Bloggfrslur mnaarins, september 2007

Smaurinn Blindi.

verkamenn

g fr a velta upp gmlum sgelgjunkum vi Gunnar, vin vorn, Svafara, sem flu sr vangaveltur um a a allar gjrir okkar, or og athafnir hafi hrif lfi umhverfis okkur lengra ea skemmra samhengi. Vi vitum a oftast ekki ea hugsum ekki t a en allar hrringar hins sbreytilega heims hafa sn hrif stru og smu. Stundum strax...stundum eftir aldir.

Hugsanir okkar og gjrir mta lf okkar. Vihorf okkar til lfsins og samferarmanna stjrna lan okkar og vikomu, en ekkert geistlegt afl, sem heldur registur um hrringar okkar og kemur svo me launaumslagi efsta degi, fullt ea tmt. Allt sr eitt allsherjar orsakasamhengi. Til ess a vera ekki of djpur og tyrfinn hrna, langar mig a segja ykkur sanna sgu essu til tskringar.

essa sgu heyri g gamlan mann segja, en hann er n lngu dinn s lingur. Sagan er a sjlfsgu ekki orrtt endursgn en er eitthva essa lei:

"egar g var um tvtugt, var g a vinna sem verkstjri vi eina af fyrstu stru virkjununum hr. a voru mikil uppgrip fyrir mig svona ungan mann og mikil byrg, sem mr hvldi. etta var rum hafta og mistringar og atvinnustand bgbori vast hvar, svo g var einn hinna heppnu m segja. Af essum skum var mikil skn strf arna en sjaldan, sem losnai plss nema fyrir einhverja gfu, slys ea veikindi. Var v eins daui oft annars brau v samhengi.

g var stugt a vsa mnnum fr og lei illa yfir a urfa a sna slka festu ogvirast svoharlyndur, v margir voru eir sem voru barmi rvntingar og hfu fyrir rum a sj. En etta var engin ggerarstofnun v miur. avar lkaeitt vikva minna.

smaurinnEinu sinni kom til mn ungur og prur piltur og ba mig um vinnu. Hann hafi fyrir veikri mur a sj og systkinum, en hafi veri atvinnulaus marga mnui og sst a holdafari hans og klaburi. Augun voru me votri slikju beiningarmannsins og hendur og haka skulfu. g ekkti til hans heimab mnum og vissi a hann var heivirur og gur og sinnti snum framar sr, svo g lei slarkvl fyrir a vsa honum braut. En svona var veruleikinnog lti gat g gert, tt hann vri svo aumur a g yrfti a lna honum fyrirrtunniheim.

Sla essa dags var g vi strf og pilturinn vk ekki r huga mr. kom til mn einn af verkamnnunum og minnti mig a hann vri a flytja erlendis og var a rtta a launin kmu rttum tma, svohann kmist burt, viku seinna. g hafi gleymt essu og skyndilega fkk g eina af mnum vitleysisflugum hfui, sem oft hafa komi mr um koll lfsleiinni. g hljp niur veg til a g a horaa piltinum, v gvildi a bja honum starfi. a var vika a g mtti a en g vildi ra hann strax eitthva smlegt og hugsai mr a g myndi greia honum sjlfur essa fyrstu viku ef g lenti vandrum fyrir frumhlaupi.

Afi og strkur etta var vanhugsa og hefi geta kosta mig sjlfan vinnuna, en g lt slag standa. g fann drenginn ar sem hann sat steini og bei rtunnar, og ri hann. Hann fr a grta, svo hrrur var hann. A vsu urfti g a leita logandi ljsi a einhverju smlegu a gera fyrir hann, ar til staan losnai, en a blessaist. g s eftir essu fyrstu og blvai mr fyrir veiklyndi,en a kom ljs a essi drengur var afbrags verkamaur, tsjnasamur og duglegur og lynti vel vi alla menn.

Til a gera langa sgu stutta, felldu hann og ein af ungu matseljunum okkar saman hugi og var a dpra en matarstin ein, v au giftu sig um veturinn. Hann vann svo hj okkur nstu tv r ea svo og san missti g sjnar af honum og gleymdi honum svo tmans rs.

g giftist fr a ba og eignaist brn eins og gengur og gerist. Mrgum rum sar kom dttir mn til mn og var svolti hikandi og taugastyrk. Hn sagist vera orin stfangin og komin me krasta, sem hn vildi kynna fyrir mr. etta var mr eilti fall v slkt ir a barni mitt hyrfi braut innan tar. Hn sem hafi fyrir leiftri einu krt vi barm minn lti barn. N var hn fullvaxta og sjlfst kona, stolt mitt og glei. Mr var v ekki sama hver essi kaui var.

afi og strkur vi sjDrengurinn reyndist bi prur og gjrvilegur og kunni g strax vi hann v a var eins og g ekkti eitthva honum. a voru augun og hollningin ll og kvenir taktar, sem g ttist ekkja en kom ekki fyrir mig. Skringin kom strax vi fyrstu eftirgrennslan. etta var sonur verkamannsins, sem g hafi aumka mig yfir og matseljunnar ungu virkjuninni forum.

au giftu sig sar og eignuustyndisleg brn, dttir mn og hann og n egar g sit ti gari ellinni og horfi au leika sr, ea egar au kra vi brjst mrog g fa segjaeim sgu, fyllist g essari undarlegu glei og akklti yfir undrum lfsins. akklti yfir essari gjf sem fyllir gra daga mna ljsi og flskvalausri elsku.

Vierum okkar eigin gfu smiir stru og smu n ess a tla a n vita. lfinu uppskerum vi eins og vi sum. a eru gmul sannindi og n. Vi erum lkariblindum smanni og er a oft tilviljunum h hvort uppskeran er g ea ill. a er v vert a leia hugann a hugsunum snum og gjrum hverja stund, v uppskeran kemur hjkvmilega. Mn reyndist vermtari en gull og gersemar."


Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband