Við göngum himinveg.

 

Nú líður að tíðum, svo mig langar að gleðja ykkur svolítið með að segja smá sögu og spila lítið lag.

Vetrarmorgun einn áríð 1978 vaknaði myndlistarmaðurinn Raymond Briggs og fann að herbergið hans var uppljómað mjúku ljósi og yfir hvíldi töfrandi þögn.  Hann leit út um gluggann og sá að það hafði snjóað alla nóttina og jörðin var hulin þykkri hvítri breiðu. Hann hafði aldrei séð annan eins snjó. Heimurinn allur var sveipaður draumkenndri kyrrð og þessi töfrastund snart hann djúpt. 

Þann dag settist hann niður við að teikna litla og látlausa teiknimyndabók fyrir börn, sem heitir "Snjókarlinn".  Þetta var saga án orða þar sem einfalt myndmálið réði. Ljóðræn og draumkennd saga um lítinn dreng og snjókarlinn hans. Hann gaf hana út, en hún hefði sennilega fallið í gleymskunnar dá í öllu flóði slíkra bóka, ef hún hefði ekki sáð fræjum í hjarta  fólks, sem ákvað að hún væri þess verðug að gera eftir henni teiknimynd árið 1982. 

Það var svo sem ekkert merkilegt heldur, nema fyrir það að tónskáldið Howard Blake var fenginn til að gera tónlist við myndina.  Myndin sló í gegn, þegar hún var sýnd í jóladagskrá í bresku sjónvarpi, sama ár, og snerti strengi í hjörtum ungra sem aldinna.  Ekki síst fyrir lagið "I'm walking in the air" eftir Blake. Myndin var fyrir vikið útnefnd til Óskarsverðlauna  sem besta teiknimynd í kjölfarið,  þótt ekki hreppti hún hnossið.

Nú eru engin Jól hjá bretum nema að þessi mynd sé sýnd í sjónvarpi á Jólum og hefur það verið fastur liður allar götur síðan.  "Walking in the Air"  hljómar út í nóttina frá breskum heimilum á Jólanótt í sambland við birtu jólaljósanna á þessari stundu friðar, sem við höfum orðlaust sammælst um.

Hér er myndin í þrem hlutum, en ég er ekki alveg búinn:

Lagið var fyrst sungið í myndinni af kórdreng að nafni Peter Auty og þykir alltaf viðeigandi að spila hans söng á Jólanótt, en margir spreyta sig á því, enda er það löngu orðið klassískt.  Enn hef ég þó ekki heyrt því hampað hér og vona að þessar línur verði til þess að það festi rætur, því það er töfrandi og fallegt og vekur á einhvern undarlegan hátt upp barnið hið innra.

Hér er einn ungur söngvari, sem fer afskaplega vel með það, enda hálfgert undrabarn, sem á sér litla öskubuskusögu.  Þetta er hann Andrew litli Johston, kubbslegur drengur af fátæku fólki sem leið skelfilega fyrir einelti, en sótti huggun í sönginn.   Með myndbandinu læt ég svo fylgja textann á ensku og svo mína lauslegu þýðingu, svo þið getið sungið með.

We're walking in the air.

We're walking in the air.
We're floating in the moonlit sky
The people far below are sleeping as we fly

We're holding very tight
I'm riding in the midnight blue
I'm finding I can fly so high above with you

Far across the world
The villages go by like dreams

The rivers and the hills
The forest and the streams

Children gaze open mouth
Taken by surprise
Nobody down below believes their eyes

We're surfing in the air
We're swimming in the frozen sky
We're drifting over icy
mountains floating by

Suddenly swooping low on an ocean deep
Arousing of a mighty monster from its sleep

We're walking in the air
We're dancing in the midnight sky
And everyone who sees us

                                      greets us as we fly.                               

 We're walking in the air....

-----------

Við göngum himinveg.

Við göngum himinveg.

Við svífum mjúkt um mánanótt.

Á meðan fólk á jörðu sefur vært og rótt.

 

Við höldumst hönd í hönd.

Ég flýg um næturblámans heim.

Með þér um undralönd

og þaðan út í geim.

 

Og yfir hvítan völl,

svo draumkennt líða byggðir hjá

Og yfir fljót og fjöll,

má  fagra veröld sjá.

 

Börnin eru opineyg.

Undrast þetta flug.

Engum hefði látið sér það detta í hug.

 

Um loftið líðum blátt

og næturkulið kitlar kinn.

Og jökulfjallið hátt,

nú ber við fótinn minn.

 

Skyndilega dýfu tek, undirdjúpin í.

Raska svefni sæskrímslis og aftur sný.

 

Við göngum himinveg.

Við dönsum meðal stjarnanna.

Af jörðu vinarleg

berst kveðja barnanna.

 

Við göngum himinveg...

-------

Andrew Litli steig fyrst á svið á eftirminnilegan hátt í Britains Got Talent með að syngja Pie Jesus þannig að ekki var þurr hvarmur í salnum.

Vona að þetta verði ykkur til gleði og sýni ykkur hvað lítil list, sem sprettur af litlu augnabliki, getur getið af sér og hversu mikilvæg listsköpun er okkur öllum til vaxtar og þroska, svo ekki sé talað um margfeldisáhrifin.

Athugasemdir

[Lissy (IP-tala skráð) 18.11.2009 kl. 06:32]

When I was putting my son to bed tonight, he asked me to read him a story about snowmen. It was a different story than this one, a long poem about the way they celebrate christmas, dancing to a fiddler's tune while all the real people sleep. I thought it was a bit early for snowmen, but I guess maybe not.

[Jón Steinar Ragnarsson, 18.11.2009 kl. 07:10]

It's a few feet of snow here where I live, so why not.   I think it's appropriate to take our minds of all the disputes and gnashing of teet these days, and let our thoughts drift towards the sky for a while. 

[Ómar Ingi Friðleifsson , 18.11.2009 kl. 08:05]

 fallegt

[Ásthildur Cesil Þórðardóttir, 18.11.2009 kl. 09:03]

Jón Steinar minn, mikið þakka ég þér fyrir þessa færslu.  Ég get ekki beðið eftir að hitta stelpurnar eftir skóla og vinnu og leyfa þeim að horfa.  Og ég er sammála þér með lagið, hef heyrt það svo oft í breskum jólamyndum og finnst það afskaplega fallegt.  Það er því yndislegt að fá að vita bakgrunninn að því.  Eins og að læra nafn á blómi sem maður dáist að, en hefur ekki viðtað hvað heitir.  Allt sem maður kynnist betur og veit meira um, verður manni tengdara og nálægara.  Takk fyrir mig.

[Jón Steinar Ragnarsson, 18.11.2009 kl. 09:09]

Takk fyirir Ásthildur mín. Þú kennir kannsk skottunm að syngja þetta fyrir þig með Íslenska textanum.  Ömmunni veitir ekki af litum englaröddum eftir það sem á hefur gengið.

Takk Ómar. Þetta er orðið svona standard komment hjá þér.

[Ásthildur Cesil Þórðardóttir, 18.11.2009 kl. 10:45]

Já ég get sko alveg gert það. Þær syngja og kunna marga söngva.

[Sigurður Þór Guðjónsson, 18.11.2009 kl. 13:31]

Strákurinn varð fyrir einelti fyrir það að hafa gaman að klassískri músik!

[Jón Steinar Ragnarsson, 18.11.2009 kl. 13:45]

Já það var hans blessun og bölvun eins og svo margt í henni tilveru. Hann lét það þó ekki aftra sér frá að leita á vit draumanna og láta ekki undan þrýstingi gjaldfallinnar poppmenningar.

Fyrir þig hefur það þó sennilega bara verið blessun og það er vel.

[Guðrún Emilía Guðnadóttir, 18.11.2009 kl. 14:51]

Hef nú ekki komið hér inn áður, svo að koma inn í þessa dýrð er bara ólýsanlegt.

Takk fyrir mig Jón Steinar.
Milla

[Steingrímur Helgason, 18.11.2009 kl. 22:30]

Nú kenni ég drenginn ven minn.

Takk, algjört konfekt í myndum, múzzíg & orðum.

Þýðíngin er enda algjört Al Gore-ment...

[Jón Steinar Ragnarsson, 19.11.2009 kl. 05:40]

Gleður mig að heyra þetta Guðrún Emelía. Vertu ávalt velkomin í kotið mitt.

Takk sömuleiðis Zteingrímur.  Það er ekki leiðnlegt að hafa svona kostgangara eins og þig, sem þakkar alltaf svo vel fyrir sig að eldabuskan roðnar.

Annars eru fleiri skemmtilegar sögur til um þetta lag. Höfundur þess fékk fyrstu nóturnar í kollinn þegar hann var á barmi sjálfsmorðs og flúði út í sveit til að ná áttum. Ellefu árum síðar kom tækifærið til þess að gefa því líf. Hann var þá einstæðingur, en fyrir þetta hlaut hann frægð, sem síðar leiddi hann að ástinni í lífinu og nú um daginn þá varð hann þess aðnjótandi á sjötugsafmælinu að hlusta á tíu ára son sinn syngja þetta fyrir sig.

Leiðir lífsins eru svo snannarlega órannsakanlegar og fullar af undrum.  Margir þeir drengir, sem hafa sungið þetta í gegnum árin eru nú þekktir óperusöngvarar, sem eiga þessu einfalda litla lagi mikið að þakka fyrir framann.

Þetta er annars ekkert endilega einsöngslag fyrir sópran. Kórar hafa tekið þetta og meira að segja rokkarar eins og Nightwish.  Hér er svo ein útgáfa, sem er meira pródúseruð. 

[Jón Steinar Ragnarsson, 19.11.2009 kl. 05:52]

Hér er frásögnin um það sem ég vísa í.

[Guðrún Emilía Guðnadóttir, 19.11.2009 kl. 07:51]

Takk fyrir ávallt að bjóða mér í kot þitt Jón Steinar og segi sömuleiðis.

[Dagný , 19.11.2009 kl. 12:00]

Innilegar þakkir fyrir þessa notalegu gæsahúð

[Jón Steinar Ragnarsson, 19.11.2009 kl. 12:14]

Þetta tónverk er á dagskrá hjá Symfóníuhljómsveit íslands um hátíðarnar.  Ég vissi ekki af því fyrr en nú.  Þórarinn Eldjárn þýddi textan og gerir það miklu betur en ég er að burðast við.

[Jón Steinar Ragnarsson, 19.11.2009 kl. 13:06]

Eða kannski ekki....hann er allavega talsvert öðruvísi.  Setjum báðir okkar í þetta.  Maður verður nú að halda andliti.

[Jóhanna Magnúsdóttir, 19.11.2009 kl. 16:41]

 

[Jakob Regin Eðvarðsson, 19.11.2009 kl. 16:52]

Fallegt :)

[Ásthildur Cesil Þórðardóttir, 20.11.2009 kl. 11:35]

Var að hlusta á strákinn hann er frábær.   Þessi rödd bókstaflega kemur tárunum fram á manni svei mér þá.  Takk fyrir að deila þessu með okkur.

[Kristinn Snævar Jónsson, 22.11.2009 kl. 14:17]

Þetta kom svo sannarlega á óvart. Ég vissi ekki um þetta. Bæði keppnislagið hans Johnston og himnaflugið getur ekki látið neinn ósnortinn í flutningi hans.

Þú þarft ekki að skammast þín fyrir þýðinguna á textanum, Jón.

Takk kærlega fyrir þetta.

[Jón Steinar Ragnarsson, 22.11.2009 kl. 14:53]

Takk fyrir það Kristinn. Það gleður mig að heyra.  Raunar fer ég frjálslegar með textann en Þórarinn. Hann þýðir hann svo til beint, en ég reyni bara að endursegja hann án þess að breyta miklu.  Fyrsta erindið hans er t.d. svona:

Við líðum hér um loft
í ljósi mánans fljótum við.
Við svífum sælir hér
er sefur mannfólkið.  

Svo það er nokkuð víst að nálgun við þýðingar er ansi persónubundin.  Ég held mikið upp á Magnús Ásgeirson og þýðingar hans, auk Helga Hálfdánar.  Stundum tekst þeim svo vel upp í endursögninni að þeirra þýðing er skarattanum skárri en frummálið.

[Guðrún Emilía Guðnadóttir, 23.11.2009 kl. 08:24]

Tek undir þetta með Magnús Ásgeirsson, maðurinn var með þetta innbyggt af innlifun og tilfinningu, eins og þýðingar hans á Gústaf Fröding, bara stórkostlegar.