt gn var, a undanskildu arinsnarki pltunnar. Svo rist lurinn af fgnui og hljmai eins og su risastrum klsettkassa. Sieg Heil! Sieg Heil! Sieg Heil!!! Vi etta gengum vi svo gsaganginn fram og aftur um stofuna samt stra brur og sungum "Horst Wessel." Okkur fannst etta nttrlega alger della. Hvernig var hgt a bera viringu fyrir flki sem lt svona.

Aftur a fjrsjnum...essi dramatska fjrsjssaga tti sr upphaf tilviljanakenndum slarrannsknum. Einhver hafi fengi okkur me andaglas og g man ekki hvernig a kom til. etta var mgnu reynsla. Vi blsum ll kross yfir opi glasinu og snrum v svo rj hringi rttslis yfir hfinu, ur en a var lagt handskrifa andabori. Er andi glasinu? var spurt og glasi hreyfist reynslulaust undir fingrum okkar ori "J." Allir rttu fyrir a hreyfa glasi, sem staf fyrir staf afhjpai okkur svr vi huldum leyndardmum. Ver g rosalega rkur? Dey g einhverntma? Hva heitiru? "Er einhver stelpa skotin mr?" og svo framvegis. Vi fundum hrin rsa burstaklipptum kollunum og Bergra kjkrai af hrslu. Svo var etta bi og vi vorum engu nr um neitt. Svrin voru, mildilega sagt, afar loin.

Andietta gaf okkur Einari hinsvegar strsnjalla hugmynd. Vi byrjuum undirba hana af mikilli nkvmni daginn eftir. g bj til fjrsjskort me v a brenna brnirnar vlritunarblai, krumpa a vel og lengi, maka a ssulit og ryki og skrifa fornlegar leibeiningar me augnabrnablantinum hennar mmmu. Nest var auvita fjrsjskort. etta var algert meistarastykki, enda var a a atvinnu minni sar meir a gera nja hluti gamla og lna leikmunagerinni. Vi rlluum essu plaggi upp og bundum bora af konfektkassa utan um a. Loks fldum vi a undir finni glffjl skr inni Hallaporti, sem var ltill undirgangur nsta hsi vi mig. Einar stal flka af koparspni undan rennibekknum smiju fur sns og vafi hann inn sktuga strigalufsu. etta fldum vi svo undir fnum drumb vi hjallniur dokkunni, sem var fornt btalgit vi sj.

Svo kom blekkingin. Vi tldum Beggu andaglas, ar sem skaplega nkvmar upplsingar komu r andheimum um fjrsjinn mikla dokkunni og korti Hallaportsskrnum. J, andinn kallai etta smu nfnum og vi og geri smu stafsetningarvillur og vi, enda voru a vi, sem hreyfum glasi. Begga var rau af singi og gullisglampi var augum hennar. Hn ni varla andanum kappsamri leit sinni egar t var komi. Hn var hinsvegar svo hlandvitlaus a vi urftum nstum a benda henni korti fyrir rest. A lokum fann hn fjrsjinn og hljp grti nst af glei alla lei heim. Vi erum rk. Vi erum rk. Okkar fyrsti skipulagi glpur var veruleiki.

andaglasAnna launr okkar uppgtvuum vi fjrulalli, egar vi fundum tvr netaklur r zinki. Vi hfum heyrt a tgerarflagi keypti slkar klur. Vi frum v samkvmt bendingum karlanna beitingaskrunum til Bjartar gamla, sem s um lager flagsins. Hann skrifai fyrir okkur beini upp svaka upph, a okkur fannst, sem leysa mtti t skrifstofunni. Hann ba okkur fyrst a fara fram lager me klurnar v hann var svolti ftalinn. a hefi hann betur lti gert. egar vi opnuum lagerdyrnar blstu vi okkur fjrsjir Salomons konungs fjalli af zinkklum, sem ni upp rjfur. Augu okkar mttust essu essu lymskufulla bliki, sem kom okkur svo oft vandri. Vi lsum hugi hvers annars n ess a mla or.

Eftir etta byrjuum vi v a fara lagerinn og num knippi af klum. San frum vi me r til Bjartar, sem lt okkur hafa beini sem skrifstofan breytti peninga. Vi urum rkustu gjarnir gtunni a sumari. Undarlegt nokk grunai gamla manninn aldrei neitt og aldrei komst upp um glpinn....fyrr en n.

skriftirg finn til hlfgerrar skammar dag egar g hugsa um etta. a er ljtt a stela en okkur fannst vi aldrei vera a v vegna ess a vi tkum aldrei peningana beint og fannst etta sanngjarnt gjald fyrir snilld okkar. Vst markar essi hugsun fleiri en unga drengi eins og skrast sst ntma viskiptahttum.

Bergru var ljtt a blekkja og f hana eitt augnablik til a halda a hryllingur hins alkhlska veruleika vri a baki og bjartari tmar augsn. a er lka sagt a a leii til hamingju a hafa andaheima flimtingum og er g ekki fjarri v a tmabili hafi g urft a bta r nlinni me a. Aumingja Bergra fr allavega ekki varhluta af essum lgum. Hn situr n fangelsi fyrir mor, sem g held a hn hafi ekki frami. Alrmd ger af miskunnarlausri slurpressunni undir nafninu safjarar Begga.


Klmhvolpar, Sundbolir og Svershjltu.

reykingastrkuregar g var um 8-9 ra hvolpur, fru hin flknari rk tilverunnar a sast inn. Sklakerfi var bi a kenna manni a kva morgundeginum og vera sttur vi rekstra grdagsins. Ni var undanhaldi og ar me andi barnsslarinnar. Fram a essu hfum vi vinir mnir lifa fullkomnum anarkisma og noti ess sem lfi bau um lei og a birtist. Lf sem var n strra vntinga og vonbriga.

dullupjakkurg tti rennskonar vini. Einn flokkurinn var svona eins og hann Skari, sem hugsai ekki strt og gladdist vi litlu. Hann gat til dmis fengi lag heilann, sem mr fannst heimskulegt og veri uppveraur yfir v svo dgum skipti. h h h ah ah, dingdong,valla,valla bing bang. gat hann gaula t eitt svo aulahrollurinn hrslaist niur baki manni. Vi umbrum etta , v hann tti heima sama hsi og Oddur lgga og a hafi msa kosti fr me sr fyrir upptkjasama pka. Svo tti hann brur, sem var eins og trll, str og ykkur, opinmynntur trukkur, sem gott var a eiga hliarlnunni ef til undanhalds horfi pkastrum okkar. birtist hann mijum hpi eins og risaela me lurk hendi, og stkkti vininum fltta eins og kakkalkkum undan ljsi. h h h ah ah, ding dong valla, bing bang! sng Skari og g horfi hann blendingi undrunar og vorkunar. arftu endilega a vera a syngja etta? En Skari horfi bara mann og var eins og glaur hundur framan. etta er svo flott. Finnst r etta ekki flott? etta er frbrt. h h ah ah... Honum var ekki vi bjargandi, en maur urfti stundum a stta sig vi meira en gott tti til a njta kostanna.

chocolate_cigarettesSvo var a vinur eins og Einar. Hugir okkar strfuu nkvmlega eins og stundum gtum vi skili hvorn annan algerlega n ess a segja nokkurt or. Bddskt augnar og hlfgildings bros eins og Monu Lsu var ng. Vi urum lka vivinir og enn tlum vi saman gnum og augnarum egar vi hittumst frnum vegi. Rttltiskenndin sau brjstum okkar og vi storkuum llu, sem okkur tti bera sr misrtti. Mtti segja a a hafi ori okkur fjtur um ft lfinu framar ru. Vi reyktum ea ttumst reykja skkulaisgarettur, sem ekki tti elilegt a selja brnum . Allir strkar, me sjlfsta hugsun voru me eina slka kjaftinum og tluu t um anna munnviki eins og hetjur hvta tjaldsins. Vi vorum rlegir menn og formlegir fstbrur, g og Einar og hefum gengi dauann hvenr sem var fyrir hvorn annan. Eitt sinn bjargai hann lfi mnu egar g datt gegnum s og fr undir hann. Einar htti ekki fyrr en hann hafi n mr upp og var g orinn svo dofin a g streittist mti og vildi sofna. Hann er reglumaur dag og umgengst annan jflagshp, en a veikir ekki rinn milli okkar. vert mti. Viringin er gagnkvm og rjfanleg enn dag. Hann er drengur me hjarta r gulli.

tgulgosi 2riji flokkurinn voru svo strkar eins og Jakob. Maur vissi aldrei hva hann hugsai og kynntist aldrei hans innstu rkum. Hann var treiknanlegur og aldrei hgt a vita hvort hann var me manni ea mti. Hann var dularfullur. Okkur fannst gaman a stra eldri brur hans, sem var langur, mjr og slnalegur og minnti gamlan ljsastaur. Mummi Kalli langi me tittlinginn gangi! hrpuum vi r tryggri fjarlg og elti hann okkur indarlaust um allan b. a virkai alltaf. hvert einasta skipti mrg r og veitti okkur mlda skemmtun og holla hreyfingu.

Jakob tti leyndardm heima hj sr, sem vi fengum a kkja . a var fullur kistill af Tgulgosanum. etta var svona dnabla me svarthvtum myndum af konum sundbolum, sem horfu tlandi augun okkur. Vi lsum upp r essu valda kafla, ar sem tala var um a menn settu selavndulinn budduna hennar ea rku sver sn upp a hjltum helgidm hennar. Ekkert var sagt berum orum en vi skildum algerlega hva vi var tt og urum urrir munninum. Undarlega kitlandi tilfinning myndaist kviarholinu, snilegu kverkataki var brugi um hls okkar og sprnillinn var eins og trjkvistur. Jakob tskri hlutina me undirfurulegu glotti og vi vissum a hr voru forbonir hlutir fer. Httulegir hlutir. tengdum vi etta ekki beint vi tilveruna. Arar stelpur voru enn kjnalegar og leiinlegar en konurnar sundbolunum voru hlutir, farlg og persnubundin brjst og rassar og vi hefum sennilega hlaupi af hlmi ef r hefu birst arna. Allt sem maur hafi svo upp r essu var srsaukafullur hlandsprengur.

Jakob sagi a etta vri kalla a ra og sndi a me a stinga vsifingri annarrar handar holu milli vsifingurs og umals hinni. Hann gekk of langt eitt sinn, egar hann sagi a mamma mn og pabbi hefu gert a risvar. (g tti j tv systkini). g var svartillur og gaf honum kjaftinn. vlkt ge! Nttran er nefnilega eim undrum gdd a engin lei er a gera sr slkt hugarlund, hvorki hva varar foreldra n systkini. a voru bara einhverjir tffarar og pur, sem geru slkt. Eins er a me foreldra gagnvart brnum. a setur a eim hroll a hugsa um au essu samhengi og a tab varir nnast alla fi. Merkileg stareynd, en svona setur nttran okkur varnagla til a spilla ekki stofninum.

xrayad1Forvitnin x me hverri heimskn til Kobba. Popular Mechanics voru auglst rntgen gleraugu, sem ttu a gera manni kleyft a sj gegnum ft. etta undur vsindanna tti hug okkar allan tmabili. Vi sendum pntun og pening til Amerku til a eignast ein slk. Vi vlrituum meira a segja mjg fullorinslegt brf me, sem hfst orunum: Dear sirs. En slenska krnan hefur sennilega ekki veri tekin gild, svo okkur var ekki af skum okkar.

hugi okkar stelpum vaknai svo upp r essu og vi gtum legi heilu vetrarkvldin undir vegg sundhallarinnar og gnt upp undir opna glugga, sem endurspegluu himnarki holdlegrar fegurarr kvennaklefanum. Stundum var a Stna V! en stundum bara mamma hennar. Ojbarasta! En brjst vktu alltaf djpsta lngun, sem mski var saknaartilfinning. Sknuur hljunnar og krleikans vi murbarm, sem aldrei kmi aftur.

Vi gndum arna, ar til vi fengum hlsrg. tlimir og andlit dofnuu af kulda svo vi gtum varla mlt, en innst var essi hlja unasgl. egar hlminn kom og maur var augliti il auglitis vi dsir drauma sinna, lamdi maur r me sklatskunni, flissai og lt eins og fviti. Stelpurnar voru nkvmlega eins. Enn einn ryggisventill nttrunnar kom veg fyrir tmabra vibt vi mannkyni.


Frg Mn og Frami Mkrkosmos.

leiklist.a er fyrirhafnarlti a vera stjarna litlu sjvarplssi. Maur arf bara a ganga leikflagi og krkja sr bitasttt hlutverk og getur maur gengi hnarreistur um gtur undir adunarbliki hins sausvarta almga. etta geri g yngri rum. Gekk um me kanslarahfu, reykti ppu og safnai skeggljum, svo g minnti einna helst spraa kartflu framan. Intelektal, sem gat leyft sr a drekka miri viku og ra leikbkmenntir og tlkanir varfrnum og upphfnum tn.

Maur las aftan kpur helstu bkmenntaverka og lt sem maur hefi lesi au ll trausti ess a andaktugir vimlendur hefu ekki gert a. g dr meira a segja seiminn eins og Nbelsskldi og flaug um rar lendur... hm...hrri tilvistarplana

litla Leikklbbnum tr g svi sem Toggi fr Traarkoti leikritinu Leynimelur 13 og urfti varla a skipta um ft ur en g steig svi. Fyllibyttan, skldi og rmantkerinn var algerlega takt vi sjlfan mig og a sem g gekkst upp a vera. etta voru lrdmsrkir tmar, ar sem ekkert var manni vikomandi. Leikmynd og brellur voru minni knnu og g btti jafnvel textann og endursamdi kafla leikritunum kk daura sklda.

to beMargar sningar voru metnaarfullar og yfirmta listrnar. Vi frum nmskei, hj Kra Halldri leiklistarkennara, sem var umdeilanlegur snillingur. Hann dr me sr strauma fr Finnlandi og Svj, spunann og krabbastellingarnar og fingar sem flust v a rfa stefnulaust um glf me stunum og hljum eins og andleg grnmeti. g held a g hafi n bara haft gott af v. Vi lgum land undir ft me leikriti, sem var eftir Bvar Gumundsson og sndum Gamla B listaht og frum svo samnorrna kltrht Danmrku. g lk aumingja, sem var leiksoppur og frnarlamb misviturra og hrokafullra yfirvalda. a var ekki erfitt. Undir niri held g a g hafi tali mig falla undir a hlutskipti.

leikflagg skrifai leikriti Hjlparsveitina, sem var parda egnskyldugmennsku, gaf a t bk og seldi hs r hsi fyrir vestan, til a eiga fyrir bheminu. Uppsetningin var barn sns tma og g get ekki rtt a frekar kinnroalaust. g var meira a segja svo frgur, a g var pantaur sem gestaleikari til Flateyrar og lk ar Mr. Clayton, moringja og dusilmenni leikritinu Hsi Klettinum, sem varla telst til undirstubkmennta. g lt lka skoun skna. g var stjarna og bj frtt og borai frtt mtuneyti Einars Odds, slptist um gtur daginn ofar llum frystihsspbul orpinu.

Einu sinni neitai g a leika fleiri sningar ef ekki yri skipt um byssuna, sem g var skotinn me restina. etta var venjuleg hvelldettubyssa, sem virkai ekki nema fjra hverju skoti. a hvissai og neistai af henni og bleikur hvelldettuborinn hringaist upp reykjarkfi n ess a nokkur hvellur kmi. etta var mr alls ekki samboi, ar sem g tti a vera fltta. ess sta urfti g a neyast til a staldra vi og ba eftir almennilegu skoti, svo g gti falli me pathos dufti.

leikiN byssa var fengin n ess a lta mig vita og eirri sningu d g eitt augnablik alvru. Pntu hafi veri startbyssa sem sendi fr sr blindandi, meters langan, blan loga og gaf fr sr lsanlega han hvell. Daui minn var afar sannfrandi etta sinn. a urfti nnast a hnoa mig gang fyrir uppklappi. g var svo til heyrnarlaus og s tilveruna syndandi, marglitum blettum eftir.

Tknin var lka stundum a stra okkur essari sningu. Sminn tti a hringja kvenu augnabliki en geri a ekki, svo leikararnir stu arna eins og prjnar, orlausir endanlega rafmagnari knstpsu, fyrir gapandi horfendum. g tk nokkrum sinnum af skari og sagi: g held svei mr a sminn hafi veri a hringja. Og hrkk sningin gang aftur.

Vi brutumst me etta listaverk um h-vetur til ngrannabygganna, me leikmyndina blauta vrublspalli og komum oft svo seint, vegna snjunga, a horfendur stu salnum og horfu okkur setja leikmyndina upp. Allir voru sammla um a a hafi gefi sningunni meira gildi og a a hafi veri frandi a sj inn leyndarheima leiklistartfranna. Svona einskonar "making of". einum sta stum vi hn vatni kjallara samkomuhss og sminkuum okkur og klddum. Okkur var svo kalt a vi ntruum sviinu. a tti srstaklega hrifarkur performans.

npurEftir etta var g rinn sem leiklistarkennari a hrassklanum Npi Drafiri. anga voru eftirhreytur pnkmenningarinnar sendar skla og voru arna eins og skrattinn r saualeggnum nepjulegu vetrarlandslaginu, leurklddir me nlur og hanakamba. Sasti leiklistarkennari hafi veri brotinn niur andlega og send grtandi heim og g v kallaur skari. g ni gu sambandi vi krakkana, leyfi eim a reykja kk sklastjrans og kenndi eim listrna tjningu. Leikriti var Grnjaxlar eftir Ptur Gunnarsson og fannst mr rangurinn frbr. Hfileikar krakkanna voru strkostlegir og sningin hrifark sinni einfldu umgjr.

Vi brutumst me essa sningu til ngrannaorpanna Rssajeppanum hans Helga Alviru. Veur voru vlynd og oft tvsnt um hvort vi yrum ti glrulausum vetrarbyljum. Krakkarnir voru hin bestu skinn en urfti a veita eim ofangjf anna slagi. Til dmis, egar au rndu llu slgti r sjoppu eins flagsheimilisins fyrir sningu, sem var til ess a a tti a senda okkur heim aftur. Eftir stfar samningavirur og skil nammi, gat sningin fengi inni.

Gnarressi tmi var gleymanlegur og marga af nemendunum hef g eigna mr og strt mig af, sem vru au mn eigin skpun. Meal aalhlutverkanna voru til dmis ekki merkara flk en Birgitta Bergrudttir, skldkona, Fririk Weisshappel og Jn Gunnar nokkur, sem vi ekkjum betur dag, sem Jn Gnarr. g er hreykinn a hafa leibeint eim fyrstu skrefin listabrautinni. g les bkurnar hennar Birgittu, drakk mig til bta Kaffibar Fririks og vann svo me Jni a fstbrrattunum. Allar r yndislegu manneskjur, sem g hitti essari listabraut, ba hjarta mr enn og vri g ftkur maur n eirra kynna.


Vetrarhlj.

fiskibturFyrir fimm ra sna, sem ekki vissi betur, hafi hver rst sinn ilm og sn hlj. a var ekki laust vi a fullorna flki kmdi svolti egar hann talai um vetrarhlj ea morgunilm. Kannski var a vegna ess a a hafi aldrei heyrt ea fundi neitt slkt. Kannski vegna ess a a hafi aldrei legi undir snginni sinni vetrarmorgni og hlusta og fundi.
En svona var etta n einu sinni. a vissi hann.

Marr mjll undan syfjuum stgvlum lei vinnuna. Hstakjltrin pabba og lykt af blautum lopavettlingum. a var veturinn.
Vindurinn gnauai mtlegar en sumrin, nstum brjstumkennanlega. Jafnvel hljin fr blunum voru dapurlegri. Allt gekk hgar. F bros. Lti tala.
J, veturinn var raunamddur. Sumri glatt og lifandi. hl allt og aut hj gska og glei.

a brakai glfinu. N var pabbi lei sjinn. Pissa. Kveikt sgarettu og aftur brakai glfinu. Stiginn kveinkai sr undan ungum ftum. Aumingja pabbi. N var kalt a fara sjinn.
a glamrai leirtauinu eldhsinu. N var hann a reyna a veia bolla upp r hrgunni eldhsvaskinum. Hann hstai svona eins og til a reyna a kfa hlji. Smellur, brothlj, blva lgt og hsta. a heyrist aldrei meira honum en egar hann reyndi a fara hljlega.

Mjkir ftur lddu sr undan snginni og tipluu hljlaust eftir kldu glfinu. Stubbur tlai a kyssa hann bless. Fyrst settist hann stigaskrina og hlustai. efai.

Stiginn gein endanlega langur vi, ar sem hann rann eitt saman vi myrkri niri ganginum. Ilmur af nju kaffi og sgarettureyk mtti honum. Hann fikrai sig niur, rep fyrir rep. Stiginn kvartai eilti yfir ninu svona snemma dags en lt sr lynda a honum vri troi. Eldhshurin var ekki eins lynd. iii!, sagi hn, er sninn tti vi henni. Allt var svo tregt og srhlfi veturna.

fair og sonur 2 N ert a ? -sagi pabbi eins og hann byggist vi draug. J g heyri r. Sagi sninn og lt sem hann vri nvaknaur. g tlai bara a kyssa ig bless.
Tvr hlemmstrar, sigggrnar hendur lyftu honum upp eins og hann vri yngdarlaus og skeggbroddar stungu hann vangann. Hann lagi armana um hls pabba og neri vanga vi vanga. stingur. -sagi hann lgt.

g? -sagi pabbi eins og ekkert vri fjr. a hltur a vera , sem hefur gleymt a raka ig. Sninn strauk sr um vangann og brosti. g er a safna. sagi hann svo. Pabbi hnussai eilti eins og hann hafi fengi kusk nefi. annig var hann vanur a hlja. Svo famai hann litla drenginn sinn a sr, svo fast a hann kenndi til. En a gei ekkert til, v sninn vissi hva a ddi.

Pabbi setti hann niur stl og stti handa honum mjlk og brausnei. Svo stu eir fegar heimspekilegri gn, hvor snum stl og mauluu bitann sinn.
Pabbi strai kaffi sitt lngum sogum og bls bollann. Eldhsklukkan tifai og hugir eirra svifu t um gluggann, htt yfir snarbrttum, vomandi fjllum glerkenndu morgunlofti vetrarins.

Skyndilega tk pabbi kipp, stkk ftur og kveikti tvarpinu. Veurfrttir! var n eins gott a egja eins og steinn. Suss! sagi hann n ess a nokkur segi nokku. San hvolfdi hann sr yfir tki eins og kttur sem bur eftir a hremma br sna. a sem eftir fylgdi var eins og helgistund, nema hva kirkju heyrist alltaf einstaka hsti og stuna.
Afar syfju rdd uldi seiga og hljmbrigalausa ulu:

fair og sonurGert er r fyrir stormi vestfjaramium, norurmium... og happdrttismium og hva au n htu n ll essi mi.
Fyrir snanum var etta aeins hemju leiinleg tugga, sem jafnvel ulurinn skildi ekki sjlfur. En fyrir pabba var etta eins og hfulausn. Spurning um lf og daua. Og sennilega var a svo. Pabbalausir vinir gtunni bru v vitni.
A lokum kom romsa um Freyjar og Freyjadjp en slkkti pabbi tkinu og srst vi andskotann. a geri hann hverjum morgni.
essu nst snarai hann sr gmlu, skotheldu lopapeysuna, sem st honum ll beini og angai af slori og olu. a virtist sama hverju spi. Alltaf var fari sj.

Sninn rtti honum bitaboxi, svo hann gleymdi v ekki, eins og svo oft ur. Skeggbroddar stungu hann vangann og pabbi var horfinn.

Sninn st einn miju glfi og sgarettureykurinn hkk loftinu eins og unn sla, blaktandi trekknum, sem boai svo oft storma og strsji.

Eldhsklukkan tifai eins og berftt barn inn eilfina og vindurinn grt hi orna ti fyrir.

a voru vetrarhlj og morgunilmur.


lg Landnmsmannsins og Klifurktturinn Nonni Prakkari

Sgandafjrur Fjalli Spillir fjr.g fddist g safiri, 12. febrar 1959, afkomandi vkinga og varmenna me krkttann ttlegg til Haraldar konungs Hrfagra. g var lka frekar dll drengur eins og vkingi smir, enda rann mr bli til skyldunnar. Bakkapki, sem barist vi rflana efrib me trsveri, tk menn til fanga og smi, fll orrustu trppunum heima, en reis upp fr dauum me blandi haus. g var sigrandi konungur landnmi mnu og kannai kunn lnd af stvandi tr og fergju leit a huldum fjrsjum lfsins raka.

Tanngisinn og smmltur prakkari fimmta ri, var g me foreldrum mnum Suureyri vi Sgandafjr. ar hafi tilvist mn sprotti af einum krleiksneista egar mir mn, undirleit og feimin, fimmtn ra yngismr, fll fyrir lngum og kmnum slna. a gerist egar hn fri honum pottflsku af kaffi ullarsokk niur bryggju. Pabbi var sjmaur. Hann tti happafleyi Kveldlf og lagi aflann upp Suureyri. Lfi var ltlaust . Vi ttum lti en enginn kvartai. annig var lfi og engin vimi um betra hlutskipti voru til a glepja flk. Ekkert sjnvarp og enginn glamr sem lokkai.

Mamma var varla meira en barn sjlf. Hn knsai mig og baai vottabala og naut ess a kla mig upp oggreia hrstri mitt upp kjl til a hafa mig fnann. g var litla lifandi bran hennar, sem hn elskai meira en nokku anna. Hn sng eins og engill og dansai me mig um glf litla steinhsinu okkar, sem var me ykkum kastalaveggjum og ruggt skjl. a var ekki strra en svo a sar meir var gaflinn sleginn r v og v breytt blskr, sem naumlega rmai einn smbl.

Suureyri.Suureyri var staur mikilla tfra fyrir stuttfttan heimspeking og speklant. arna var Steini Steins essi stri og gli maur. Hann tti illlegan hrt, Mra, sem hann leiddi um bandi eins og hund. Hreppstjrinn spkai sig um fyrir framan Kaupflagi me voldugan hatt og silfurbinn staf eins og hann tti plssi, enda tri g v og varai mig a styggja hann ekki. ar var lka Halli klapp, sem st allan daginn og klappai saman hndum og sl sr lr vxl. Svi k um orpi me miklum drunum og frussi. Hann tti ekki bl, heldur hlt hann stri, sem hann hljp me sleitulaust fr morgni til kvlds. Hann bakkai og dreif upp brekkur, snri og bremsai me llum eim hljum, sem slku fylgdu. Einu sinni k hann t af og niur fjru, ar sem hann sat fastur og var naumlega hgt a bjarga honum ur en hann flddi uppi. a urfti a kalla til olublinn stanum til a draga hann upp. Hann var sar dyravrur Hsklabi hj Berta brur snum, en er n dinn.

klifurkettirJi Gunnubetu var arna lka me herakistil og undarlegt glott vr. Hann sagi ftt og okkur st stuggur af essum dkkleita manni, sem stari snum svrtu augum og hddist a heiminum. Hann var hinn mesti lingur og vakti athygli sar sem Jhann Grnari. Hann fr me eftirhermur tvarpi, sem allar hljmuu eins og bj til rlegt dagatal, sem slegi var upp dagblum hr, eins og um strfrtt vri a ra. Svo var hann lka leikari Bdgum Fririks rs samt fleiri afrekum v svii. Hann d einn og afskiptur og var miklu yngri en g hafi haldi hann vera. Blessu s minning hans.

Svo var a Gumundur gamli Plma, sem kom hverjum morgni fr Staardal me mjlk brsum finni hestakerru, dreginni af lnum og horuum klr. Hann var me pottlok hfi, prddur ykku, gru yfirskeggi eins og rostungur. Hann js mjlkinni brsa eirra, sem kaupa vildu og hlt svo aftur heim eins vofa liinna alda. a var heldur ekki fjarri sanni.

Allt vi hann var forneskjulegt. Hann var meira a segja svart-hvtu eins og gamalli ljsmynd. jsgum Jns rnasonar er sagt fr konu, sem lagi hvtvoung sinn um stund vi rttarvegg mean hn gekk til verka. egar hn tlai a vitja barnsins, var a horfi og fannst ekki, hva sem leita var. Yfirkomin af sorg dreymdi hana sar lfkonu, sem kom til hennar og sagi barni vera hj sr vi gott atlti. Daginn eftir fannst barni sama sta og amai ekkert a v. etta barn varsystir Gumundar Plmasonar mjlkurpsts og ku hafa di skriufalli egar hn var gjafvaxta. lfum var a sjlfsgu kennt um a.

vkingurPabbi hennar mmmu, hann Alli fiskimann, var lka miki furuverk mnum augum. Fyrirmyndarafi fyrir fintrayrstan pka. Hann var alltaf ktur og glaur minningunni, hl dillandi hltri og var svo glysgjarn a a stirndi hann. Medalur og silkikltar prddu hann llum regnbogans litum og svo spilai hann harmonikku og munnhrpu egar hann fkk sr nean v. Hann var skllttur en bar alltaf kaskeiti a skipstjrasi. Einn veturinn fkk hann sr hrhfu sem hann dsamai fyrir hlindi og praktk. Mamma harbannai honum a bera hana og blygaist sn fyrir hann, v a var algerlega tilviljunum h hvort essi hrkolla snri rtt ea ekki.

g tti annan afa, hann Dra, sem var seinni maur mmu. Hann var str og mikill svo engir skr pssuu hann nema gmmskhlfar, sem okkur strkunum fannst vi geta ri t fjrinn. Hann var ljfur og gull kall, sem strai kaffi sitt eldhsinu me lngum sogum vi tif eldhssklukkunnar. Hann rri stugt gri, hummai kennilegan lagstf sfellu og borai allan sinn mat me sama vasahnfnum, nema a sjlfsgu spuna. Hann var af ftku vinnuflki og hafi lii miki harri bernsku, ar sem hann var ltinn ba fjrhsi vi haran kost.

lfabarnInnan um alla essa kynlegu kvisti voru svo vinir manns. Svert var einn af eim. Freknttur grallari me treiknanlegan huga undir rauleitum lubbanum. a var yfirleitt ekki vel lii a vi legum lag okkar saman v a endai oftast me skpum. Skarisgripir vorum vi kallair. Vi lkum okkur til fjru og fjalls endalausum rannsknarleingrum. Klifruum og veltum okkur niur hjallana ofan vi orpi, ar til okkur var banna a og sagt a vi myndum f garnaflkju af v og deyja. arna fkk g uppnefni Nonni prakkari og arf enn a ba vi a vera kallaur v egar g lei vestur um firi.

staarkirkja.Okkur Svert lk hugur a vita hva bj a baki fjallanna, sem umluktu ennan sma heim. Sumir sgu a ar vru tlnd og a vildum vi kanna. egar vi vorum a ra etta okkar milli vorum vi varair vi a klifra fjllunum v ng hafi flk s af pstrum og skeinum okkar daglega brlti. Okkur var sagt a fjllunum byggju lfar, sem ekki vru ktir me a brlt vri hskum eirra. v fylgdu lg og gfa. Efst fjallinu, var okkur sagt a vri grf Hallvarar Sganda, landnmsmanns, sem barist hafi vi forfur minn Harald Hrfagra. haug hans var sagt a falinn vri mikill fjrsjur. Margir hfu freista ess a finna hann en a endai vstvallt me miklum skakkafllumea daua fyrir vikomandi. Ef hrfla vri vi haugnum myndi kirkjan Staardal lka sjststanda ljsum logum, sem var vst aeins undanfari miki fleiri hrmunga.

Ekki sl etta huga okkar tt tlun flks me essum hrollvekjum vri nnur. Vi bjuggum okkur v nesti og hldum t me firi fjrsjleit. Uppgngustaurinn var fjalli Spillir, sem er eitt hugnanlegasta og brattasta fjall ar um slir. En vi vorum sigrandi og daulegir. Vi litum kirkjubruna, sem hreinan bnus vi aufin, sem vi tluum a fra heim. Eldur var eitthva tfrandi og heillandi brallarakollum okkar. lg ttuumst vi ekki.

kumlVi klifum snarbratta og grtta urina og vorum heitir um skrokkinn. vintraeldurinn logai snarkandi innra me okkur egar virddum hva vi myndum gera vi aufin. Kaupa leikfng, bt, hest, bl og kannski kjl mmmu. Kannski svona kveikjara eins og Frissi Rokk tti. Frissivar eini tffarinn bnum og vitnisburur erlendrar menningar. Hann var me Brilljantn hrinu, uppbrettum gallabuxum og tmjum skm. Maur sem var guatlu hj okkur krkkunum og gat meal annars bi til myndaramma r tmum Camelpkkum.

Fjalli var svo bratt a a var engu lkara en a tlai a hvolfast yfir okkur. Mvarnir hnituu fyrir ofan okkur von um bl og eim var brtt a sk sinni. Skyndilegalosnai steinn, sem g hafi gripi til a vega mig upp og ur en g vissi var g frjlsu falli. g endastakkst niur urina eins og tuskubra. Hvassar nibbur stungust skrokkinn mr og g nam ekki staar fyrr en vi bjargbrn, ofan vi veginn t a Sta. g hafirotast og man ekkert fyrr en g rankai vi mr aftan bgglabera hjli mur minnar, alblugur og rifinn. g var reyrur me tusku vi mmmu sem hgrt og kallai Gu um hjlp. Hn hjlai eins og hn tti lfi a leysa heim orp. Svert hafi hlaupi inn eftir og sagt henni amla a g vri dauur. a mtti lka engu muna. g fkk heilahristing og sj gt hausinn, sem enn pra hntt hfu mitt. Hallvarur hafi lagt mig valinn, en g reis upp eins og endra nr. g hafi aeins loti duft einum bardaga, en stri langt fr v tapa.

Mr finnstgott a rifja upp farinn veg og minna mig hvaan g kem. Minnast me akklti ess ga og fyrirgefa hi slma. er lklegra a maur rati rtta lei inn framtina og ni a halda stt vi Gu og menn. Lfi er oft hskafr og stundum ljfur leikur. a hefur sinn tma a elska og a hefur sinn tma a stra.

dag er g httur a stra a mestu tt einstaka sinnum urfi maur a bera fyrir sig hendur. Margir eru fallnir, sem brust mr vi hli og landvttir, lfar og upprisnir landnmsmenn hrella mig ekki meir. Vopnabrurna hitti g sar, a eitt er vst. g geri v kvi Hjlmars Blu a niurlagi mnu:

Mnir vinir fara fjld,
feigin essa heimtar kld,
g kem eftir, kannski kvld,
me klofinn hjlm og rifinn skjld,
brynju slitna, sundra sver og syndagjld.

.


Kynngimgnu Smsaga Litum og Panavision.

par, g er alveg a gefast upp essu. Sagi Gurur og lagi fr sr nstranda faregaskipi.

Mjlnir leit upp og klrai kartfluuppskeruna um lei og hann rri yfir Kyrrahafi sefbt. :Hva er a angra ig elskan? Spuri hann og framleiddi sjnvarpstt um hlaupfiska.

, g veit a ekki. Svarai Gurn og jarai sendimenn byggingaeftirlitsins kotru. a er bara eitthva svo tilbreytingarlaust hr.

Mjlnir umturnai fjrmlaheiminum hugsi. Hefur a eitthva me mig a gera? g jta a g gti vafalaust veri margbrotnari samskiptum mnum vi yur, elskan. Hann hlammai sr vonsvikinn niur og geri upp otuhreyfilinnsem hann hafi unni glmu eftir ahann hafi loki vi a flytja Andesfjllin.

konaNei, nei, ekki elskan. etta er bara einhver efnaskiptasjkdmur mr ea breytingaskei. Sagi Gurn skellihljandi og virkjai Vidals. etta dettur svona yfir mig stundum. Fyrirgefu.

Mjlnir stti tannleysi og lagi fram breytingatillgu um skipan ryggisrsins, svona til a dreifa athyglinni fr brennandi trsmaverkstinu. Ekkert a fyrirgefa elskan. g ver sjlfur svona um hver tunglkvartil.

ruvsiau brostu og eyddu miunum umhverfis landi me eitruum rungum, ng me hve oluboranir eirra heimskautasnum virtust takast vel. a gat stundum borga sig a leggja fram byltingakenndar kenningar kjarnelisfri.


Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband