Skrfumaurinn og Spermdelin.

 tskuklakanumEftir viskauglsinguna, sem g talai um fyrri frslu, vorum vi nokkra daga a ferja dt yfir til Ammasalik fr Kulusuk og undirba nsta verkefni, sem var... ja...srstakt. Frgur tskuljsmyndari, Peter Lindbergh kom samt spermdelum og fruneyti til a taka tskuljsmyndir rum borgarsjaka. essi jaki var nokkru minni og landslagi htt og abstrakt eins og hfi. Sennilega var etta jaki, sem ekki lngu ur hafi sni sr.

g braggaist fljtt arna heilsusamlegri hreyfingu og fersku lofti og naut endanlegrar fegurar essa lands botn. Ekki var flki sra. Kulusuk er eyja og orpi afar lti og vinarlegt. Hsin eru sm og dreif um kletta, og klungur. arna er ekki stingandi str a finna og jarvegur svo ltill a innfddir grafa sna nnustu undir grjthrgum um holt og hir. Eina grf, s g meira a segja vi trppurnar einu hsinu. a glitti kistufjalir milli steinanna. Mannabein er va a sj og gekk Kristjn einu sinni fram brn, sem hann taldi vera boltaleik. egar betur var a g var boltinn hauskpa af manni.

hotel-kulusukessi nlg vi dauann er einkennandi arna. etta er j mikilla harma og rlaga. Veiimenn farast oft snum og lenti g einu sinni leitarflugi me Tmasi flugmanni til a reyna a finna ungan pilt, sem tlai a fara gangandi til Ammasalikeyju. Hann hafi veri drukkinn, egar hann fr af sta. Hann fannst ekki. fengi setur v lka sn skr rair essa ga og jarnra flks og lei varla s dagur a maur lsi ekki um harmleiki og mor v tengdu. Kulusuk var etta ekki eins berandi og va annars staar. etta er veiimannaj, sem enn er ekki blndu dnsku bli og menningarhrifum a ri, tt undanhaldi s eim efnum. Flki er hgltt og brosmilt og miki af brnum, sem au ala upp af al vi rngan kost litlum hsum. Ekki er algengt a hjn eigi 6-10 brn, sem rmast mega kofa sem er aeins um 25-30 fermetrar a glffleti. a sl mig strax essi ngjusemi og rlega fas. Engin yfirborsmennska var til. Ef vi gfum eim eitthva tku au vi v n ess a akka fjlglega og fjargvirast a vestrnum si. Bros var lti ngja og stundum lyfti a brnum og sagi :”h.”, sem er afar krttlegt j, sem brir ll hjrtu. Morgundagurinn virtist mr algerlega ekkt hugtak arna. Ef maur reyndi a ra hann ea sp veri horfu menn tmlegri undrun og ypptu svo xlum. “Maske.” Sgu sumir. Morgundaginn varar engan um, enda hefur enginn vald yfir honum essum mrkum byggilegs heims. etta er menning, sem uppgtvaist ekki fyrr en fyrir um 100 rum og nttrutaugin v ekki slitin enn.

dauur bjrnEitt kvldi kom veiimaur me stran sbjrn af veium. Flki bei vi verslunina og a hafi frst af komu hans, tluvert undan. egar hann kom me flikki hla sleanum snum var mikill fgnuur og konurnar hentu smmyntum upp lofti og jluu og kyrjuu kennilegan sng. Svo var birninum drsla a hsi veiimannsins og var essu hlfa tonni hnoa og velt inn eldhsglf ar sem eldri konur tku a fl me bogamynduum hnfum, sem lktust litlum tbaksjrnum. etta var gert af vlkri natni a hver einasta kjka var beru me nkvmni ntma skurlkninga. Brnin fengu sinn bita og brostu eins og eim var einum lagi me blkleprana t kinnar. Vi fengum me okkur bita af kjti upp htel, sem var mauksoinn fyrir okkur, v sbjarnarkjt ku innihalda httulega orma. etta bragaist einna helst eins og lopavettlingur kjtkrafti.

Nmni essa flks og tengsl vi nttruna var svo trleg a mig skortir or. Eitt sinn, egar g var hundasleafer pikkai Intinn mig og benti og patai. g s ekkert essu verni og skerandi birtu. a var ekki fyrr en hann stoppai og benti a g s rltinn svartan dl, langt burtu. a var selur. a er engin lei a menn sji svona fullu vi a stjrna hundum og fleygi fer. Hann fann etta bara sr maurinn. Einhverskonar innbyggur selaradar.

lifandi bjrnEf maur fer til austur Grnlands, er eins gott a hafa allt me sr, sem maur getur mynda sr a maur hafi not fyrir. Verslunin er afar frumst og miast fyrst og fremst vi grunnarfir. Nttran sr fyrir mestu. arna svfur lka nlenduandi hins makaa mjls yfir vtnum. g man ekki eftir a hafa s neitt arna, sem ekki var komi langt fram yfir dagsetningu. Sumt var jafnvel ori 3ja ea 4ra ra gamalt krambinni eins og mjlvara ofl. g undrai mig essu. Jafnvel kaffirjminn htelinu var kominn vel yfrir ri og flaut einum samhangandi kekk ofan bollanum. Sumir sgu etta vera vegna ess a aeins er flutt inn vara sumrin, en mr fannst a ekki skra etta. Heyri g a til vru lg, sem leyfu innflutning trunninni vru og fkk g a stafest sjlfur egar g s kartfluflgur fr Maarud, nkomnar r flugi. r voru egar komnar 2 mnui fram yfir fyrningardag. g hugsai me mr a illt vri a kenna gmlum dnskum hundi a sitja essum mlum. Gamla einokunin virist enn fullu fjri arna. verslununum gi llu saman: Pottum, baunadsum, haglabyssum, bjr, nglum, sykri, skotfrum og snri. Ammasalik eru meira a segja til haglaskot og riffilskot bakarinu og er eim stillt t vi hliina heitu vnarbraui, sem mr fannst skemmtilega glfralegt.

Kvikmyndagerar menn  ferEitt sinn vorum g og orkell Hararson a sma samanbrjtanleg bor ti Kulusukflugvelli, sem ttu a flytjast me yrlunni t jaka. Skrfurnar, sem vi vorum me, voru of langar svo g rlti niur orp til a athuga hvort krambin tti betri skrfur. Eftir a hafa rta skiplagslausri vruhrgunni fann g aeins gamlan pappasaum milli Barbiebakars, veiihnfa og brjstsykurs. g reyndi v a bera mig undir innanbarflk, sem benti mr a a vri aeins einn maur, sem hugsanlega gti bjarga mr. etta var slkkvilisstjrinn. Slkkvistin var litlum kofa niur vi sj. g skrlti anga og fann skrfumanninn, ar sem hann var a dytta a slkkvi-hundaslea. Slkkvibll staarins var hundaslei me fornflegri dlu ofan . Maurinn tk mr vel og dreif mig t snjslea, sem raun eru sjaldgfir arna. stan segja eir a s s a egar menn lenda vondum verum, rati vlslearnir ekki heim eins og hundarnir.

PeterLindberghSlkkvistjrinn eysti me mig sleanum upp um hirnar og a hsinu snu, sem trnai stultum ofan vi orpi. Vi gengum inn bslagi ea anddyri, ar sem hann dr fram majonesftu, fulla af alskyns nglum, skrfum, gormum og splittum. essu hellti hann glfi og bau mr a finna a sem g leitai a. Og viti menn, g fann ngilega margar og akkrat passandi skrfur hrgunni. etta bjargai alveg deginum fyrir okkur, svo g vildi borga honum en ar var engu tauti vi hann komi. Bara ngjan ein. g rlti svo ennan rma klmeter aftur til baka og okkur Kela tkst a klra tlunarverki ur en hin furulega myndataka tti a byrja.

O'Connorg hafi aldrei heyrt um ennan “heimsfrga” ljsmyndara n essi “heimsfrgu” mdel. Flk virtist hissa v a g kom ekki Kirsten Owen, Annie Morton og Erin O’Connor fyrir mig eins og r hefu veri hsgangar alheimsins fr upphafi. r voru ekki miki fyrir manneskjur a sj, grindhoraar og tinandi pinnahlunum, brosti augnar og sviplaus andlit. r voru meira tt vi geimverur essu strbrotna umhverfi, me kinnfiskasogna rassa og brjstalausar eins og unglingspiltar me trskun. Ekki var fylgdarlii rennilegra. Frunarmeistarinn var "screeming gay" me mlu augu og tiplai um jakann me rassakstum og sl allan stlknahpinn t kvenlegheitum. Vi hinir, essar heimskautahetjur me sprungnar varir, skeggjair og slbrenndir vorum heldur langleitir yfir essu llu. Undarlegast fannst mr thald essara melstra af manneskjum a vera. r stu arna nlonslum einum fata, grafkyrrar og me dreymandi svip svo klukkustundum skipti n ess a kvarta. Kuldinn var mikill og vi svo dair a aeins sst augun. a er merkilegt vi kuldann arna a hann er gilegri en hr. Enginn vindur og nll raki loftinu. Engu a sur urftum vi a smyrja spnsku blakmeistarana me ullarfeiti fyrra verkefninu til a einangra fr eim kuldann. Samt mjlmuu eir og kvrtuu t eitt.

Kirsten Owenarna r hgminn og yfirborslistarembingurinn rkjum. a var gaman a sj leisgumanninn hans Kristjns hann Ulrik Sanimuniaaq fylgjast me essu. Hann essi samankntti reynslubolti og veiimaur, sem var eins og leurtaska framan, sat arna me hundinum snum me spaklegt glott vr og ppu munni. a mtti nstum lesa hugsanir hans um hve gildismat hvta mannsins var n komi langt fr v sem mli skiptir henni verld. essari svttu var auvelt a jta vanmtt sinn fyrir nttruflunum, lta aumkt valdi eirra og reyna a lifa me eim stt. a kunnu Grnlendingar.

Ulrikg s sar essar ljsmyndir tildurtmaritinu Vouge. etta var myndttur fyrir tskuveldi Donnu Karan og g er nokku viss um a engum datt hug a etta var teki stanum, hva borgarsjaka ti ballarhafi. Svo raunverulegar voru r og absrd a a hefi alveg eins veri hgt a mynda etta me ljsmynd af landslaginu bakgrunni.

Eftir etta var g um tma Tasilaq, sem er brinn Ammasalikeyju ea Lonueyju eins og a ir vst. ar hafi “menningin” n traustari ftfestu. v segi g fr sar og kem meira inn skuggahliar essa framandi samflags, sem er ekki lengra burtu en sem svarar flugi Egilstai.


Mayday Fr Borgarsjaka

ikingutegar g var a skrifa kvikmyndina Ikngut, hafi g aldrei komi til Grnlands. Hugmyndin hafi mtast fyrst og fremst t fr minningu um sbjarnardrp norur strndum. Menn hfu tt blyrstir af sta til a jakta kvikindi, egar frttist af v og g skildi aldrei hvers vegna etta i rann . Ekki var bangsi a gna neinu arna essum eyislum. a rann svo miki mori mennina vi eftirfrina a egar eir loksins nu a skjta bjrninn, hfu eir glata veruleikatengslum svo kyrfilega a eir rifu r honum hjarta og tu a hrtt. Allavega barst sagan annig yfir djpi. a voru blkleprair og niurltir menn, sem komu til hafnar me feng sinn, skmmustulegir fyrir a hafa glata tengslum vi mannlega dygg um stund.

a hafi lka alltaf heilla mig a heyra sgur af v a fr Horbjargi gti sst til Grnlands gvirisdegi, vi rtt skilyri. a var forvitnileg tilhugsun a vita af essum skringilega og lka menningarheimi svona nnast innan seilingar fr okkur. Fyrst sbirni gat reki aan til okkar, hvers vegna ekki menn?

spliff donk og gengja.Tkifri til a kynnast essum undraheimi nnar kom egar Kristjn Fririksson, ljsmyndari og myndlistamaur og kona hans Vilborg, bu mig um a vinna me sr a spnskri J&B viskauglsingu vi Kulusuk austur Grnlandi. Nttina ur en lagt var hann, hafi g veri slttparti t Viey fyrir mynd Ragnars Bragasonar, Fask. g var vel hfaur, egar g fr heim til a pakka niur fyrir ferina. a var aeins um klukkustund brottfr og g hafi ekki hugmynd um hva g tti a hafa me mr slka fer. etta var algerlega t vissuna fari. g henti v nokkrum narum og sokkum tsku og skellti svo Spliff, Donk og Gengju ar ofan . etta merkilega apparat hafi g hanna og sma fyrir Fstbrrattina og var etta tki, sem duga tti vi llum vanda.

g mtti svo Reykjavkurflugvll jakkaftum me lausgirt bindi, flaksandi skreimar, rauvnsflsku annari hendi og Spliff, Donk og Gengju hinni. Framleiandinn hann Ptur fkk nstum taugafall egar hann s mig og ni a fora mr fr augum Spnverjanna, sem voru a kaupa srfrikunnttu mna. Hann reyndi hva hann gat a flikka upp mig en a dugi ekki til. Spnverjarnir uru algerlega forvia yfir essum drukkna jlasveini og vildu ekkert me hann hafa. Allir voru kappklddir upp hvirfil Goretex og v ekki traustvekjandi a art directorinn sjlfur mtti glnapalegum jakkaftum og draugfullur ofanlag. essu var bjarga me v a segja vi : “Do’nt worry. He may look and act strangely, but on the other hand he is a total genius. You know how they are.” Spnverjarnir samykktu etta me tungu kinn og af sta var flogi leiis til sheima.

kukusuk flugvellinum Kulusuk var mr snara kuldagalla og svo upp yrlu blanksknum. tlunin var a finna hfilegan borgarsjaka til a setja upp blakvll . ar tti blaklandsli Spnverja a spila blak til a auglsa visk. Ekki spyrja mig.....etta var langt fr v a fjarstukenndasta, sem g hafi s essum bransa. Vi flugum jaka af jaka, spsseruum um og vldum svo einn grarstran, sem var flatur a ofan og virtist nokku stabll. Hann var um 80 metra hr og svo str a vi vorum eins og krkiber helvti ofan honum. (sj mynd) g var a ynnast upp fluginu og angai eins og spritttunna, en heimskautalofti bjargai v a g gfi upp ndina. Menn kepptust vi a gefa mr piparmyntubrjstsykur rngri yrlunni af einhverjum dularfullum stum.

Jakinn mikliEftir etta var tafarlaust fari hundasleafer um silagt hafi t af Kulusuk til a leita a tkustum fyrir nrmyndir. g hlt a a yri mitt sasta. fyrsta lagi leystu hundarnir vind hverju skrefi af reynslunni og g horfi upp “stjrnuna” eim mean eir sendu ynnta eimyrjuna beint a vitum mnum. g tla ekki a lsa eirri angan. Mig sundlai svo a g var vi a a missa mevitund.

ru lagi var g svo heppinn a lenda slea leisgumannsins. Hann fr tronar slir og upplsti um htturnar. Meal annars var a mjg httulegt a fara a hlmum og skerjum, ar sem straumsvelgir ynntu sinn. etta urfti hann j endilega a demonstrera me v a lpast me okkur slkt feigarflan. sinn brotnai undan sleanum og hann snkai hlfur kaf ofan jkulkalt shafi. Maurinn bari hundana farm me miklum fyrirgangi og skrai: Thj, Thj! Kha, Khaa!”, sem voru vst skipanir til hundanna um a fara til vinstri ea hgri. sinn brotnai jafn haran undan sleanum og hann ni a brjtast upp r og g tlai a stkkva af til a bjarga lfinu. bari Grnlendingurinn mig me svipuskaftinu arminn til a gera mr skiljanlegt a vera kyrr. a var mr lklega til lfs. Honum tkst loks me herkjum a n sr urrt og flagar hans hlgu gegnum geiflurnar a skelfingarsvipnum mr. g var feginn a komast heim htel a kvld, rassblautur og me marinn handlegg. Barinn freistai ekki enda hafi g a prinsipp a drekka ekki svona verkefnum.

hundslei.Daginn eftir fr g vi annan mann t jakann (sj mynd)me rafst, hggbor og kejusg samt efni og rum bnai. Jakinn var um 20 mntna fluglnu fr landi mitt srrealskri sverld, sem var svo mikilleg a g hef aldrei fundi mig eins ltinn skpunarverkinu. Flagi minn var Brur li Kristjnsson fr Steinum undir Eyjafjllum, raubirkinn vkingur og erkitpskur slendingur. Vi brutum og boruum og slttum undir vllinn en rum degi, tti vissara a senda okkur asto til a tryggja a verki klraist. Vi urftum lka a ba til skli fyrir tkulii, sem var dulbi eins og snjskafl, svo a rynni saman vi jakann. ar tti a geyma nausynlegan bna og fela astoarflk, egar stra skoti yri teki.

Astoarmennirnir voru rr Grnlendingar, sem nttust okkur ekkert, egar til kom. egar vi Brur frum a bora og hggva sinn milli ess sem vi migum hann eins og mnnum smir, trylltust Grnlendingarnir r hrslu reyndu a stva okkur. eir voru algerlega lamair, enda vissu eir meira um sinn en vi essir villimenn, eins og skrt var fyrir okkur sar. a arf nefnilega ekki nema a reka broddstaf svona harpressaan sklump til a sprengja hann sund mola, sem nota mtti vngls. Einnig urfti a sama skapi ekki nema sm skvettu af heitu varni til a framkalla smu hrif. etta vissum vi nttrlega ekki og var v tti Grnlendinganna skiljanlegur. Svona jakar taka fyrirvaralaust upp v a klofna og velta sr me miklum gusugangi, hva ef menn reyna a hjlpa til vi a eins og vi gerum.

Grnlensk yrlaVi notuum gervihnattasmann og ltum skja , og eru essir idtar fr slandi rugglega enn rddir sgustundum eirra. sta eirra kom Spnskur framleiandi, sem var mjg brattur og borginmannlegur. Hann tk til hendinni me okkur svona tu mntur ur en njabrumi og vintraljminn dofnai arna essum fimbulkulda sem var. Hann fr a stika fram og aftur um jakann og notai gervihnattasmann svo tpilega a vi hldum a hann myndi eya batterinu.

Hann var rlegri me hverri stund sem lei og var orinn angistarfullur, egar klukkan fr a nlgast hlf nu um kvldi. Brak og brestir heyrust r snum kring og einstaka skruningar og gusugangur bergmluu arna auninni, egar straumar breyttust og a klnai. Hann ni ekki sambandi heim htel, enda voru allir bnir a bora og stu n barnum mestu makindum. a leit t fyrir a vi hefum gleymst v yrlurnar hfu aeins leyfi til a fljga til klukkan nu. Klukkan kortr tk snillingurinn upp a hrpa smann:”Mayday, mayday, mayday!” svo g stkk til og tk hann af honum og spuri hvort hann vri algerlega orinn stjrnugal. Skmmu sar heyrum vi svo kunnuglegt hlj yrlunnar nlgast. Vi hfum vst nstum gleymst fyrir misskilning en a uppgtvaist sustu stundu. a var einhver eftirmli af essu neyarkalli og vinur vor var hundskammaur svo hann bar sig eins og Labradorhundur, a sem eftir lifi ferar.

remur mnuum eftir etta hitti g Tmas yrluflugmann Kaffibarnum og uru a miklir fagnaarfundir. Tmas er eina alvru hetjan, sem g hef hitt af Snsku kyni, hokinn af reynslu og me tv yrlukrss malnum. Hann sagi mr a nlega hefi jakinn okkar sprungi rennt og bylt sr hafi me miklum boafllum. a var gott a hann tk ekki upp v mean vi gistum hann essa eftirminnilegu rj daga. Spliff, Donk og Gengja hefu varla duga okkur .

g var Grnlandi tpan mnu eftir etta vi nnur verkefni, sem ekki voru sur eftirminnileg auk kynna minna af landi og j. Segi g sgu sar.


Berrassaur Strkur Fjalli.

barn  alheimiSj ra strkar vakna yfirleitt undan slinni norur undir heimskautsbaug. Hn er sein ftur rngum firi og maur var kominn t forugt sundstrti ur en hn gyllti eggjar Eyrarfjallsins. Lgstemmdur kliur fugla og fjruba fyllti lofti og rlti kul lagi inn fjrinn egar kalda lofti byrjai hitna, leita upp og draga kuli inn r djpinu. a ht innlgn.

svona hgltum jnmorgni gaf g mr gan tma til a vakna; sveigi fram ristarnar og glennti sundur trnar. (Nokku, sem g get ekki dag n ess a f heiftarlegan sinadrtt.) g teygi lnliina til lofts og rumdi stlega. Lktist meira kinu arfuglinum en alvru ljni eins og n. Svo l g eilti lengur og hlustai vlarhlj btanna sem sigldu til fiskjar. g ekkti alla af hljunum. arna fr sdsin og sng eins og bliki; Kveldlfur hans pabba tnai eins og munkur; Gunin svolti strri og dimmraddari; heldur kvenleg.

g var farinn a fella tennur. Strar og vgalegar framtennur bouu komu sna ar sem litlu tnnsurnar hfu ur seti. Undir tungu kenndi maur eirra eins og ltilla sagarblaa. Barnatennurnar voru undir kodda. Mr hafi veri rlagt a leggja r ar og ska mr einhvers. skai maur oftast einhvers fyrir okkur ll, systkini mn, pabba og mmmu. A pabbi yrfti ekki alltaf a vera sj. A vi eignuumst bl; gtum fari feralag saman. a rttist j einhverjum rum seinna en ekki beint eirri r.

firildastrkurg hafi ekki minnstu blygun yfir tannleysinu og brosti eftir sem ur eins og slargeisli; hl eins vellandi spi. kom hlturinn innana svo ekkert hlt aftur af honum. Hann var bak vi augun, undir indinni, handakrikunum, hlsakotinu og spkoppunum. hl maur allur egar maur hl. a eina, sem var meinlegt vi etta var a segja ess. a bgglaist t me flauti og blstrum og einhvervegin vldist orni alltaf me. egar g leit t eftir gtunni, s g a ssi og Svar voru komnir t; i og va. Ekki ngu gott. g taldi betra a finna mr eitthva anna til dundurs en a blstra nfnin eirra daginn t og inn.

a hitnai fljtt milli fjallanna egar innlgnin lt sig og slin ggist yfir brnir Ernis. Eimurinn steig upp af malargtunum og fiskilykt fyllti lofti. Slkt lofai gum degi. Allt kallai tilegu slku veri. Hefja sig til flugs og kra ekki sama steini. Frjlsir barnsandar krfust ess. Mamma smuri fyrir mig nesti. Brau me osti og eplasnei, sem hn setti brnan brfpoka. Skrgulur Assis brsi me rauu loki, sem nota mtti sem ml. Assis var appelsnusafi fr srael. daga ht djsinn Assis. Ekki gott a bera a fram og g urfti ess ekki heldur. Mamma las hugsanir og tbj alltaf a sem mig langai mest . g tlai skgarfer inn Tunguskg litla hjlinu mnu. Tunguskgur var inni fjararbotni. Hann st varla undir nafni heimsvsu; gisi kjarrlendi og lyngbrekkur me einstaka tlensku grenitr og birkihrslu stangli.

Mamma bleytti hndina undir vatni og reyndi a klappa niur finn kollinn mr. g var svolti rafmagnaur morgnanna, me strlta brska r tveimur hvirflum hnakkanum. Dralonpeysan mn magnai etta fram. egar g fr hana gnast hn og gneistai af sturafmagni. Hn var fallega mynstru og litfgur r nmins gerviefni, sem var svo rafmagna a papprsarkir loddu vi mann; kisa var eins og flskubursti ef g mundaist vi a klappa henni og eldglringar hrukku af llum snerlum, sem g snerti. Svo jafnai etta sig. g fkk koss enni hj mmmu, svo hjlai g af sta me nesti bgglaberanum.

strkaskinnInni skgi rkti kappra skgarrastanna. Grurilmurinn fyllti lofti, flugurnar suuu og logni var algert. g var heitur og valur skrokkinn eftir hjlreiatrinn. Lofti gldi hltt vi vangana. g lagi hjli kjarri, batt peysuna mna um mitti og gekk a Tungudals, sem niai fjarska. Peysan dr nttrlega til sn allt lauslegt r umhverfinu og breyttist hlfgert strpils augabragi. Hri st aftur endum. g klofai yfir gaddavrsgiringar og kldraist urru grasinu. in var kristaltr svo sj mtti hvern stein og slutaum botninum. g kraup niur og fkk mr svalandi sopa, bleytti hausinn til a hemja hri; gekk svo um bakkann og trampai niur fti til a fla bleikjurnar fram. Allt iai af lfi. g var bergnuminn yfir essari strkostlegu skrautsningu, sem tti sr svo fullkominn samhljm gleisng hjartans. Allt fyrir mig.

tunguskgurg hafi fyrstu hugsa mr a finna mr fallega laut til a bora nesti mitt , en var of uppnuminn til a setjast niur. Handan rinnar reis Hnfafjall. a var strt og stlltt fjall augum strks sem hafi lona rassa, og aan af verra, augnh egar hann skrapp sund. Hva skildi vera toppnum? Skyldi maur sj til tlanda? g fr r skm og sokkum og bretti upp sklmarnar. Vatni var kalt. Nfrelsaur snjr ofan af heium sem gusaist upp mjnulega leggina. Steinarnir rbotninum voru sleipir og slmugir en volgir vikomu. hinum bakkanum lmdust str og mosi vi tsurnar, svo g sleppti v a fara sokkana aftur. Hvta og svarta strigaskna hafi mamma nveri gefi mr, svo g tiplai r blautum mosanum bakkanum ur en g fr aftur. Ekki vildi g sra hana me v a drulla t.

Hlin blasti vi eins og hn vildi hvolfast yfir mig. g hlt fullhuga og glaur brattann. Tjaldurinn tsti, spinn vall graut og lan og hrossagaukurinn sungu samsng. Flugur suuu, og mosinn fjarai eins og ykkt teppi undir fti. g sng me mr lag, sem g hafi lrt sklasng. a tti bara svo vel vi arna og kom reynslulaust eins og andadrtturinn.

Vorvindar glair,
glettnir og hrair,
geysast um lundinn rtt eins og brn.
Lkirnir skoppa,
hjala og hoppa,
hvld er eim ng s ea tjrn.
Hjarta mitt litla, hlustau ;
har n smalinn brninni fr.
Fossbinn kveur,
ktir og gleur,
frjlst er fjallasal.

slbag reyttist smtt og smtt gngunni. hvert sinn sem g taldi mig vera a n toppnum, tk nr hjalli vi. Rtt eins og lfinu sjlfu. Hvassgrtt ur tk vi af mosanum og grurinn var gisnari. g var svolti fatlaur eftir slys bernsku, me sninn og mislangan ft, fatt og hlykkjtt bak. egar srsaukinn lrum og mjbaki var slmur stoppai g og kastai minni; leyfi honum a last upp hrygginn og hnakkagrpina uns hann lei eins og reykur upp r hvirflinum. a var gileg tilfinning. g einsetti mr a lta ekki til baka fyrr en g ni tindinum og hafi augun varla af brninni. Mr fannst g lttari og slli, eftir v sem ofar dr. etta var mn raun; minn sigur.

Loks var tindinum n. Svalur andvari kldi svitann vi hrsvrinn. Lkaminn var eins og mistvarketill; heitur og rakur. Roi kinnum og hvrmum kitlai eins og milljn litlar nlar og hjarta dansai taktfast brjstinu. Murinn svall hverri . g fann fyrir mr llum fr hvirfli niur tr og fannst g geta flogi; sigra allt. arna blasti fjrurinn minn vi. Eyrarfjall og Ernir stu haus spegilslttum sjnum og breiddu fam sinn mt blleitri Snfjallastrnd. Fegurin var lsanleg. g s yfir allan heiminn og handan hans. Heiblr himinninn skartai lauflttum skjaslum; lttar pensilstrokur, sem dregnar voru fr norurskautinu og yfir hfu mr. Allt fyrir mig.

g var alsll og lagist baki. Hitinn streymdi fr brjstinu og g lygndi aftur augunum me bros vr. a var eins og rafmagnaur hjpur umlykti mig. Mr fannst sem g sytrai t lyngbreiuna eins og vkvi ar til g samlagaist sverinum. Eins og tbr lei verund mn saman vi lofti og g fann ekki lengur fyrir lkamanum; var a agnarsmum ljspunkti milli augnanna og leystist svo algerlega upp; htti a vera til um lei og g var a llu sem var, eins og sldardropi sem samlagast hafinu; missir form og lgun en verur hafi sjlft smu stundu. Allt en samt ekki neitt.

jrin okkaretta virtist vara eilf en samt eitt augnablik. Vitundin smeygi sr inn eldingarhraa. g hrkk upp og var brugi fyrstu. J g var arna enn. Hendurnar, puttarnir, fturnir. Var g lengi burtu? etta var eins og draumur og g fann mikla slu blossa upp innan mr. g hafi uppgtva einhvern leyndardm, sem engin lei er a endursegja; vissi allt sem urfti a vita. g reis ftur og fr r bolnum. a var svo heitt. Svo flugu buxurnar og skrnir og loks nrurnar. arna st g kviknakinn og baai t rmunum; lt goluna leika um mig allan, baki, magann, hlsinn, rassaling og tippaling. Svo hljp g hringi og steypti stmpum eins og klfur a vori. “Jh!”

g brosti mnu tanngisna brosi, svo mig verkjai spkoppana. Brosti me llu sem g var. Og g var allt. Allt var g. Ef Kafas stiprestur hefi stai arna llum snum skrklum, hefi hann blikna samanburi vi meistaraverki mig og ef hann hefi spurt me vanknun hvort g vri sonur Gus, hefi g hiklaust svara j og horft augu hans me hfugt bros ess sem hndla hefur viskuna.

slarlagsstrkurg breiddi undir mig peysuna og settist vi a bora nesti mitt. Murst hverjum bita. a kmdi mr. Ef a mamma si mig nna. g lagist magann og leyfi slinni a kyssa mig baki og rassinn. Tminn hafi brugi sr fr eitthvert sem hans var frekar rf. Hr hafi hann ekkert erindi. Flugurnar suuu og ilmurinn af blbergi, lyngi, blgresi og rjpnalaufi fyllti vit mn. Puntstrin kitluu nebbann.

Hr var eilfin. Hr var g, berrassaur strkur fjalli, sextuogsex grum norur og tuttuguogtveim vestur, vi fegursta fjr heimi vogskorinni eyju langt norurhafi. Eyju me glitrandi jklum, djpgrnum mosabreium og svrtum sndum. Eyju trblum hnetti me snjhvtum skhvirflum. Blrri stjrnu sem sindrai kvldhimni hinum meginn himingeimnum og speglaist augum dreymandi strkpjakks, sem kannski var lka berrassaur og sll eins og g.


Kassinn Hennar Pandru

File0029ri 1968 fkk mninn keppinaut norurhjara. Vi krakkarnir veltum okkur dnmjkum snjnum vetrarkvldum me rauar kinnar og hor nefi; sugum snjinn r treflum og kggluum vettlingum; strum draumstolnum augum mt sindrandi stjrnuhvelfingunni heillu af dansi stjarnanna andgufunni fr vitum okkar. Vi settum kertaljs snjhsin okkar einskonar hyllingu til essa mikilfenglega lknarbelgs, sem verndai okkur og sl takt vi barnshjrtun.

Mninn hallai kankvs undir flatt me auga pung og brosti hughreystandi til okkar eins og hann vildi segja: “Ykkur er htt elskurnar. g er hr og vaki yfir ykkur.” Hann hellti eilfum blma snum yfir landi, svo ljsi endurkastaist af brttum og sndrifnum fjllunum, sem stu vr um fjrinn. etta var heimurinn okkar og vi vorum brn essa heims.

Ftt raskai venjunni essu litla samflagi, sem var svo langt fr heimsins vgasl. Eitt kvldi gerist eitthva venjulegt. Vi sum rotinprulegan hp norpa framan vi barglugga, stappandi niur ftum og berjandi sr til hita. essi hpur tuldrai reglubundi fyrir munni sr eins og munkar bn og stari fjarrnt mt flktandi, blkldu ljsi, sem geri hann eins og sorgmddar vofur me glitrandi sultardropa nefbroddum.

krakkasjnv.egar nr var komi sum vi hva dr etta flk saman svo nprum astum. Sjnvarp! Aldrei hfum vi s nokku slkt nvgi ur. essi kassi var eins og kristalteningur tekkumgjr me trri og djpri sn inn fjarlgan heim. Heim sem togai undarlega hugi okkar eins og hann vildi tla okkur inn sig. arna voru krekar hleggjuum hestum harahlaupum. arna voru varnarlausar konur vanda og dimmbrndir skrkar og svo essir hugpru Bonanza fegar, sem llu bjrguu. Framvinduna mtti ra af tinandi texta, sem flki las upphtt jafn haran og hann birtist. “Upp me hendur!”

a var tskrt fyrir okkur a essar myndir kmu til okkar hinum megin af landinu n ess a fara gegnum snrur ea slngur. r komu bara loftinu og vi gtum jafnvel veri a anda eim a okkur n ess a taka eftir v.

Bnansaessi svarthvti draumur var dleiandi og tk fram glu myndunum, sem Torfi Einars hafi snt okkur af tta millimetra filmum laki heima stofu. Abott og Costello, Gg og Gokke og Chaplin bjuggu litlu kssunum hans. Lka Mman, Frankenstein og brur hans en a var allt hgt a loka niri tsku. Sjnvarpi var lifandi og nlgt og allt um kring. Litlir ftur klnuu fljtt arna vi gluggann Plnum, sem var raftkjaverslun bjarins, svo vi hldum fram a kldrast snjnum eins og ur og gleymdum essu brtt. Ekki grunai okkur a etta apparat, tti eftir a bylta tilverunni bor vi a sem sar reyndist.

byrjun ttu fir sjnvarp og stundum var okkur krkkunum boi a koma heimskn til vina, sem nutu essara forrttinda. a var samt ekki oft.
Gamla gufan var a sem vi hfum essa daga. sat fjlskyldan saman og hlustai tvarpsguna ea tvarpsleikriti. Dickie Dick Dickens var flutt og Gi Dtinn Sveik lestri Gsla Halldrssonar naut svo mikilla vinslda a gturnar tmdust og hltraskllin hljmuu r hverju hsi kvldkyrrinni.

Frankenstein_monster_Boris_KarloffAmma og afi voru ein eirra fyrstu, sem eignuust tki en a var sparlega nota og ekki var miki rennir lii v settlega heimili, sem var af danska sklanum. g man bara eftir a hafa horft sjnvarpi ar einu sinni og var mr boi srstaklega af mmu. a var meira a segja sjnvarpsfr egar etta kom upp, en sjnvarpi lokai einn sumarmnu ri svo flk kmi sr t slina. essi undantekning var sguleg a v leyti a etta var fyrsta beina alheimstsendingin, auk ess sem arna stigu menn fyrst fti snum tungli a sgn.

Skrtin upplifun man g. a var bjartur sumardagur og ng a gera a gra heiminum og rannsaka. g steig inn myrka stssstofuna og var vsa til stis sfann me tskornu rmunum, sem yfirleitt var bannsvi fyrir kmuga fingur, sem hneigust til a klna hor allt sem fyrir var. Mr var fr mjlk og sandkkubiti. Sjnvarpskpurinn var opnaur eins og helgiskrn. Amma kveikti, gekk t og virtist engan huga hafa essu. arna sat g einn og horfi tungli nrmynd. etta var eins og helgistund. skrar myndir af hoppandi geimfrum birtust og vlrnar raddir heyrust, slitrttar og brakandi eins og r brust gegnum flugeldaregn. “One small step for man. One gigant leap for mankind.” Sagi Armstrong og hoppai sasta splinn r stiganum og ofan kallinn tunglinu.

tunglgangaetta var allt svo flktandi, skrt og raunverulegt. Llitli kollurinn mr metk ekki fyllilega samhengi.

Fjlskyldan mn fkk sjnvarp fyrir jlin 1969. a var Cuba sjnvarp sem hlaut strax heiursess stofunni. Fyrsta manneskjan, sem birtist ar t r snjmuggunni var Marks rn Antonsson. Nnast allar jlamyndirnar fr essum jlum eru af fjlskyldunni vi undratki, saman ea hvert snu lagi. (Eina myndin, sem ekki er annig, er hr fyrir ofan.)

Fyrsta ulan var sa Finnsdttir brurdttir pabba. a tti mikill viringarauki a eiga frnku skjnum. Sar s sra Grmur Grmsson afabrir minn stundum um Jlamessuna og a geri okkur nnast a mektarbokkum mannforinni.

ruvSjnvarpsdagskrin vakti takmarkaan huga okkar krakkanna til a byrja me. Litlausar frttir voru fluttar me stofnanalegu tilbreytingarleysi. Umruttir voru eitt a allra leiinlegasta, ar sem menn stu djpum stlum og raupuu og rifust. daga voru bara breyttir smvirkjar, sem su um myndatkuna og sst a oft pnlegri innrmmun, ar sem manni var oft starsnt a hvorri sklminni “sltri” l hj essum forklfum hgindunum. Landsfeurnir uru eitthva svo vieigandi “mannlegir” og trverugir essum stellingum.

Miki af innlenda efninu tti freka heima tvarpi en var reynt a efna til skemmtitta laugardgum. ar var mar Ragnarson egar mttur og enn er a gera t af vi mann, hart nr fjrutu rum sar. Sumt hefur ekkert breyst. Raggi Bjarna tk lagi samt fleirum geimaldar ea torfbjarleikmyndum, eftir efninu. Leikritum var hrfla upp, ar sem strleikarar jarinnar lku strt me stra frun andlitinu og tluu strum pathos eins og vru eir a fara me ttjararlj sta hversdagslegra samtala. a var ri gri, stuni, jamma og jja jlegri kakfnu af lopa, torfi og trosti. Vigds Finnbogadttir kenndi frnsku og bar ekki betur fram en svo a frakkneskir menn tldu hana segja: “Takk rassgat.” egar hn akkai Gerard vini snum fyrir. Fyrsta alvarlega aulahrollinn fkk g yfir skri skakennslu, ar sem yfirborskenndir Trlar sungu, dnsuu og dilluu rassinum skum. Svo var gefi fr fimmtudgum og brtt fluttist allt flagslf jarinnar ann dag. Sinnuleysi sjnvarpsglpsins ri brtt rkjum ara daga. Fyrsta tsinu var planta af sfakartflum framtarinnar. Ftt var um anna rtt en sjnvarpsefni manna milli en vi krakkarnir netjuumst essu ekki lku mli og brn ntmans. Nttran sjlf hafi, enn sem komi var, sterkari togkraft en essi platheimur.

belphegorDrlingurinn Simon Templar var a sem okkur krkkunum hugnaist best a sj og auvita Bonanza og Belphgor. Belphgor var samt algerlega bannaur brnum. Vi vorum rekin httinn me hrku og rasi egar hann var dagskr. etta voru franskir hryllingsttir um vofu, sem rfai um Louvre safni og drap flk algeru tilgangsleysi. Vi systkinin reyndum a liggja gjum, en vorum alltaf stain a verki, nema einn laugardaginn, egar mamma og pabbi fru ball. horfum vi ll rj einn tt og hefum betur lti a gert. Vi urum svo hrdd a vi hnipruum okkur saman um nttina og kjkruum af hrslu vi hvern traustabrest hsinu. essu fylgdu svo reglubundnar martrair margar vikur. g svaf alltaf me tsurnar undir snginni eftir etta, svo Belphgor ni ekki r. Sjnvarpi hafi s tta saklaus hjrtun.

sjnvarpsmaturMerkileg hliarmenning spratt upp kringum sjnvarpi. Mamma, sem las Vikuna af mikilli fergju, saumai dragtir upp r henni og greiddi hri upp gljhvtan trban eins og forsustelpurnar. ar s hn lka uppskriftir af srstkum sjnvarpsmat, sem oftast samanst af laukdfu, Ritzkexi og gulrtarrmum. Soldi spezen ekki gott, fannst okkur. Hn prjnai lka srstaka sjnvarpssokka, sem voru svona lopamokkasnur, sem ll fjlskyldan hafi ftum egar horft var sjnvarp. Afar hentugt vi ftkulda, sem stti a kyrrsetunni. Svo voru lka srstakir sjnvarpsbollar og meira a segja sjnvarpsteppi. Ekkert heimili gat n essa veri. Tilveran mtaist smtt og smtt utan um ennan kristaltening me svarthvtum skuggunum, svo jafna mtti v vi trna. Blminn flkti hverju hsi og sl bjarmanum t mannlausar gturnar. Mninn undraist um afdrif barnanna sinna. Jafnvel strfenglegur sludans norurljsanna dugi ekki lengur til a vekja undrun og andakt. a var varanlegt messufall himnum.

varnarlaus dag er sjnvarpi jafn sjlfsagt og andrmslofti. a hefur fastann sess tilveru okkar og rur meiru um lf okkar og skynjun en vi orum a kannast vi. a hefur slvt okkur fr raunverulegri lfsnautn eins og pum. Vi sitjum gul og reytt framan vi tfrakristalinn ea jafnvel hvort snu herbergi og horfum kjrdpi okkar. Vi hfum vanist v a taka stugt vi mtun n ess a geta beitt gagnrnni hugsun n mila mti. Nausynleg mannleg tengsl hafa dofna ea slitna fr v sem ur var. Brnin eru sett gslu kristalsins mikla fr v a au geta seti. Foreldrarnir eru of uppteknir vi a eignast tlmyndir auglsinganna til a hafa tma fyrir a sem slin arfnast og andleg hungursney hefur lagst a.

911-attackAthygli okkar beinist a uppdiktuum persnum og fyrirmyndum, sem sameina ll lkrlegustu gildi mannskepnunnar. Ofbeldi, miskunnleysi, illmlgi, fund, grgi, flr, losti og hva a eina, sem Lter kallinn vildi kalla dauasyndir, er okkar daglega brau. Andstur mannlegra dygga. Strum og hugnai heimsins er hellt eins og gorugum blgraut inn stofuglf hverju kvldi. Vi erum orin dofin fyrir grimmdinni; stillum bara yfir eitthva fyndi og reynslulaust. Okkur er stugt upplagt a treysta engu og ttast allt. Glpamenn, perrar, grurhsahrif, fuglaflensa, hryjuverkamenn og efnahagsjafnvgi. Okkur er sagt a illir mslimir sitji um a gera okkur a slmskum rlum ellegar meia okkur af v a vi erum svo frjls og hamingjusm. Vi gefum eftir persnurtt og lrttindi til a leggja essari gnvnlegu barttu li. vinurinn er jafn raunverulegur og feiti og vitlausi kallinn gamanttunum, sem a f hsmur Amerku til a vera sttari vi blingu sna stofufangelsinu.

Pat Robertsonttavingin er markviss, enda er ttinn sterkasta vopn valdsjkra lnsherra til a gera okkur a viljalausu leigui snu. n vina er byltingin tilgangslaus og v arf a ba til, vildi stjrnvitringurinn Staln meina. Sjnvarpi gegnir lykilhlutverki essari run. Vi hlaupum ttaslegin fram hamsturshjli efnishyggjunnar og hfum ekki tma til a hv. Jafnvel eir, sem tala nafni trar eru tulir essari markassetningu skelfingarinnar, en lofa a taka mlin snar hendur ef vi sendum eim pening. Jafnvel hrjlegust kjnar og siblindir hrsnarar f vld og heyrn. Fordmar, flokkadrttir og blkld lygi er trbo eirra . g tri persnulega engu, sem t r essum kassa kemur og tel heiminn betur hafa komist af n hans.

pandorag lki essum kassa vi kassann hennar Pandru, sem var fyrsta konan samkvmt Grskri goafri. Seifur lt skapa hana sem li refsingu mannkyns fyrir jfna Prmeusar leyndarmli eldsins. Pandra tti skju, sem hn mtti alls ekki opna, en geri a skum sinnar kvenlegu forvitni og hleypti t grginni, hgmanum, rgnum, fundinni og fleiru af brestum mannlegs elis, en lokai vonina niri er hn skellti boxinu aftur.

g held enn vonina um a vi vknum til lfsins a nju og lrum a njta ess eins og a kemur fyrir vit okkar sinni nttrlegustu mynd. Von um a vi getum liti n til stjrnuhvelfingarinnar og veitt karlinum tunglinu selskap. Til ess urfum vi bara a slkkva kassanum og draga gluggatjldin fr.


Hjlparsveit Leitar tilegumanna.

rur KakaliVestfirir voru til forna athvarf vringja og glpals fltta undan refsandi yfirvaldi. essi tkjlki var svo alrmdur a allar almannaleiir sneyddu ar hj. Nokku sem teki hefur veri upp aftur seinni t. Jafnvel huguustu eftirleitarmenn landshfingja, ltu staar numi vi Hrtafjr og httu sr ekki norur eftir. etta var frrki hinna landlausu, lglausu og hreinu.

rur Kakali stti anga styrk sinn egar allt var undanhaldi hj honum. Hann vingaist vi rumpulinn og dr saman flota r hverri skei og horni Strndum, sem floti gat. essa koppa og kirnur fylltu eir san af grjti og mttu glsiflota Kolbeins unga Hnafla og brust ar me grjtkasti, svo sem frgt var Flabardaga. rur urfti a vsu a hopa, en bardaginn var honum vil egar fram stti. Kolbeinn ttist svo gfusamur a sleppa a hann undirgekkst sm sna og aumkt og munstrai sig klaustur a ingeyrum. Hann d ri sar og lt ri eftir ln sitt. Rustarnir a vestan hfu sigra og san hafa fir voga sr a glapri a setja sig upp mt eim. Mrgum ldum sar, fllu eir eigin bragi og fru a stela hver fr rum. Sklmldin gekk endurnjun lfdaga.

brotnar rur um mnum rennur etta vandalabl. g hef n a hemja a og snast siprur heimsborgari, en skudgum braust etta fram sinni hreinustu mynd. g og Einar vinur minn vorum skarisgripir eins og kalla var. Vi brutumst inn hjalla og stlum harfiski, lddumst inn gara og rndum radsum og rfum. Vi rupluum jafnvel bum og vorum einatt hirtir fyrir slkt og flengdir. Vi mttum musvip og rleysi hinna fullornu. Hva er hgt a gera vi svona bermi? Rttast vri a senda vandraheimili. ar myndu eir f a kenna til tevatnsins og lra hvar Dav keypti li og Ji fkk sr kaffi og Sigga nja nlonsokka...og hva maur tti n ekki a lta sr a kenningu vera. etta var ekki a versta vi okkur. ,nei. Vi vorum nefnilega rubrjtar og a var verra en mannsmor.

rudy giulianiRdolf Giuliani borgarstjri New York var frgur fyrir a taka essum alvarlega glp. Amerkanar uppgtvuu nefnilega fylgni rubrotum, sem eir klluu The broken window syndrome. etta heilkenni lsti sr v a ar sem brotin ra var skilin eftir reitt, ar bttust vi brotnar rur me faraldsfrilegum hraa. kjlfar essa fylgdi svo afleidd hnignun vikomandi hverfa me rrnandi sjlfsviringu banna, ergelsi og frekari glpa og skemmdarfsn. R Giulianis var a vera me her trsmia vinnu vi a skipta um rur um lei og r brotnuu, svo aldrei sst hgg vatni eftir hlaup varganna. etta var til ess a illi lagi niur iju sna og velsld jkst hverfunum. essu beitti Rdolf lka veggjakrotara neanjararlestum og eyddi eirri ran trlega skmmum tma.

rubrotg og Einar urum einu sinni frnarlmb essa heilkennis me ungum afleiingum. Vi vorum inni Tunguskgi, sem er inni Seljalandsdal botni Skutulsfjarar. (fyrir sem ekki vita, stendur safjararkaupstaur Eyri vi Skutulsfjr, en hinn eiginlegi safjrur er innsti fjrur safjarardjpi).

strplingarVi hjluum oft inn skg gvirisdgum til a liggja grasinu og naga str, tna ber ea busla nni. Stundum fengum vi smvgilega trs fyrir strpahneig, en a hefur enginn vita fyrr en n. ennan dag var heldur ekkert alvarlegra dagskr. essum aldri eru strkar eins ffilfr sem blsi er af biukollu og fst vi a sem vindurinn leiir hverju sinni.

Brotin ra almenningsklsettinu ni augum okkar. Vi vorum a pissa utan vegginn, enda var a ekki samboi svona prinsum a pissa skl, tt hn vri handan vi etta il. Pkablik auga, engin or. Vi byrjuum a henda steinum brotin, sem eftir voru. Klirr! Hvainn vakti me manni furulega slukennd, sandi tilfinningu brjsti og hraari hjartsltt. Meira! ur en vi vissum af flaug steinvala eina af heilu runum og svo brotnai nnur...og nnur og...

sektairetta var trlega rvandi tilfinning. Mr hitnai framan og a suai fyrir eyrunum. Allt var einhvernvegin raunverulegt eins og draumi. Vi hlupum felur vi hverja ru og num vart andanum; skimuum yfir svi, en enginn var ferli. Vi vorum einir. ur en langt um lei, voru allar rurnar brotnar. hlupum vi inn sumarbstaalandi til a dyljast kjarrinu. Bll kom avfandi og vi frusum af hrslu. Hann keyri svo smu lei til baka. ff, vlk heppni.

g var me mlmbrag munni og hver taug var anin. Vi mltum varla or og augun stu stilkum. Steinn flaug r hendi Einars og beint ru vinarlegum sumarbsta. g geri slkt hi sama. Svo vatt etta upp sig stein af steini.

Vi sttuum rum draumstolnu i, klifruum inn bstaina og grmsuum eftir vermtum; skrum okkur hndunum, svo bli lagai um allt. Lti hafist upp r essu anna en exi og ttaviti, en nnast allar rur voru brotnar mrgum bstum. Vi hfum misst viti og egar a rann upp fyrir okkur ljs, urum vi hrddir. Okkur tkst a last heim undir kvld, vo af okkur bli og stinga blugum og rifnum ftum vott. Mig svei hendurnar og greip kvans tk um kverkar mr. “Hva vorum vi bnir a gera?”

fangastrkurDaginn eftir var frttin um hin hrilegu afbrot allra vrum. Vi vorum strax grunair enda var a sjlfgefi me svona skari eins og okkur. Ef fjllin hyrfu einn gan veurdag, hefi strax veri bent okkur.

Vi vorum flttalegir eins og srir lfar og reyndum a lta lti okkur bera. a var eins og a a drgi athyglina enn meira a okkur. Einar tri rum vini fyrir leyndarmlinu og hann kjaftai. Vi vorum krair af sklanum og bium sklastjrans. Pabbar okkar voru leiinni og lggan. Vi vorum sannarlega bnir a vera. Augu okkar Einars mttust og vi sendum hugsanir okkar milli ljshraa. Vi verum a gera eitthva! Fljum!

Vi notuum fyrsta tkifri, sem baust og ltum okkur hverfa. Hlupum eins og ftur toguu og dembdum okkur beint niur fjru ar sem vi gengum hlf bognir inn fjr. Tveir sakamenn fltta undan rttvsinni. Vi komumst inn fjararbotn og tkum stefnu upp Breiadalsheii. a var kalt og snjrinn var yngri eftir v sem ofar dr. Vi sammltumst um a vi myndum aldrei lta n okkur lifandi.

Efst heiinni var sluhs. Vi frum ar inn og brddum snj prmus; Ittoqqortoormiit_9lguum okkur te og mauluum rakar kexkkur. Tilfinningin var notaleg. Hljan skrnum veitti okkur ryggiskennd ar sem vi stum rjir framan og heitir skrokkinn

Vi rddum framt okkar tleginni. tluum a byggja okkur skli fjllunum og ba okkur til spur r grsum. Brau r mosa ea eitthva. Kjt myndum vi f me v a drepa lamb me vasahnfnum hans Einars. Vi kunnum til verka, enda hfum vi hangi vi slturhsi mrg haust. Ef okkur langai skkulai ea Freyjukaramellur, myndum vi last til bygga skjli ntur og brjtast inn. Svo kmu Jlin og hva ...

BOY WITH SEAGULLSVst yru systkini manns og foreldrar dpur. En eim var nr. g fann kkkinn byggjast upp hlsinum og mr volgnai um augun. Ef au hefu bara haft vit a fyrirgefa okkur hefi allt ori gott. Kvldmyrkri seig og vi stum hljir um langa hr. Gaseldurinn suai og vindurinn hvslai rjfrinu. Sorglegar hugsanir og eftirsj fylltu huga minn. Vi hfum blva eim, sem vi elskuum vert ofan samviskuna og hn nagai innan kviarholi a launum. Loks var ekkert vari a sitja svona lengur svo vi kvum a fara ofan b og kkja hvort flk vri bi a jafna sig. Bara svona njsnafer. Ef ekki, myndum vi gera alvru r tlun okkar og gerast tilegumenn.

Vi lddumst myrkrinu yfir snjskafla grjt og klungur. egar vi nlguumst binn, heyrum vi nfnin okkar kllu glega kvldkyrrinni. Ljsagangur var uppi fjallshlinni og niri fjru. a var veri a leita a okkur me vasaljsum og enginn virtist reiur? Eiiiinaaar! Noooonniii! etta voru hyggjuhlj. Elskuleg hlj.

Ekki man g alveg hvernig a bar til, en vi hittum Bergru systur Einars niri fjru. Hn var me brau brfpoka, kkmalt flsku og var hlf kjkrandi: “Komii heim strkar. a er enginn reiur lengur. a eru allir hrddir um a i su dnir. Hjlparsveitin er a leita um allt. Komii heim strkar. Mamma n er a grta Nonni.”

strkur  rttietta bugai okkur. Vi sendum hana til baka me au skilabo a vi myndum gefa okkur fram ef allir lofuu a ekkert vesen myndi vera. Annars myndu au aldrei sj okkur aftur. a st. Einar gaf sig fram fyrstur. Uppi hjalla ofan vi fjruna var hpur flks me ljs og foreldrar Einars, sem lofuu v a ekkert yri gert. Vi kvddumst me leynihandtakinu okkar og Einar brlti upp kambinn. g rddi fjruna heim og bankai eftir nokku hik. Mir mn famai mig a sr og kallai mig elsku drenginn sinn og svo var ekki minnst ori etta meir.

etta var meirihttar ml og a endai me a vi vorum dregnir fyrir rtt, ar sem vi reyndum a ljga okkur t r sumu af essu, en a dugi ekki til. Pabbi st me mr fastur eins og klettur og rttai fyrir mr a segja bara satt, yri etta bi fyrr. Hann urfti svo a borga rurnar til helminga mti pabba Einars. a var svo aldrei minnst einu ori etta ml meir. g og Einar brutum heldur aldrei ru eftir etta, tt msan skandal gerum vi annan. Vi vorum j strkar og strkar eru alltaf strkar, segja vst menn.

mir og sonur.etta rifjaist upp fyrir mr fyrir nokkrum rum egar svipa atvik tti sr sta vi Rauavatn. var fjlmilunin orin nnast fullroska fyrirbri og reyndi fyrir sr mtt sinn samflaginu. Miki fr myndaist yfir v hva hgt vri a gera vi einhverja vandrapsa, sem broti hfu rur og eyilagt daua hluti sumarbstum fyrir tugi sunda. a st ekki lausninni. Hn var formi steinsteypu eins og endra nr. Mli var blsi svo t yfir allan jfablk a landsfnun var hrint af sta vegum Stvar tv. Safna var fyrir vandraheimili, sem koma myndi essari ran r umfer eitt skipti fyrir ll. Samflagi krafist ess a eitthva yri gert.

Tugir milljna sfnuust og byrja var a byggja heimili, sem sar reyndist miki og drt vandrabkn, sem enginn vildi kannast vi egar hlminn kom. Smin tkst fngum og hi opinbera hljp undir bagga. Tilgangurinn var lngu gleymdur. A vsu er bi a finna essu hsi not dag, en ekki til a hsa rubrjta heldur unga vmuefnaneytendur. Hva var um rubrjtana vi Rauavatn veit enginn. Kannski byggu eir sr skli fjllum og drepa lmb me vasahnfum sr til viurvris.


Fangavrurinn

mbus lfDauinn er fjarri huga barnsins. g man a g ni bara ekki utan um hugsun a eitthva vri endanlegt; a flk hyrfi bara og kmi ekki aftur; vri bara ekki meir. var dauinn allt um kring litla bnum okkar. Vi drgum fram lfi honum. g fann aldrei til djprar sorgar vi frfall flks. tti a j leitt vegna eirra, sem eftir lifu, en aldrei syrgi g djpt eins og hinir fullornu. Lei ekki essa angist og kvl. var g frekar tilfinningarkt barn a g held.

g hafi heyrt a flk fri betri sta; a basli og veikindin vru a baki og brosmildar slir eirra svifueins og koddafiur um himingeiminn. g jafnvel fundaist sm yfir essu flugi og v a geta veri svona laus undan helsi lkamans. Upplifi etta stundum draumum mnum. g urfti aeins a tylla niur tnum og losnuu gmmskrnir fr forugri gtunni og g flaug, hvert land sem vildi me ljfa golu hrinu.

dauinn sjalfurDauinn fyrir mr var meira eins og fangavrur, sem hlt okkur kveinn refsitma jrinni, en sleppti okkur san lausum a afplnun lokinni. g ttaist hann ekki og tengdi hann aldrei vi mig. g var eilfur.

Pabbi var sjmaur litlum bt og fr t allskonar verum. g fann aldrei fyrir kva og tta um afdrif hans. Jafnvel ekki spyrist til hans vondum verum. g vonai bara a hann yri ekki blautur og kaldur og a hann hafi haft me sr ng af braui me osti og eplasnei, en hafi algert traust v a hann kmi heill heim. Anna komst einfaldlega ekki a mnum fna kolli.

a voru drengir gtunni, sem misstu pabba sinn hafi og a lagi undarlegan skugga yfir hsi eirra um stund. eir uru fjarlgir og gleisnauir en innan skamms rjtlai a af. a hefi pabbi eirra lka vilja. Ekki vildi g a flk jist vegna burtfarar minnar. Flestir geta lklega teki undir a.

a komu lka skelfilegar frttir af breskum togurum, sem sagir voru hafa farist me manni og ms og allt sem g s fyrir mr var ltil ms a reyna a synda land kldum sjnum.

jarafrStundum kom varskip ea arir btar hfn me aflanga kassa sveipaa fnanum. Menn voru niurltir og tminn br sr fr; allt var hgmi um stund og ekkert var meira vieigandi en a segja alls ekki neitt. a var heldur ekkert hgt a segja neitt andspnist essu gnarafli, sem dauinn var. Tr lttu flki ungann hfi og brjsti, en breyttu annars engu. minningunni var oftast oka ea rigning essum dgum. Svo var allt hreint og ntt. Flk hugleiddi gang sinn og s a flani snu og flumbri daglegu amstri. a var umburarlyndara, hgara og betra alla stai vi hvort anna. Fegi v a hafa ekki glata snum. Haldist var hendur og brnin fengu fleiri famlg en mealri. Ltleysi einkenndi essar stundir og aumktin var djp fyrir hinu umfljanlega.

Einu sinni var g vitni a serimnum, sem g skildi ekki. a kallaist hskveja. Athfnin var haldin hsi hins ltna. a var rifinn gluggi r hsinu me pstum og llu krami svo strs . Kistunni var lokin troi ar t, svo a hn hafi veri sett inn um hurina upphafi. Hn var svrt eins og myndum, sem maur s fr Svarta Daua sklabkunum. g skildi ekki a vi gtum haft hrif handanvistina me slku brlti, en ef flki lei betur me etta, var tilganginum sennilega n.

Lkiktusmiurinn hann Kristinn, bj hsinu vi hliina mr. Hann var hgltur maur, sem tti ga og hllega konu og strk, sem var aeins yngri en g. au ttu Trabant, sem vakti mann hverjum morgni me miklum gauragangi, fretum og reykmekki svo miklum a a dr fyrir slu um hr. Maur var akkltur snjungum vetrum, v fennti yfir ennan hrossabrest og vi hfum hann undir ftum okkar, ar sem vi lkum okkur. Almtti s fyrir snum.

a tk ekki betra vi, v Mummi sonur eirra fr a lra Valdhorn og prumpai daginn t og inn, svo undir tk hsinu. etta voru skelfileg harmkvli og vi systkinin stum eins og opinmynntar brur mean etta gekk yfir, v a var vart hgt a tala saman fyrir essum skpum.

kattardauietta var samt gott og hrekklaust flk, sem lifi hfsmu og tilbreytingarlitlu lfi, nema hva eitt sinn skruppu au hjnin suur og fengu sr njar "tnnur." au voru sklbrosandi upp fr v og fengu varla mlt framar, me allt etta postuln upp sr. etta var eins og a sj upp bollaskp me tlf manna mvastelli. au sgu annars ekki margt yfirleitt, svo a breytti litlu. au lifu af dauanum og a urfti ekki miki a fjasa yfir v.

g man a g reyndi a gera mr upp grt af skyldurkni egar amma d. g gat bara ekki grti. a var ekki af kaldlyndi heldur af st til essarar konu, sem var svo bl vi mig og g. Hn kenndi mr fairvori; kallai mig Jn minn Steinar, gaf mr kkubita og mjlk og rddi heimspekileg mlefni vi spurulan pjakk. Hn var engill alla t fyrir mr. g vildi ekki einu sinni fara jararfrina hennar, v g vildi hafa hana hj mr eins og hn var. g held a brn skilji ekki jararfarir og allt a umstang og skikk, sem eim fylgir. Hva kistulagningar, sem mr finnst blvaur siur a neya brn . au gera ekki mikinn greinarmun jarneskum og andlegum lkama. Amma er til dmis hj mr enn.

DauinnEinu skiptin, sem g fann til sorgar, var egar kisurnar mnar du. Kannski var a vegna ess a r voru eins og brnin mn og g bar einhverskonar byrg eim. r elskuu mann, kru hj manni og eltu mann jafnvel sklann. Einu sinni var g sendur heim me kisuna mna af v hn stkk mjlmandi upp sklastofugluggann og truflai tmann. Okkur tengdi einhver snilegur strengur. a var djpur sknuur og sr svii vi bringubeini, egar essi krleikstengur rofnai.

Vi jruum kisurnar okkar bakgarinum. Settum r skkassa me einhverju mjku innan og sungum Jesbrirbesti. Svo var moka yfir og settur ltill kross r sptnabreki vi hfagaflinn. Vi signdum okkur, kross Gullfoss og svo ekki sguna meir.

fjldagrafreiturEitt sinn fr slk jararfr algerlega r bndunum. Eldri brir vinar mns, var dramatsk og vmin manneskja, sem lifi einhverjum trlega leikrnum heimi. Hann tk a sr a undirba jararfrina, umbeinn. Hann stal forlta silkifruum saumakassa fr mur sinni, skipulagi sngdagskr og psessu umhverfis hverfi me slmasng og krossburi. Sjlfur var hann skikkju fararbroddi, en g og vinur minn brum kistuna xlunum. etta dr a mikinn krakkaskara og man g ekki eftir annarri eins lkfylgd arna bnum. etta var allt hi hgmlegasta og seimnurnar settu a manni aulahroll, tt maur gengist undir etta af tta vi pyntingar preltans, sem var gjarn a sna upp tst eyrun okkur.

fangavruressi drengur er mesta ljfmenni dag. Kom a vsu t r skpnum seinna lfsleiinni, en ekki skal g segja hvort essi skrautsning var fyrirboi um a. a var allt vitlaust t af saumakassanum og vi fengum krur fyrir hrsnina, en svo gleymdist etta.

Mummi sonur lkkistusmisins tk etta rital hinsvegar inaarstigi. Hann hf a vera hj fur snum vinnunni og fjldaframleiddi litlar lkkistur, sem hann notai til a jara allt sem andanum hafi glata. Undrandi fiskar r fjrunni, skgarresti, ms og hva eina, sem var vegi hans. stuttum tma breyttist bakgarurinn einskonar fjldagrafreit, sem tti sr varla hlistu nema vi orrustuvelli Somme.Hundru krossa ktu margra fermetra svi og efurinn af rotnandi lkamsleifum l inn um allar gttir hsinu okkar. Flugnaplga herjai hverfi og fremdarstand myndaist. risu loks hinir fullornu upp og sgu stopp n strimann! Hinga og ekki lengra! Garurinn var grafinn upp og plgunni eytt ur en hn eyddi okkur. Mummi var tuktaur til fyrir ennan einlga og fordmalausa krleiksvott, sem hann sndi samslum snum jru og upp fr essu lgust jararfarirnar af.

fair og sonur dag grt g hins vegar jararfrum, svo hor og tr fla. Veit ekki hvenr a breyttist. Finn til essarar smu saknaarkenndar og svia, sem g fann til kisanna minna forum; krleika og akkltis fyrir samfylgd gra manneskja og kannski lka til eiltils kva fyrir v a brtt komi a mr. Innst inni er g alveg rlegur fyrir eirri stareynd og ykist vita a utan mra lfsins muni krleikslin blinda mig um stund og frelsi fama mig, egar fangavrurinn opnar fyrir mr og hleypir mr t.


Hannibal og Hfulausnin

heimsendir gelgjuskeiinu var g afar undarlegt barn. g hafi ungar hyggjur af heiminum og fannst flest mannanna amstri heldur ltilvgt og merkilegt. g samdi tregafull lj um tilgangsleysi jarlfsins, sem g lt svo aldrei fyrir augu manna.

Harmrna mn var djpst og a urfti ekki anna til a halda fyrir mr vku en grein blai um stjrnufri, ar sem v var haldi fram a jrin hgi sr og myndi innan nokkurra milljara ra steypast slina, ar sem hn myndi brenna upp. Mr kvei skaplega fyrir essu og s ltinn tilgang lfinu fyrst svona tti a fara.

g gekk um rauleitrilafosslpu og reimai skinnkragann stt, svo aeins grillti blugrafinn nefbroddinn fyrir innan. Hrmakkinn var ykkur og ni niur axlir en toppurinn niur hku. a var mn uppreisn. Maur fyrirleit heiminn, gekk um me hendur vsum og leit aldrei af trmpurunum snum; hlykkjaist um eins og lkulegur ormur lengdar a sj.

ungskldiMr var ekki gefi um sklagngu. Leiddist nmi, sem mr fannst tilgangslaust og afsttt stagl. oldi ekki kennarana. eir voru hlandvitlaust li barmi taugafalls.

a var kannski ekki a undra a eir vru taugatrekktir. g geri allt til a gera eim lfi leitt. Hleypti upp tmum me meinfsnum athugasemdum og trsnningum og endai oftast frammi gangi ea hj sklastjranum.

Einn kennarinn frussai miki, svo bkurnar blotnuu og bleki rann til er hann kom a borinu til a leibeina. Einn daginn mtti g me regnhlf og sl henni upp egar hann nlgaist. etta vakti ktnu allra nema hans. Teikniblur stum voru klassskir hrekkir, rtt fyrir a g vri kominn upp landsprf. A bleyta krtina var mjg skilvirkt. Fylla svampinn af spulegi, annig a krtin makaist t um allt sta ess a hverfa. Setja salernisilmspur bak vi ofna til a forpesta sklastofuna og f fr mean rst var t.

llum snjallrum var beitt mr til skemmtunar og kennurum til armu. Einn hljp grenjandi t og tlai a htta kennslu. a tti rosalega fyndi. g var miskunnleysi og mannvonskan uppmlu. Frndi minn kenndi mr og g lagi hann einelti. Hann hafi srstakan talanda og g hermdi eftir rdd hans hvert skipti, sem hann beindi spurningum til mn. a var illa gert af mr og g er viss um a hann tk a nrri sr og vnti meiri samstu r frndgari snum. , nei. Illyrmi g frsko ekki manngreinarlit og lt alla njta smu lystisemda, nema einn kennara. Hann var gamall og drykkfelldur, kom stundum tma angandi af kaupstaarlykt, hafi lappir upp borum, tk nefi og klmdist vi stelpur jafnt sem strka. Hann var i. Hann kenndi slensku, mlfri, bragfri og fleira skylt og g dxai llu, sem hann kenndi.

liver Twistg var tpasta vai me a vera vsa r sklanum og hafi raun fengi nokkra snsa. Mtingin var me afbrigum slm. Oft egar mr var hent t a heiman morgnana, skildi g sklatskuna eftir kjallaraholu vi hsi, fr niur dokku og klifrai upp veiafrageymslu gmlum hjalli. ar klrai g a sofa t haug af gmlum snrum. Foreldrar mnir voru a brenna upp af hyggjum og engar skammir og hirtingar dugu. Heimur minn var a liast sundur og g var stan.

Hrilegur atburur var svo egar lii var landsprfsveturinn. Sklastjrinn okkar hann Jn Ben frst skelfilegu blslysi Eyjafiri. Hann keyri t og drukknai. Allir voru harmi slegnir, v hann var sanngjarn og bllyndur stjrnandi. n hans hefi g sennilega ekki fengi a klra sklagnguna. Siggi sonur hans var bekk me mr og gtur vinur. g man alltaf morguninn, sem hann var kallaur t r sklastofunni til a f essi gnvekjandi tindi. Svo var gefi fr.

hannibalg er ekki fr v a g hafi breyst vi etta. Fallvaltleiki lfsins var mr ljsari en nokkru sinni fyrr og a hugnaist mr ekki a a vera minnst sem skavalds og skelfis, ef g hyrfi han fyrir slysni. g tk mig og mtti tma. Lri heima og var a mr fannst alveg til okkalegrar fyrirmyndar. Mr lei lka betur.

sta Jns kom nr sklastjri, sem var gamall og jekktur maur. Hann hafi meira a segja rum ur veri sklastjri fur mns. etta var stjrnmlaskrungurinn Hannibal Valdimarsson, fair Jns Baldvins. Hann var a htta stjrnmlum og tk a sr a sitja sem stjrnandi sklans t misseri.

Hann var strangur a sj, horfi okkur t undan grskulegum augabrnum me knskulegt glott augum eins og a hann lsi hugsanir okkar. Svo hafi hann andrm viringar og stafestu um sig eins og landsleitoga smdi. a var gur agi stjrnart hans, tt stjrnmlaferillinn hafi veri stormasamari.

g fr a fra mig upp skafti, egar lei vetrar og prfai olrifin karli. a kom v elilega a v a kennararnir su hva stefndi og gfust upp mr. g truflai kennsluna og vakti eim gremju hvern dag. Loks var g sendur til Hannibals. N var komi toppng af vitleysunni.

sadHannibal bau mr setjast en st upp sjlfur. Hann var enn me etta kmna augnar ess sem allt veit en var spakur og lagi hgan hersluunga or sn. “Hva er a plaga ig karlinn minn? Af hverju getur ekki veri eins og maur? g er hissa r. A drengur sem kemur af svona gu og gfuu flki, skuli lta svona.” g yppti xlum og horfi gaupnir mr. Hann var raun a segja a g vri lleg afur af annars gu kyni. Hann bau enga kosti heldur sagi: “g ver a lta ig fara...sem mr finnst synd og skmm, svona seint vetri og ekki sst fyrir a ert sagur gtlega greindur. a er ekki g sem set essa krfu, heldur kennararnir. eir bera r alls ekki vel sguna. getur fari nna, g hef svo samband vi fur inn, egar hann kemur land.”

schoolroomHjarta mr herptist saman. Mr tti skelfilegt a valda fur mnum vonbrigum. g virti hann mikils auk ess sem a g vissi a hann myndi sennilega refsa mr duglega fyrir. Senda mig vandraheimili, eins og hann hafi einatt htunum me ef g var vs a afglpum. g fann trin brjtast fram bak augnanna og reyndi a hemja au. g breyttist arna lti og hrtt barn og heimurinn hrundi yfir mig me braki.

“ ert sagur skrifa lj.” sagi Hannibal. g var eilti undrandi og horfi upp til hans og gaf lti t a me a velta til hfinu lkulega. g kom ekki upp ori.

“Geturu leyft mr a heyra eins og eitt?” sagi hann og g var mjg ringlaur. Hva tti etta a a? Var hann a ha mig? g reyndi a rifja upp eitthva en a var allt svo dapurt og blsnt a g gat me engu mti s etta sem tilefni fyrir slkt. a var eins og g skammaist mn fyrir r hugsanir, egar hlminn var komi. g hristi hfui.

“Ekkert?” spuri Hannibal. “ hefur sent eitthva sklablai er a ekki? Geturu ekki snt mr a?”

g leit kring um mig. hillu var mappa merkt nafni sklablasins. J a var eitt, sem g hafi sent inn, sem ekki var vieigandi. g sagi honum fr v og benti honum mppuna. Hann sagist tla a kkja a. Hann hefi gaman a ljum. Svo sagi hann mr a g mtti fara. ur en g lokai eftir mr sagi hann: “ klrar daginn og kemur til mn fyrramli. g vil tala betur vi ig.”

frelsiMorguninn eftir mtti g til hans. g hafi sofi illa um nttina og s fyrir mr hryllilega tleg upptkuheimili me Oliver Twist og vinum hans. Kvahnturinn var str og ykkur eins og netasteinn kvinum. Hannibal glotti. Ekki bara me augunum. “g talai vi kennarana og vi urum sttir a leyfa r a vera til reynslu, en verur a fara vi minnstu vandri. Skiluru a?” g var ringlaur eins og fangi myndi vera, sem slyppi vi aftku. “g lofa v..” sagi g og langai a spyrja hvers vegna essi umskipti hefu ori vihorfi hans. Hann veifai mr til dyra og sagi a vi skyldum ekki hugsa um etta meir. Hann hefi tr a g myndi standa mig. g tlai lka a rsa undir v trausti. Fann eldinn brjstinu. Mr var svo ltt a mig langai a leggjast ganginn og sofna. “Lji itt var gott.” Sagi Hannibal kminn og lokai.

Var a? Var a t af ljinu, sem hann sndi mr miskun? Var etta hno mn Hfulausn eins og hj Agli forum? g botnai ekki neitt neinu.

g st mig a sem eftir lifi vetrar og ni landsprfi rtt fyrir a 70% fall yri rganginum. Lklegast var a truflandi hrifum mnum sklasystkinin a kenna. au urftu flest a taka upp prfi en g, tossinn og uppalningurinn slapp! Lklegast fyrir merkilegt lj, sem g gti helst lst, sem formur rappsins. Engin formleg bragfi, bara einhverskonar bunugangur. Lj sem hljmai einhvernvegin svona:

RVNTING.

g gleymdi a gera mitt verkefni heima.

a er alls ekkert gaman a tapa og gleyma.

g rona framan og hva skal n gera?

Mig rtur ll r.

v a alls ekki vil g a krossmarki bera

A ola hltur og h.

Svo gt g til augum alla og egi

og hugsa og hugsa....

“a m aldrei kalla mig nautheimskan uxa!”

Mig nagandi og nstandi rvnting tekur

og hrsla svo gileg, hristir og skekur.

“Hn er kannski hlgileg...?”

En sl minni molari er ekki friur

og taugarnar hvorki r stli n eir.

g hng bara niur...

og man ekki meir.

essa Hfulausn m vafalaust finna enn safni gangfrasklans safiri tt nnur ummerki um mig su ar ekki sjanleg. g mtti til dmis ekki tskriftarmyndatkuna og pri v ekki veggi sklans. Kveskapurinn var kannski ekki heldur stan fyrir v a g slefai landsprfi.Nll komma einum lgri einkunn og g hefi urft a dsa sklabekk enn einn veturinn. Ekki var a heldur gfum mnum og andlegu atgervi a akka, a tel g ljst. Lklegri skring er s a kennararnir hafi ekki fyrir nokkurn mun geta hugsa sr a eya rum vetri samvistum vi mig og v s gegnum fingur sr vi msum villum til a koma mr hratt og rugglega r augsn sinni til frambar.

Svona var a n fyrir daga Rtalnsins.....


Dagar Mnir Undralandi,

sa er skrti, egar maur fer a hugsa til bernskudaganna, hva rifjast upp svona forvarandis. Maur seilist niur brunn minninganna eftir einhverju tilteknu og me botnfallinu yrlast upp mis atvik, sem maur taldi sig hafa gleymt. etta eru stutt brot, myndir, ilmur, or. g man ljs brot frumbernskunnar. Litlir fingur a kroppa bastvgguna, kfnunartilfinning vi sngina yfir andlitinu, langir skuggar og raddir kring. g man dfurnar bitanum fyrir framan kvistgluggann bakarinu, ar sem vi bjuggum, ki og kurri og vinskap minn vi r. Ilmur af nbkuu braui, sem fyllti lofti.

g var frekar bttaur og rlegur sem barn og ngjusamur me afbrigum. Fair minn var oftast sj og mir mn vann ti. a var oft hgt a skilja mig eftir svo tmunum skipti me rsnur undirskl og g undi mr vi r rlegheitunum milli ess sem g talai vi dfurnar. J, g talai dfuml. a var fyrsta mli, sem g lri, segir mir mn. g st stl vi gluggann og dfurnar komu til a halda mr flagsskap. K, k, krur.

dfuregar g fkk a vera ti, var g bundinn vi snrustaur og hafi um mig leurbeisli me blum og rauum glerperlum. Vi hvern hring, sem g gekk um ennan takmarkaa heim, minnkai umfang hans. a ngi litlum stubb a kanna skrtna steina og skeljabrot, slta upp ffla, moka holur og fylgjast me flugum nnum dagsins, sem spannai allt eirra viskei. Heimurinn eirra var siginn fiskur staur og str stangli.

a var v ekki a undra tt g fengi einskonar vttubrjli, egar mr var sleppt lausum. g var landknnuur nkominn framandi sl. a var rannsknarefni a stappa pollum forugum gtunum. Gtum sem nguu af slorvatni, sem rann af fiskflutningablunum lei af bryggjunni og upp frystihs me dna fiska, sem voru alltaf svo furu lostnir framan. Stundum fann maur bla me svo glitrandi fna hjlkoppa a maur tk andkf. a vakti lka ktnu a sj heiminn spspegli eirra.

etta var tmalaus heimur. Fjllin stu haus spegilslttum firinum; mvarnir hnituu gargandi yfir og allar manneskjur sndu flskvalausa blu og klppuu manni kollinn. “Hver ig vinur?”

strkur  polaSvo breyttist allt einn daginn. g st og fylgdist me glalegum mnnum slgja orska, sem voru str vi mig og gogga eim til og fr stum inni fiskverkunarhsinu. Stra rennihurin var opin t gtu og fyrir mr var slorugur spotti me hnt endanum. Hann hkk arna niur r loftinu og bau upp a eitt a hann yri toga. g geri a lka. Miklir skruningar fylgdu. Mennirnir litu upp fr vinnu sinni og um stund var sem allur heimurinn sti kyrr. Risastr stlrennihurin kom skrandi niur af himnum, svo hratt a ltill hugur nam a ekki. Hn skall lri mr og kubbai sundur ftinn. Eitt skref til ea fr adraganda essa, skildi milli feigs og feigs.

strkur  gifsi.g man ljst eins og draumi handaganginn og sui fyrir eyrunum, spurningar, klapp vanga, fiskilykt. Svo var g borinn inn bl, sem var einn tffasti bllinn bnum, Simcan hans Ba, hvt me rauum toppi og glitrandi krmlistum. Rau leursti, glitrandi handfng og snerlar. g sagi ekki or. mti ekki einu sinni. Fann ekki til. a var ekki fyrr en inni sptala, ar sem buxurnar mnar voru klipptar sundur og g settur inn gnvekjandi rjmagula vl, sem kurrai og burrai, a g kom til sjlfs mns. Fyrst essi forskammaa eyileggingarnttra a skemma buxurnar mnar og svo mamma. Hn kom grtandi og skekin dyrnar rntgenherberginu og komu trin mn lka.

g var tvo mnui sptalanum. Mest af tmanum me ftinn strekk og beint upp lofti eins og skrpamyndunum. g greri vitlaust saman og lfur Gunnarsson lknir, sonur Gunnars Gunnarsonar sklds, skar mig upp og setti nagla og pltur ftinn til a laga hann. g man eftir svfingunni. Mlmgrind me grisju, risastrt ljs, lykt af klrformi, sem minnti mlm ea bl ea brag af brenni. Skururinn var langur og ljtur me mrgum litlum verrndum og vi klluum hann rennilsinn daglegu tali.

sjkrahsi.g get ekki kvarta yfir sptalavistinni v g var allra yndi. Stna gamla, sem spjallai vi mig alla daga og leiddi mig svo, egar g lri a ganga upp a ntt. Gamla flki, sem fkktrs fyrir st sna, sem var orin stain eftir einveru margra ra. a er nefnilega annig a ef stin fr ekki a fla gegn, stanar hn og breytist sknu, sorg og bitur. ess vegna arf maur alltaf a leyfa henni a renna til annarra og endurnja sig. Hn er lfsvatni, sem arf sna hringrs til a haldast ferskt. g man eftir messu ganginum me samhfum sng; heimsknum mmmu me malt flsku og brottfarardeginum. g var ekkert v a fara svo a mr vri fr n ullarlpa me strum tlum. g sagi mmmu a koma seinna. g kmi kannski brum heim.

g var mjg rr eftir leguna og urfti a lra a ganga upp ntt. g studdist vi veggi, ofna og bor og tinai eins og gamalmenni.

gamall maurEinn daginn var banka eldhsdyrnar og ar var kominn hann Konni gamli Konnavita. Konnaviti var ltil kramb ea skr, ar sem pabbi og kallarnir hittust brlum og spjlluu, reyktu, sjssuu sig og keyptu nausynjar eins og tbak og vettlinga. arna voru glerkrukkur me marglitum brjstsykri, bismark, haltu kjafti, knga og praln. g stari etta draumstolnum augum og mn hlja bn var alltaf heyr af Konna, sem seildist me silfurtng ofan essar krukkur og gaf mr nokkra mola kramarhsi. g var einn af mnnunum og spi og speklerai lfinu me brjstsykursgl kinn.

N var Konni enn kominn til a veita vini snum af gsku sinni . Hann hafi saga nean af gamla gngustafnum snum og fri mr hann, svo g gti sleppt veggjum og gengi um eins og maur me fulla sjlfsviringu. g var svona eins og lti gamalmenni me staf, sem g staulaist me, ar til g hafi n styrk n.

Konni gamli brann inni skmmu sar. Hann var einbi og hafi veri a drekka. g hafi fari til hans me pabba og s hann liggja veikan rminu me haug af bkum kring og glandi rafmagnsofn. essi ofn var honum vst a aldurtila.

etta voru breytingatmar. Fallvaltleiki lfsins saist smtt og smtt inn og hin rugga, glega og tmalausa verld hvarf sjnum tmans rs.

President Kennedyetta haust breyttist heimurinn lka. Flki, sem hafi teki n glei sna eftir hrmungar strranna og noti veraldlegs vaxtar kjlfar friarins, var lka minnt fallvaltleikann. Einn daginn, egar g var um a bil a sleppa stafnum, kom vinur pabba eldhsgttina og var framan eins og srt barn. Hann sagi hrilegar frttir: “eir voru a drepa hann Kennedy.”

Hver essi Kennedy var vissi g ekki en a var augljst af llu a hr var maur sem st flki nr. a rkti andrmsloft vantrar, vonbriga og sorgar og augljst a heimurinn yri ekki samur n. Ill og treiknanleg fl voru kreiki og hr eftir skyldi engin ganga t fr frii sem gefnum hlut. S hefur lka ori raunin . Dagar mnir undralandi, heyru sgunni til.


Andi Vsar Fjrsj.

fjrsjur“Mamma! Mamma! Pabbi! Vi erum rk! Vi erum rk!“ Hrpai Bergra litla me fangi fullt af glitrandi gulli sem hringaist tal hlykkjum og flktist peysunni hennar. Pabbi hennar sat svartur upp fyrir haus eftir erfian dag smijunni og gflai sig kvldmatnum me nasablstri. Hann leit hugalaus upp og dttur sna og san okkur Einar vin minn sem stum undarlega kmnir og niurltir fyrir aftan hana og teiknuum hringi me tnum glfi.

“Hvern andskotann hafi i veri a gera nna!?” gelti pabbi Einars svo fiskur og kartflur ultu t um fullan munninn. Sjaldan hafa jafn miklar gleifrttir vaki jafn litlar undirtektir. a var raunar sta til. Allstaar, ar sem vi vinirnir komum nlgt voru einhver lymskubrg tafli. Flk var fari a ganga t fr v sem vsu. etta var enn eitt dmi um slkt og endai me lrung vangann, sem var ekkert smri, v s gamli var gamall boxari og var enn a bta sr upp niurlgingu sasta bardagans, sem lagt hafi hann endanlega valinn. Fyrir okkur fylgdi essu undarleg fullngja og stolt. Vi vinirnir stum eftir etta grindverki me logandi raua vanga og su fyrir eyrum og sgum ekki or. Brostum bara glair og horfum hvorn annan me djfulleg klkindi augum. Vi vorum ellefu ra og nokku ngir me lfi.

ekktarormarVi hfum unun af a skipuleggja hrekki og sna flk. etta var oft svo thugsa og vsindalegt a mig undrar a enn dag. Svo var a etta algera viringarleysi okkar fyrir fullorna flkinu. a var eins og okkur vri alveg sama um refsingarnar. Vi brum enga viringu fyrir eim sem framkvmdu r og tkum r v ekki nrri okkur.ess yngri refsingar v minni viring.ngjan af laumuspilinu btti lrunga og rassskelli margfalt upp.

Sennilegast var etta viringarleysi sprotti af v a okkur hafi lrst a a var lti a marka fullori flk. a bramlai allt og braut og js r sr svfiyringum undir hrifum fengis og lofai san gulli og grnum skgum daginn eftir. Nju hjli, feralgum og fatnai, en st svo aldrei vi neitt af v. a blvai og ragnai og sl mann svo munninn ea lt mann bta spu ef maur geri slkt hi sama. Pabbi var vanur a segja: “Httu essu andskotans blvi drengur!” g skil ekki hvaan helvtinu i hafi ennan andskota?” egar strt er spurt er j jafnan ftt um svr.

Elsti brir Einars drkai Hitler og heimtai a vi heilsuum sr a Nasistasi hvert sinn sem vi mttum honum. “Heil Hitler!”

hitlesska fyllerum spilai hann grammafnpltur me rum Hitlers svo brujrni skrlti utan hsinu. “nen Jden slagten svne hnden nt sjse idioten gassen brennen im der hulen!!” fannst okkur Hitler garga murskislega.Hitler agnaisan snggt og rstutt gn var a undanskildu arinsnarki pltunnar. Svo rist lurinn af fgnui og hljmai eins og su risastrum klsettkassa. “Sieg Heil! Sieg Heil! Sieg Heil!!! Vi etta gengum vi svo gsaganginn fram og aftur um stofuna eftir stra brur og sungum "Horst Wessel." Okkur fannst etta nttrlega alger della. Hvernig var hgt a bera viringu fyrir flki sem lt svona.

En aftur a fjrsjnum. essi dramatska fjrsjssaga tti sr upphaf tilviljanakenndum slarrannsknum. Einhver hafi fengi okkur me sr andaglas en g man ekki hvernig a kom til. etta var mgnu reynsla. Vi blsum ll kross yfir opi glasinu og snrum v svo rj hringi rttslis yfir hfinu ur en a var lagt handskrifa andabori. “Er andi glasinu?” var spurt og glasi hreyfist reynslulaust undir fingrum okkar ori "J." Allir rttu fyrir a hreyfa glasi sem staf fyrir staf afhjpai okkur svr vi huldum leyndardmum. “Ver g rosalega rkur?” “Dey g einhverntma?” “Hva heitiru?” "Er einhver stelpa skotin mr?" og svo framvegis. Vi fundum hrin rsa burstaklipptum kollunum og Bergra kjkrai af hrslu. Svo var etta bi og vi vorum engu nr um neitt. Svrin voru, mildilega sagt, afar loin.

Andietta gaf okkur Einari hinsvegar strsnjalla hugmynd. Vi byrjuum undirba hana af mikilli nkvmni daginn eftir. g bj til fjrsjskort me v a brenna brnirnar vlritunarblai, krumpa a vel og lengi, maka a ssulit og ryki og skrifa fornlegar leibeiningar me augnabrnablantinum hennar mmmu. Nest var auvita fjrsjskort. etta var algert meistarastykki, enda var a a atvinnu minni sar meir a gera nja hluti gamla og lna leikmunagerinni. Vi rlluum essu plaggi upp og bundum bora af konfektkassa utan um a. Loks fldum vi a undir finni glffjl skr inni Hallaporti, sem var ltill undirgangur nsta hsi vi mig. Einar stal flka af koparspni undan rennibekknum smiju fur sns og vafi hann inn sktuga strigalufsu. etta fldum vi svo undir fnum drumb vi hjallniur dokkunni, sem var fornt btalgit vi sj.

Svo kom blekkingin. Vi tldum Beggu andaglas, ar sem skaplega nkvmar upplsingar komu r andheimum um fjrsjinn mikla dokkunni og korti Hallaportsskrnum. J, andinn kallai etta smu nfnum og vi og geri smu stafsetningarvillur og vi, enda voru a vi sem hreyfum glasi. Begga var rau af singi og gullisglampi var augum hennar. Hn ni varla andanum kappsamri leit sinni egar t var komi. Hn var hinsvegar svo hlandvitlaus a a okkar mati, a vi urftum nstum a benda henni korti fyrir rest. A lokum fann hn fjrsjinn og hljp grti nst af glei alla lei heim. “Vi erum rk.” Vi erum rk.” Okkar fyrsti skipulagi glpur var veruleiki.

andaglasAnna launr okkar uppgtvuum vi fjrulalli egar vi fundum tvr netaklur r sinki. Vi hfum heyrt a tgerarflagi keypti slkar klur. Vi frum v samkvmt bendingum karlanna beitingaskrunum til Bjartar gamla, sem s um lager flagsins. Hann skrifai fyrir okkur beini upp svaka upph a okkur fannst, sem leysa mtti t skrifstofunni. Hann ba okkur fyrst a fara fram lager me klurnar v hann var svolti ftalinn. a hefi hann betur lti gert. egar vi opnuum lagerdyrnar blstu vi okkur fjrsjir Salmons konungs fjalli af sinkklum sem ni upp rjfur. Augu okkar mttust essu lymskufulla bliki sem kom okkur svo oft vandri. Vi lsum hugi hvers annars n ess a mla or.

Eftir etta byrjuum vi v a fara lagerinn og num knippi af klum. San frum vi me r til Bjartar, sem lt okkur hafa beini sem skrifstofan breytti peninga. Vi urum rkustu gjarnir gtunni a sumari. Undarlegt nokk grunai gamla manninn aldrei neitt og aldrei komst upp um glpinn....fyrr en n.

skriftirg finn til hlfgerrar skammar dag egar g hugsa um etta. a er ljtt a stela, en okkur fannst vi aldrei vera a v vegna ess a vi tkum aldrei peningana beint og fannst etta sanngjarnt gjald fyrir snilld okkar.Vst markar essi hugsun fleiri en unga drengi eins og skrast sst ntma viskiptahttum. Vi hugsuum bara svolti eins og bankar.

Bergru var ljtt a blekkja og f hana eitt augnablik til a halda a hryllingur hins alkhlska veruleika vri a baki og bjartari tmar augsn. a er lka sagt a a leii til hamingju a hafa andaheima flimtingum. g er ekki fjarri v a tmabili hafi g urft a gjalda fyrir a.Aumingja Bergra fr allavega ekki varhluta af essum lgum. Hn sat lengi fangelsi fyrir mor, sem g held a hn hafi ekki frami. Alrmd ger af miskunnarlausri slurpressunni ar til ginnungagap eiturlyfjanna tk hana fr okkur.


Klmhvolpar, Sundbolir og Svershjltu.

reykingastrkuregar g var um 8-9 ra hvolpur, fru hin flknari rk tilverunnar a sast inn. Sklakerfi var bi a kenna manni a kva morgundeginum og vera sttur vi rekstra grdagsins. Ni var undanhaldi og ar me andi barnsslarinnar. Fram a essu hfum vi vinir mnir lifa fullkomnum anarkisma og noti ess sem lfi bau um lei og a birtist. Lf sem var n strra vntinga og vonbriga.

dullupjakkurg tti rennskonar vini. Einn flokkurinn var svona eins og hann Skari, sem hugsai ekki strt og gladdist vi litlu. Hann gat til dmis fengi lag heilann, sem mr fannst heimskulegt og veri uppveraur yfir v svo dgum skipti. “h h h ah ah, dingdong,valla,valla bing bang.” gat hann gaula t eitt svo aulahrollurinn hrslaist niur baki manni. Vi umbrum etta , v hann tti heima sama hsi og Oddur lgga og a hafi msa kosti fr me sr fyrir upptkjasama pka. Svo tti hann brur, sem var eins og trll, str og ykkur, opinmynntur trukkur, sem gott var a eiga hliarlnunni ef til undanhalds horfi pkastrum okkar. birtist hann mijum hpi eins og risaela me lurk hendi, og stkkti vininum fltta eins og kakkalkkum undan ljsi. “’h h h ah ah, ding dong valla, bing bang!” sng Skari og g horfi hann blendingi undrunar og vorkunar. “arftu endilega a vera a syngja etta?” En Skari horfi bara mann og var eins og glaur hundur framan. “etta er svo flott. Finnst r etta ekki flott? etta er frbrt. h h ah ah...” Honum var ekki vi bjargandi, en maur urfti stundum a stta sig vi meira en gott tti til a njta kostanna.

chocolate_cigarettesSvo var a vinur eins og Einar. Hugir okkar strfuu nkvmlega eins og stundum gtum vi skili hvorn annan algerlega n ess a segja nokkurt or. Bddskt augnar og hlfgildings bros eins og Monu Lsu var ng. Vi urum lka vivinir og enn tlum vi saman gnum og augnarum egar vi hittumst frnum vegi. Rttltiskenndin sau brjstum okkar og vi storkuum llu, sem okkur tti bera sr misrtti. Mtti segja a a hafi ori okkur fjtur um ft lfinu framar ru. Vi reyktum ea ttumst reykja skkulaisgarettur, sem ekki tti elilegt a selja brnum . Allir strkar, me sjlfsta hugsun voru me eina slka kjaftinum og tluu t um anna munnviki eins og hetjur hvta tjaldsins. Vi vorum rlegir menn og formlegir fstbrur, g og Einar og hefum gengi dauann hvenr sem var fyrir hvorn annan. Eitt sinn bjargai hann lfi mnu egar g datt gegnum s og fr undir hann. Einar htti ekki fyrr en hann hafi n mr upp og var g orinn svo dofin a g streittist mti og vildi sofna. Hann er reglumaur dag og umgengst annan jflagshp, en a veikir ekki rinn milli okkar. vert mti. Viringin er gagnkvm og rjfanleg enn dag. Hann er drengur me hjarta r gulli.

tgulgosi 2riji flokkurinn voru svo strkar eins og Jakob. Maur vissi aldrei hva hann hugsai og kynntist aldrei hans innstu rkum. Hann var treiknanlegur og aldrei hgt a vita hvort hann var me manni ea mti. Hann var dularfullur. Okkur fannst gaman a stra eldri brur hans, sem var langur, mjr og slnalegur og minnti gamlan ljsastaur. “Mummi Kalli langi me tittlinginn gangi!” hrpuum vi r tryggri fjarlg og elti hann okkur indarlaust um allan b. a virkai alltaf. hvert einasta skipti mrg r og veitti okkur mlda skemmtun og holla hreyfingu.

Jakob tti leyndardm heima hj sr, sem vi fengum a kkja . a var fullur kistill af Tgulgosanum. etta var svona dnabla me svarthvtum myndum af konum sundbolum, sem horfu tlandi augun okkur. Vi lsum upp r essu valda kafla, ar sem tala var um a menn settu “selavndulinn budduna hennar” ea “rku sver sn upp a hjltum helgidm hennar.” Ekkert var sagt berum orum en vi skildum algerlega hva vi var tt og urum urrir munninum. Undarlega kitlandi tilfinning myndaist kviarholinu, snilegu kverkataki var brugi um hls okkar og sprnillinn var eins og trjkvistur. Jakob tskri hlutina me undirfurulegu glotti og vi vissum a hr voru forbonir hlutir fer. Httulegir hlutir. tengdum vi etta ekki beint vi tilveruna. Arar stelpur voru enn kjnalegar og leiinlegar en konurnar sundbolunum voru hlutir, farlg og persnubundin brjst og rassar og vi hefum sennilega hlaupi af hlmi ef r hefu birst arna. Allt sem maur hafi svo upp r essu var srsaukafullur hlandsprengur.

Jakob sagi a etta vri kalla a ra og sndi a me a stinga vsifingri annarrar handar holu milli vsifingurs og umals hinni. Hann gekk of langt eitt sinn, egar hann sagi a mamma mn og pabbi hefu gert a risvar. (g tti j tv systkini). g var svartillur og gaf honum kjaftinn. vlkt ge! Nttran er nefnilega eim undrum gdd a engin lei er a gera sr slkt hugarlund, hvorki hva varar foreldra n systkini. a voru bara einhverjir tffarar og pur, sem geru slkt. Eins er a me foreldra gagnvart brnum. a setur a eim hroll a hugsa um au essu samhengi og a tab varir nnast alla fi. Merkileg stareynd, en svona setur nttran okkur varnagla til a spilla ekki stofninum.

xrayad1Forvitnin x me hverri heimskn til Kobba. Popular Mechanics voru auglst rntgen gleraugu, sem ttu a gera manni kleyft a sj gegnum ft. etta undur vsindanna tti hug okkar allan tmabili. Vi sendum pntun og pening til Amerku til a eignast ein slk. Vi vlrituum meira a segja mjg fullorinslegt brf me, sem hfst orunum: “Dear sirs.” En slenska krnan hefur sennilega ekki veri tekin gild, svo okkur var ekki af skum okkar.

hugi okkar stelpum vaknai svo upp r essu og vi gtum legi heilu vetrarkvldin undir vegg sundhallarinnar og gnt upp undir opna glugga, sem endurspegluu himnarki holdlegrar fegurarr kvennaklefanum. Stundum var a Stna “V!” en stundum bara mamma hennar. “Ojbarasta!” En brjst vktu alltaf djpsta lngun, sem mski var saknaartilfinning. Sknuur hljunnar og krleikans vi murbarm, sem aldrei kmi aftur.

Vi gndum arna, ar til vi fengum hlsrg. tlimir og andlit dofnuu af kulda svo vi gtum varla mlt, en innst var essi hlja unasgl. egar hlminn kom og maur var augliti il auglitis vi dsir drauma sinna, lamdi maur r me sklatskunni, flissai og lt eins og fviti. Stelpurnar voru nkvmlega eins. Enn einn ryggisventill nttrunnar kom veg fyrir tmabra vibt vi mannkyni.


Fyrri sa | Nsta sa

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband